Traditiegetrouw kijk ik vlak voor Kerst altijd even terug op datgene wat er het afgelopen jaar is gebeurd, een moment van reflectie wellicht. Vorig jaar is het er niet van gekomen, omdat ik toen druk bezig was met mijn ‘preek’ voor de eerste Oecumenische Winterloopdienst. Een bijzondere dienst waar ik – met vele anderen – met plezier op terugkijk. U kunt deze dienst terugkijken via Youtube Klaes Hoekstra 1e Oecumenische Winterloopdienst: https://www.youtube.com/results?search_query=klaes+hoekstra+1e+Oecumenische+Winterloopdienst
Family talk:
Het gaat heel goed met de kids. Agnesz, Tim en de kleinkinderen Nora en Max hebben een druk leven, maar genieten hier ook van. Naast de normale gang van zaken is Agnesz nog steeds actief in de muziek: (www.agneszanna.com). Zeker de moeite waard om haar eens te beluisteren.
Tomasz woont in Toronto, maar is door zijn drukke leven meestal te vinden in de rest van de wereld. Hij is nu werkzaam voor een Duitse firma en dat betekent dat hij enkele keren per jaar naar het hoofdkantoor moet en dat is voor mij een prachtige kans om hem daar te ontmoeten.
Mijn lief Lisa heeft het inmiddels al vijf jaar met mij uitgehouden. Een mijlpaal die wij hebben gehaald, omdat wij – naast dat wij van elkaar houden – elkaar respecteren en de ruimte geven om onze eigen invulling te geven aan ons leven. Ook met haar (klein-) kinderen gaat het goed.
Ik voel mij een bevoorrecht mens dat ik deel uitmaak van hun familie. Lisa en ik hebben afgelopen jaar een prachtige cruise gemaakt naar de fjorden in Noorwegen, de Noordkaap en Schotland en zolang wij gezond blijven, zijn wij van plan om samen nog vele mooie reizen te maken.
Winterloop:
Het was een speciale editie, de 15de keer, met de kans om het miljoen te overschrijden. En dat is gelukt, door € 112.000,- toe te voegen, werd het totaal € 1.022.000,-. Een ongekende prestatie voor een klein dorp als Bedum, waarbij wij grote dank verschuldigd zijn aan alle sponsoren, bedrijven, vrijwilligers en deelnemers.
Voor mij zelf was het zeker een hoogtepunt; ik werd totaal verrast door familie, vrienden en inwoners. Het had de Koning namelijk behaagd om mij een lintje toe te kennen in de Orde van Oranje Nassau. Wat een geweldige ervaring, waarbij ik het door de emoties niet helemaal droog hield. Grote dank aan Karin Poelstra en Gerieke Wiersum, zij zijn ruim acht maanden bezig geweest met de aanvraag en de organisatie van dit feestje.
Op 7 februari a.s. wordt de 16de editie gehouden, wij zijn alweer druk bezig met de organisatie hiervan. Ik zou het wat rustiger aan gaan doen, maar door het (roostertechnisch) aftreden en langdurige ziektes zit ik met een half bestuur. Dus weer volop en met alle liefde aan de bak. Onze bestuursleden zijn zo gemotiveerd en enthousiast dat het zeker gaat lukken, maar mocht u de behoefte voelen om ons te helpen dan heel graag! Een meeltje naar info@bedumerwinterloop.nl is dan voldoende.
Baketainer:
Afgelopen jaar zou ik op diverse momenten naar Oekraïne afreizen. Helaas is het nog niet zover gekomen. Ook afgelopen week zijn er weer elektriciteitscentrales kapotgeschoten in Odessa en deze moeten eerst weer worden gerepareerd. Dat kost domweg veel geld en tijd.
De bakcontainer kan ook wel op aggregaten draaien, maar diesel en benzine zijn voorbehouden aan het leger. Op de zwarte markt is wel iets te krijgen, maar dat is erg duur. Voor ons geen optie, omdat wij de helft van wat wij bakken weggeven aan grote families, soldaten en vluchtelingen. De andere helft wordt verkocht en dan zou het brood te duur worden. Hoop nu na de Winterloop die kant op te gaan, want hulp en ondersteuning blijft broodnodig.
