En daar start de derde week van de zoektocht naar het zomergevoel in onze contreien alweer. ’s Morgens bij het ontwaken was daar even de vraag hoe het lichaam aan zou voelen. Want gistermiddag tijdens onze zondagse wandeling ging het maar zo mis. Juist deze middag stelde wandelvriend Martin een langere wandeling voor maar even buiten Westerwijtwerd, halverwege de Palenweg, voelde ik al wat onheil in de onderbuik.
En die buikkrampen werden hoe langer hoe erger. Billenknijpen natuurlijk, in dubbel opzicht. Bij boer Bakker werden de krampen wel heel hevig. De Berkenlaan zou ik vast niet zonder kleerscheuren halen. Gelukkig was de vrouw bereid om mij op te halen en Martin, die groot lol had natuurlijk, stapte met Zhiva, die raar opkeek toen de baas er in de auto vandoor ging, stevig door.
Gelukkig had ik de krampen alleen voor de zondagmiddag bewaard en dus was er op deze zonnige ochtend geen vuiltje aan de helderblauwe licht. Ik besloot ook direct maar een toeristische route te nemen en zo kwam ik via Garnwerd en Ezinge uiteindelijk via Olde- in Niehove aan, de eerste tussenstop van deze ochtend.
Niehove
Ooit ben ik er natuurlijk al een keer geweest, in Niehove, om bij de beroemdste inwoner van dit 260 zielen tellend dorp – inclusief inwoners buitengebied – langs te gaan. Eind 2017 was de bekende zanger / troubadour Sijtse Scheringa bereid om mij te woord te staan: https://bert-koster.nl/2017/11/22/sijtse/. Ook toen had ik al zoiets van, ‘was is dit toch een prachtig dorpje’!
En daarin bleek ik niet alleen te staan want dik anderhalf jaar later verkoos Elsevier Weekblad Niehove tot mooiste dorp van Nederland. Dat was overigens een jaar eerder dan dat Winsum deze eretitel via een ANWB-verkiezing wist te vergaren. Ik rijd dus een zeer bijzonder dorpje tegemoet. Een dorpje waar het altijd even zoeken is voor een plekje om de auto te parkeren.
Ik vind ergens een plekje in de tweede radiale straat rondom de prachtige kerk en besluit eerst voor een rondje door het dorp te gaan. Niehove kent met de Eisseshof natuurlijk een heel bekende horecagelegenheid en ik vraag me af of dit restaurant al een nieuwe eigenaar heeft.
Wanneer ik naar de landweg buiten Niehove loop, word ik gepasseerd door een fietser die ik onderweg tussen Olde- en Niehove ook al tegengekomen ben. Het lijkt mij een soort van venter toe die mij, zonder te groeten, de vast goedbedoelde raad meegeeft om mijn mobieltje weg te gooien en van de natuur te genieten. Daarin heeft hij zeker een punt maar ik ben op de mobiel juist op zoek naar wat meer info over het dorp.
En zodoende kom ik te weten dat Niehove vroeger heel anders heette en het hoofddorp was van het waddeneiland Humsterland. Daar kun je je nu toch geen voorstelling meer van maken, dat Niehove welhaast middenin de Waddenzee gelegen heeft? Maar even buiten het dorp neem ik wel het kiekje waarmee ik voor de verandering maar weer eens aan wil geven dat het dorpsaangezicht van Niehove één van de mooiste van de hele provincie is.
Telkens wanneer ik op dit plekje sta te genieten, moet ik denken aan pastor Erik Odekerke die de hoofdrol speelde in de serie ‘Dagboek van een herdershond’ dat eind jaren zeventig uitgezonden werd. Die waggelde toen op zijn fiets ook één van die prachtige dorpjes in het zuiden in. Mooie nostalgische herinneringen wat mij betreft en ik maak vervolgens nog een extra rondje om de kerk om mij ervan te verzekeren niets bijzonders over het hoofd te hebben gezien en pak vervolgens de Ford weer om naar Oldehove af te reizen.
Oldehove
Het is verleidelijk om de auto op de parkeerplaats van Oldehove Kommerzijl Voetbalclub, OKVC inderdaad, te parkeren. Maar laat het daar nu juist een drukte van belang zijn door de speelweek waar zo te zien alle kinderen van het dorp plus de nodige ouders naar op weg zijn. Een gezellige drukte inderdaad en het levert nog, naast het sportcomplex, een extra speelweekkiekje op.
