Vannacht was ik in mijn dromen weer aan het werk in de bakkerij bij Vast. Werkelijk waar alles ging verkeerd en niets lukte. Dat was in mineur wakker worden vanmorgen, even na zessen. Gelukkig hoefde ik niet naar de Pompsterweg maar bereikte ik een kleine twee uur later per fiets via Huizinge, Westeremden en Loppersum het prachtige Eenum. Onderweg knapte mijn humeur al zienderogen op en achteraf kan ik gerust stellen dat dit een van de hoogtepunten is van dit seizoen Op zoek naar het zomergevoel in….
Eenum
Eens ben ik er een hele dag geweest, in Eenum. Dat was tijdens de gemeenteraadsverkiezingen in 2014, net nadat ik als zelfstandige was begonnen, toen ik er op het stembureau zat. De €100,- die dit opleverde, uitgekeerd door de gemeente Loppersum, was een prettige bijkomstigheid maar daarvoor moest ik wel tot na middernacht stemmen tellen. Nina Warink was één van de andere stembureauleden aldaar. De bekende Youtuber en partner van presentator Kalvijn. Ook toen al een prettige verschijning, zo staat mij bij.
Eenum is ook het dorp van een vroegere hoofdadverteerder van de website. In 2019 interviewde ik Monie van Paassen, onder andere over haar draaibare zonnehuisjes. Voor haar huis neem ik de eerste kiekjes van de dag waaronder een van de prachtige kerk van Eenum die zo mooi op een wierde staat. Wat is er voor die kerk aan het eind van de negentiende en het begin van de twintigste eeuw toch een vruchtbare grond afgegraven. Het noorden van Drenthe heeft er wel bij gevaren en dankt hier een deel van haar schoonheid aan.
Bovenop de wierde, waar ik via de IJzerbaan langs de ijsbaan kom, geniet ik van het uitzicht en ook van de kleine pittoreske steegjes vol bloemenpracht eromheen. Eenum is echt prachtig, bedenk ik mij terwijl ik langs Koster’s toen wandel. Ik schiet veel meer foto’s dan van te voren gepland en zie Peter aan een schilderklus rond het huis beginnen.
Dan weer een fraaie beeld in een tuin, het dorpshuis niet te vergeten en dé Hofenier, die het rondom zijn huis prachtig voor elkaar heeft, ik blijf genieten. Dat doe ik ook van de bloemenpracht bij het oorlogsmonument, tevens de plek waar vroeger een borg gestaan heeft. In 894 na Christus werd het dorp voor het eerst in een geschrift genoemd. Eenum kende in zijn hoogtijdagen bijna 200 inwoners en moet het nu met minder dan 100 doen.
Maar die mensen zijn uitverkoren hoor want wat is Eenum toch een idyllisch pareltje. Na een uurtje wandelen, fietsen en internetten besluit ik toch maar verder te trekken naar de volgende bestemming. Want op slechts twee kilometer afstand ligt een volgend pittoresk dorpje.
Oosterwijtwerd
Net voor Oosterwijtwerd stap ik al weer van de fiets om de voormalige openbare lagere school op de foto te zetten. Dat hier nu een visrestaurant zit, Visrestaurant De School, is vast niet bij iedereen bekend en de naam van het restaurant verdwijnt na die tijd dan ook rap in mijn boekje met potentiële adverteerders.
Wanneer ik het dorp inrijd, sla ik heel even rechtsaf. Als ik maar lang genoeg doorfiets dan was ik in Appingedam uitgekomen maar dat is natuurlijk niet de bedoeling. Tegenover de plaatselijke til zit een vroegere horecapand waarvan de ramen nu afgesloten zijn met beschilderde houten platen.
Eetcafé De Boerderij ken ik nog omdat Jort Kelder hier aan het begin van dit jaar een presentatie gaf. In een grijs verleden trouwde hier de man die nu schuil gaat achter de naam van een van de hoofdadverteerders. Je kunt hier ook voor slechts €5,- per persoon per uur, als ik het goed gelezen heb, een boottocht door de omgeving maken in een soort van praam met afdak. Dat zou toch zeker de moeite waard zijn. Wie weet kom je dan wel in de fraaie binnenstad van Appingedam uit.
