Maak kennis met de (bijna compleet) nieuwe staf van vv Winsum 1

De regie van het vlaggenschip van vv Winsum is dit jaar in handen van vier stafleden waarvan twee hun debuut maken binnen de club. Keeperstrainer Germen Bouwman is de enige die al een jaar meegedraaid heeft met de staf van het eerste terwijl Ulco Brinkhuizen natuurlijk wel bekend is als trainer binnen de club maar nog niet op het allerhoogste niveau. De hoogste tijd derhalve voor een uitgebreide voorstelronde.

In overleg met de kersverse hoofdtrainer ga ik voor een interviewvorm in koppeltjes van twee waarbij ook nog ruimte is voor een gezamenlijk statement. In de tweede trainingsweek van het seizoen zie ik Kees Pranger en Ebbo van der Veen al carpoolend aankomen. Beiden zijn en voelen zich op en top Leeksters en er zijn meer overeenkomsten.

Ebbo (55) mag dan iets ouder zijn dan Kees (44) maar beiden zijn onderdeel van een sportief gezin met 1 of meer kinderen en combineren dit met hun werk en voetbalpassie. De een ondersteunt daarin zijn ondernemende vrouw en de andere de maatschappij. Tijdens deze voorstelronde staat echter hun sportieve achtergrond centraal.

Hoofdtrainer Kees Pranger

Pranger is een kind van de voetbalclub VEV’67 uit Leek. Hij voetbalde daar vanaf zijn achtste bijna zijn hele voetbalcarrière op korte uitstapjes naar GRC en CSVH na. In de veertien seizoenen voor de plaatselijke hoofdmacht scoorde hij meer dan honderd goals. ‘Een mooi aantal inderdaad maar ik heb dan ook bijna altijd als aanvaller mogen fungeren. Wel eentje overigens die het spelletje goed wist te lezen en daarbij de coaching in het veld niet schuwde.’

Geen wonder dus dat hij al op vrij jonge leeftijd de jeugd van VEV ’67 ging trainen. Dit beviel hem zo goed dat hij na het eindigen van zijn eigen carrière de benodigde trainersdiploma’s behaalde en in 2014 bij SV Marum begon als assistent-trainer.

‘In 2016 kreeg ik vervolgens bij SV Heracliden de kans om op eigen benen te staan. Een jaar later was daar reeds de mooie overstap naar NEC Delfzijl in de tijd dat ze nog in de tweede klasse speelden. En na drie jaar kwam mijn trainersdroom uit toen ik de kans kreeg om bij mijn club VEV ’67 hoofdtrainer te worden. Vier jaar lang deden we mee om de bovenste plekken.’

En dat smaakte naar meer. Vandaar dat Pranger vorig jaar de kans om voor het trainersdiploma VC4 te gaan bij FC Groningen met beide handen aangreep. Melchior Schoenmakers was bij O21 zijn leermeester en het felbegeerde diploma was na een extreem druk jaar een mooie beloning. Met als uiteindelijk gevolg de oriënterende gesprekken bij vv Winsum in de winterstop.

‘Ik kende de club natuurlijk al wel en zag de nodige raakvlakken met VEV. Beide zijn grote clubs met een sterke familiare sfeer en daarin gedij ik altijd prima. Wanneer je kijkt naar de trainingsfaciliteiten en de onderlinge binding binnen de club dan voel ik mij hier na een paar trainingen al prima thuis. Natuurlijk, we zijn de nodige spelers kwijtgeraakt maar daar staat de terugkeer van Menno Mulder na een jaar blessureleed en een sterke jeugdafdeling met volop mogelijkheden tegenover.

Be Quick 1887 en Dronten springen er vermoedelijk in de competitie bovenuit maar er is ook een brede middenmoot en daar moeten wij ons tussen zien te spelen. Ik ben een positief ingestelde trainer en hanteer waar mogelijk een aanvallende speelstijl met vaak aantrekkelijk voetbal tot gevolg. Daarbij ben ik zeer in mijn nopjes met de inbreng van de overige stafleden tot dusver.’

Herstel- en conditietrainer Ebbo van der Veen

Eén van die stafleden is Ebbo van der Veen die aan zijn actieve voetbalcarrière bij VEV ’67 al op jonge leeftijd door een zware blessure een einde zag komen. Maar hij vond in het fietsen een uitlaatklep en werd dankzij zijn voetballende zoon zo’n tien jaar geleden jeugdtrainer bij zijn club.

‘Ook ik beleefde hierin veel plezier en daarbij ging ik mij steeds meer interesseren in de fysieke conditieaspecten van het trainen. Bij VEV kreeg ik de kans om hiervoor gerichte cursussen te volgen en tijdens de coronaperiode moest er volop geïmproviseerd worden en vroeg Kees mij of ik hem wel wilde helpen met de trainingen. Ik heb vervolgens vier jaar prettig met hem samengewerkt.’