Twee keer heb ik er gevoetbald op dit complex. De eerste keer in de tijd dat ik nog in het eerste voetbalde met een gelijkspel tot gevolg. De tweede keer was volgens mij in het seizoen 2016/2017. We draaiden op zich lekker bovenin mee met het vierde elftal maar op de laatste speeldag in Oldehove kregen we op een warme zaterdagmiddag ongenadig, na een 1-1 ruststand, klop: 8-1. Een kleine domper op de feestvreugde want in Middelstum stond niet veel later de UVO touringcar al op ons te wachten voor een gezellig avondje in Steakhouse De Kleine Munt in Termunten.
Deze ochtend parkeer ik de Ford dan ook maar voor ‘de Zaaier’ waar het een stuk rustiger is. In dit geval gaat het om de vrijgemaakte kerk. Dichtbij het centrum inderdaad en direct ook dichtbij enige highlights die ik direct op de foto kan zetten. Want het 1.600 inwoners tellende Oldehove is gezegend met twee achtkante stellingmolens. En dus moeten zowel de Aeolus als De Leeuw even op de foto. Dat geldt natuurlijk ook voor de fraaie Liudgerkerk die mooi tussen enige bomen verscholen staat en waar eind juli dominee Langenburg nog zijn opwachting maakte alvorens van zijn vakantie te genieten.
De toon is dus al vroeg gezet en vol goede moed stap ik door. ‘De vrede gaat de kudden voor’, lees ik op een woninggevel. Een mooie boodschap om in de oren te knopen. Voor lunchroom en eetcafé ‘Bij Happie’ zit een vrouw te wachten, ongetwijfeld op een installateur. Hier zat eerst het voormalige café/cafetaria Odeon zo lees ik op internet. Die naam prijkt nog fier op de voorgevel.
Een mooie speeltuin, en niet veel later een kleine dierweide, ontsnappen niet aan mijn mobiele camera. Voor de nodige verkoeling moet je overigens in het zwembad van Electra zijn, zo lees ik op een bord. Zouden ze die tijdens de speelweek nog aandoen deze week?
Ik zie in het dorp de nodige lagere scholen annex kinderopvangplekken. De omgeving moet wel behoorlijk kinderrijk zijn. Volgens mij zit er ook één in het voormalig gemeentehuis, die naam geef ik het gebouw mee omdat er zo mooi Humsterland bovenstaat maar dat blijkt niet juist te zijn, van het dorp wat nu mogelijk ook als dorpshuis door het leven gaat. Of zit die toch bij het sociaal cultureel centrum in? Loon- en grondverzetbedrijf Mechielsen is vast de grootste werkgever van het dorp en er zit ook een John Deere dealer. Maar was die niet gesloten? Toch bespeur ik de nodige bedrijvigheid.
Waar ik van te voren denk in een redelijk groot dorp te zijn beland, kom ik al snel tot de conclusie dat ik vaak via wat omzwervingen toch al weer vrij snel in het centrum uitkom. En daar had ik dus eerder al de nodige foto’s geschoten die u op deze pagina kunt bekijken: https://bert-koster.nl/2025/08/18/een-zomer-instagrammetje-uit-nie-en-oldehove/
Volgens mij heb ik hier verder weinig meer te zoeken hoewel ik altijd denk nog wat over het hoofd gezien te hebben. Voor mijn doen keer ik vrij vroeg, even na tienen, weer huiswaarts. De inwoners van Olde- en Niehove hadden in 2013 mooi in de gemeente Het Hogeland opgenomen kunnen worden maar daar de inwoners van deze plaatsen meer op Zuidhorn georiënteerd zijn, werd voor de gemeente Westerkwartier gekozen.
Ergens lees ik nog een bordje dat aangeeft dat er een winkel op slechts 70 meter afstand zit maar een supermarkt vind ik nergens meer. Een reclamezuil in het bord geeft aan dat er in Grijpskerk een Jumbo zit. Maar dat is nog wel een stukje verder rijden toch? Afijn, zelf tuf ik via Saaksum en Wehe-den Hoorn terug naar huis om alle opgedane indrukken van mij af te schrijven. Morgen pak ik de fiets om kunstenaarsdorp Den Andel aan te doen. Wie weet tot ziens?!