Beemstee:
Nadat op teleurstellende wijze de verkoop van het ‘oude gemeentehuis’ aan de Bedumer neus was voorbijgegaan, lijken er nu toch nog wat kleine kansen. Zoals bekend wilden wij hier een sociaal seniorenhuis van maken waar het “omzien naar elkaar en goed naoberschap” de boventoon zouden voeren. Met diverse plaatselijke organisaties en de Gemeente willen wij nu de hamvraag: ‘Wat is het beste voor Bedum?’ beantwoorden en kijken wat de mogelijkheden zijn. Hopelijk komt hierop een positief vervolg!
“Het Manhattan van Bedum”:
Afgelopen jaar is er volop gewerkt aan de herinrichting van de Molenweg/Boterdiep en wat is het prachtig geworden. Door intensief overleg met de Gemeente en de aannemer Schagen is er een plan ontstaan met een breed draagvlak bij de omwonenden. Vaak ben ik erg kritisch over de Gemeente, maar de realisatie van dit visitekaartje is heel bijzonder en een aanwinst voor Bedum. De buurt werd in dezen serieus genomen en er werd geluisterd naar de wensen. Zo zou het bij de overheid altijd moeten werken, dus chapeau Gemeente Het Hogeland voor dit mooie project!
Tot slot kan ik het niet laten u mijn kerstoverdenking mee te geven:
De vrede begint dichterbij dan wij denken
De laatste weken van het jaar brengen altijd iets bijzonders met zich mee. Terwijl het buiten vroeg donker wordt en binnen de kaarsen branden, vertraagt alles even. Het is de tijd van samen zijn, van terugkijken, van stilstaan bij wat écht belangrijk is.
Ik merk dat juist in deze weken de herinneringen levendiger worden. Aan momenten met dierbaren die er niet meer zijn, maar die nog altijd dichtbij voelen. Hun stem, hun lach, hun manier van kijken — ze reizen mee in mijn hart. Naast het gemis en of de dankbaarheid zit iets moois: het besef hoe kostbaar verbinding is. Elk jaar neem ik me voor om iets meer om te zien naar anderen. En eerlijk is eerlijk — dat lukt niet altijd. Soms ben ik druk, of geef ik ongevraagd advies waar luisteren beter was geweest.
Soms wil ik helpen, maar vergeet ik te vragen wat de ander écht nodig heeft. Toch geloof ik dat het juist daar begint: bij het blijven proberen. Bij het durven toegeven dat we allemaal leren, elke dag opnieuw.
De wereld lijkt steeds harder te worden. Polarisatie, wantrouwen, onbegrip, vullen onze tijdlijnen en huiskamergesprekken. En toch, tussen al dat rumoer, gebeuren de mooiste dingen. Een onverwachte glimlach. Een arm om iemand heen. Een luisterend oor zonder oordeel. Kleine gebaren die herinneren aan wat écht telt. Dat zijn de vonkjes van licht waar Kerst over gaat. Niet groots en meeslepend, maar echt, dichtbij, menselijk.
Kerst nodigt ons uit om niet alleen te kijken naar het kind in de kribbe, maar naar het kind in onszelf: open, kwetsbaar en vol verlangen naar verbinding. Als we die openheid durven toelaten, dan kan vrede iets heel gewoons worden. Iets wat begint bij familie, vrienden, de buurman, de collega of de vreemde in de winkel.
Misschien begint de (kerst-) vrede niet in wereldpolitiek of met grote gebaren, maar in de kleine keuzes die we elke dag maken. In hoe we praten, hoe we luisteren, hoe we omgaan met wie anders denkt of voelt en in het geduld dat we opbrengen voor een ander. Als je Kerst niet in je hart vindt, zul je hem ook niet vinden onder de kerstboom.
Dus dit jaar wens ik niet alleen vrede op aarde, maar ook een beetje vrede in onszelf. Dat we mild mogen zijn, dat we minder praten om te overtuigen en meer luisteren om te begrijpen en dat we juist in een wereld vol meningen, de moed vinden om liefdevol te blijven.
Ik wens jullie een warme, liefdevolle Kerst met allen die jullie dierbaar zijn en voor wie dat wil van mij een welgemeende kerstknuffel.
Klaes 2025