Toen het vv Winsum niet lukte om binnen eigen gelederen een herstel- en conditietrainer te vinden, was het voor Pranger niet zo moeilijk om Ebbo na een sabbatical naar voren te schuiven. ‘Ik neem de warming-up van elke training voor mijn rekening en ga daarna aan de slag met spelers die terugkomen van een blessure. Dit laatste doe ik ook op de wedstrijddag zelf. Mochten die geblesseerde spelers er niet zijn dan is daar de gelegenheid om op individuele basis met spelers aan hun conditie te werken. Daarbij heb ik een adviserende rol. Ik ben tevreden met de fysieke staat van de spelers die ik hier aantrof en ervaar een gretige trainingsinstelling wat prettig werken is.’

Keeperstrainer Germen Bouwman

Na het gesprek met de twee mannen uit Leek is daar de Winsumer inbreng. Ook keeperstrainer Germen Bouwman en assistent-trainer Ulco Brinkhuizen hebben de nodige raakvlakken. Beiden brachten hun jonge jeugdjaren in Sauwerd door en speelden daar voor SIOS. Beiden wonen ze tegenwoordig in één van de nieuwbouwwijken in Winsum en zijn dus bijna buurmannen. Beiden hebben een gezin met meerdere kinderen en combineren dat met hun drukke baan als inspecteur horeca en prostitutie bij de gemeente Groningen (Ulco) en teamleider productie/logistiek bij een handelsonderneming in Kolham (Gerben).

‘Zelf heb ik tot mijn vijftiende gevoetbald en kwam bij SIOS eigenlijk toevallig tussen de palen terecht. Dat ging mij zo goed af dat ik durf te stellen dat ik sportief gezien niet zo ver was gekomen wanneer ik was blijven voetballen. Ik heb op mijn twintigste de overstap naar Winsum gemaakt en speelde zo’n veertien seizoenen als keeper bijna onafgebroken in het eerste elftal.’

Door de nieuwbouw werd het allemaal wel heel druk en twee jaar geleden bedankte hij dan ook voor het eerste om op een lager niveau door te keepen. Keepercoördinator Gaby Hemsens hield het keeperspaadje echter warm en wist hem vorig jaar te strikken als keeperstrainer van de A-selectie. Daarbij neemt hij dit seizoen ook de rol van keepercoördinator over van Gaby.

‘Door de komst van Lucas Wijma, hij komt over van HS ’88, hebben we nu twee keepers die in aanmerking komen voor een plaats onder de lat bij het eerste. We hebben drie keepers voor twee elftallen en daarbij sluit de keeper van JO-19 vaak aan bij onze trainingen. Dat is heel prettig werken inderdaad. Ik heb vorig seizoen veel plezier aan mijn nieuwe rol beleefd en haal er veel energie uit. Dat komt mede omdat je ziet dat de keepers bepaalde tips die je op de training meegeeft, terugziet in het veld. Ik verwacht dit seizoen niet anders, mede door de toegenomen gezonde concurrentie.’

Assistent-trainer Ulco Brinkhuizen

Brinkhuizen maakte op zijn veertiende de overstap van de jeugd van SIOS naar die van Viboa en voetbalde vervolgens zowel op het veld als in de zaal op het hoogste niveau bij de Winsumers. Nog steeds voetbalt hij op zijn 44^ste met veel plezier in het derde maar vier jaar geleden was daar tevens de overstap naar het trainerschap toen ze binnen de club bij de JO-14 niemand konden vinden.

Met zijn vroegere CIOS-achtergrond beviel hem dat uitstekend en hij ging als trainer met het team mee via de JO-15 naar de JO-17 waar hij ze twee jaar trainde. ‘Het was vorig seizoen dan ook prachtig om te zien dat twee van die spelers hun debuut maakten bij het eerste en dat er momenteel drie van die spelers meetrainen met de A-selectie.’

Zo’n gek idee was het dus niet om Ulco te benaderen als trainer van het tweede elftal voor dit nieuwe seizoen. Maar hij had vanuit zijn werk af en toe al wel contact met de nieuwe hoofdtrainer en kon hem daardoor bijpraten over alle ins en outs binnen de club. Met als gevolg dat Pranger na overleg met het bestuur Brinkhuizen graag als zijn assistent-trainer zag komen.

‘En die unieke kans binnen eigen gelederen heb ik met twee handen aangegrepen. Ik heb geen ambitie om trainer te worden bij een andere club, maar vind dit een geweldige uitdaging. Spelers betalen is bij ons uit den boze maar door strijd te leveren in combinatie met een geweldige teamgeest, een bloeiende jeugdafdeling en een grote aanhang bij thuiswedstrijden hebben we genoeg wapens in huis om lekker mee te kunnen doen in de eerste klasse!’

In een afsluitend onderonsje met de mannen geeft trainer Pranger aan dat hij, hoewel volgens eigen zeggen bekendstaand als een tikkeltje eigenwijs, de inbreng van de overige stafleden tot dusver zeer weet te waarderen. ‘We zitten nog een beetje in de wittebroodsweken met elkaar dus is het wat aftasten maar het onderlinge vertrouwen is er en we kunnen lekker met elkaar sparren. Met twee stafleden uit eigen gelederen en Ebbo en mijn inbreng en ervaring van buitenaf zien wij het komende seizoen met vertrouwen tegemoet. Maar enige voorzichtigheid is er wel hoor. Handhaven op dit sterke niveau is de doelstelling en ondertussen bouwen we enthousiast verder aan een nieuw team. ’