Tussendoor had ik al een foto genomen van de kerk die van verre prachtig tot zijn recht komt. Ook Oosterwijtwerd is zo’n klein dorpje, met zo’n 150 inwoners, met van die smalle straatjes met mooie tuintjes. Vlak voor de kerk staat een voormalig armenhuis van de plaatselijke diaconie. Ook een vorm van noaberschap natuurlijk.
Even daardoor zag ik de plaatsnaam Krewerd op een richtingbord staan op slechts vier kilometer afstand. En omdat ik mooi op schema zit en enorm geniet van de fietstocht tot dusver, kan ik het niet nalaten om die kant op te rijden. Onderweg sta ik weer voor een dilemma want als ik nu rechtsaf sla, ben ik over twee kilometer in Jukwerd. Ook zo’n fraai gehucht. Daar kwam ik tijdens een fietstocht jaren geleden achter.
Afijn, ik kies eieren voor mijn geld want ik wil later deze dag ook nog een stukje hardlopen. Ik zet in Krewerd de fraaie Mariakerk op de foto en beloof mijzelf plechtig dat ik beide dorpjes meeneem wanneer ik over een aantal jaren Holwierde weer aandoe.
Leermens
Maar zover is het nog lang niet natuurlijk. Want onderweg zag ik ook Leermens op een bordje staan en dat is mijn volgende plaats van bestemming. Alhoewel ik toe moet geven dat ik onderweg compleet gedesoriënteerd was, niet meer wetend waar nu precies te zijn. Maar gelukkig heb ik, na nog een fraai bruggetje over een vaart meegepikt te hebben, de goede dagkoers aangehouden.
Zou oud VVD-raadslid, en misschien wel oud-wethouder, Jan Boer hier nog wonen? Die kon het altijd mooi brengen tijdens de raadsvergaderingen. Wel weet ik dat hier een van de eerste websiteadverteerders en een van de eerste gastcolumnisten neergestreken zijn en dit stel behoort tot de kleine 200 inwoners dat het dorp telt.
Ik krijg al fietsend een déjà vu want het is net alsof ik Eenum binnenrijd. De zeer oude kerk, stammend uit de elfde eeuw, staat namelijk wederom bovenop de wierde met daarvoor een diep dal waar wat schapen grazen. Voor de kerk bevindt zich een enorme kei en helaas voor mij staat de kerktoren in de steigers. Maar een kiekje van dorpshuis Aig’n Heerd is ook niet verkeerd natuurlijk. Voor het dorpshuis staat twee deelslee’s te wachten op hun mogelijke chauffeurs.
Weer kan ik het niet laten om wat extra kiekjes te nemen van pittoreske plekjes in het dorp. Er is zelfs een heuse speel- en beweegtuin en ik verbaas me ook over de plaatselijke jachthaven. Leermens heeft veel te bieden, zo blijkt.
Ik ga nog één keer stevig op de trappers staan om de kerk bovenop de wierde van een andere kant te benaderen en kom tot de conclusie dat ik uiteindelijk toch genoeg gezien heb. Zo dichtbij huis zulke mooie dorpjes en dat in mijn eigen gemeente Eemsdelta. Het katterige gevoel bij het ontwaken heeft al lang plaats gemaakt voor een lekker gevoel van euforie.
Ik rijd via Zeerijp terug naar huis en plaats aldaar eerst de dik twintig foto’s die ik onderweg heb geschoten: https://bert-koster.nl/2025/08/14/een-zomer-instagrammetje-uit-eenum-oosterwijtwerd-en-leermens/. Wat een mooie manier om deze dorpenbezoekweek af te sluiten. Maandag gaan we uiteraard vrolijk verder. Naast Oldehove staat ook Niehove op het programma en dat is een absolute parel in het Westerkwartier. Daar kan zelfs Marum vast een puntje aan zuigen. Maar dat zien we volgende week wel weer….