Het is maandagmorgen 16 juni wanneer ik aan dit verhaal begin. Een datum die bij mij altijd geassocieerd zal blijven met de verjaardag van pa. Wanneer hij nog onder ons was, dan zou hij vandaag 93 jaar geworden zijn. Maar begin vorig jaar verliet hij op 91-jarige leeftijd het aardse bestaan.
Ik begin dit verhaal dus met wat nostalgiewentelingen en ga daar vrolijk mee verder. Want op de een of andere manier toetste ik onlangs De Zevensprong in op Google. De serie waar ik op jonge leeftijd wekelijks reikhalzend naar uit keek, vast omdat ik het zo spannend vond en benieuwd was naar het vervolg. Geen flauw idee meer hoe het allemaal precies ging want het is meer dan veertig jaar geleden dat deze serie destijds uitgezonden werd. Maar het groene haar van de meester en de ladder tegen het kasteel geplaatst zijn scènes die ik nooit meer ben vergeten schijnbaar.
Op zoek naar informatie bleek zelfs dat ik alle dertien afleveringen terug kon zien en dat heb ik de afgelopen weken gedaan. Of dat heel verstandig was, weet ik eigenlijk niet want een deel van de mythe gaat hiermee verloren. Want zo spannend vond ik het allemaal niet meer natuurlijk. En zo’n aflevering was vaak binnen 25 minuten al weer afgelopen.
Het was het najaar van 1982 dat de serie werd uitgezonden door de NCRV. Tien jaar was ik toen en ik zat in klas 5 bij meester Pruiksma in de klas. Veel herinneringen uit die tijd, heb ik niet meer. Gelukkig werd De Zevensprong op een donderdag uitgezonden want de maandag en de woensdag stonden natuurlijk altijd in teken van de voetbaltrainingen.
Meer bekende namen van series uit mijn lagere schooltijd, komen bovendrijven. Wat te denken van Het Wassende Water met Thom Hoffman en Sjoerd Pleijssier en Het geheim van Vredenhof. Ik denk dat ik het er eerst maar bij laat om dit terug te kijken. Liever romantiseer ik de herinneringen aan een prachtige en zorgeloze tijd.
Het is vandaag de maandag na het weekend dat de vrouw te horen kreeg dat ze geslaagd is voor haar HBO-opleiding. Dat nieuws is inmiddels ingedaald en vrijdagavond werd dit gevierd in Taste en Flavour aan de Reitdiephaven in Groningen. Onder prachtige weersomstandigheden inderdaad maar een kapotte airco zorgde wel voor tropische temperaturen onder het eten. Gelukkig ging dit niet ten koste van de eetlust want een all-you-can-eat-concept nodigt natuurlijk wel uit om een paar keer extra op te scheppen.
Gelukkig konden die overtallige calorieën er zaterdagmiddag in Uithuizermeeden weer uitgelopen worden tijdens het 7×7 allstars-toernooi ter ere van het 90-jarig bestaan van voetbalclub De Heracliden. Mooi om oude cracks als Anno Wassing en Geert Jan Zijlstra nog even weer in de klassieke clubkleuren te zien en het bleek dat ze het voetballen nog niet verleerd waren.
Toch wisten wij met onze mix van jong en oud, om maar een teampje rond te kunnen krijgen, nog een partijtje te winnen waardoor we na afloop net iets beter gemutst aan een gezamenlijke borrel konden beginnen. Het bleef vast nog lang onrustig ‘Op Meij’ maar door een verjaardagsfeest in Loppersum moest ik de strijd al mooi op tijd staken. Een gegeven waar ik zondag dan weer voordeel van had.
Het mooie van het toewerken naar de vakantie, is dat je de afspraken al mooi kunt afbakenen. De komende twee weken zijn die afspraken nog voornamelijk website-gerelateerd. En dat geeft mij mooi de tijd om mij de eerste twee weken van juli met de presentatiegids van sv Bedum bezig te gaan houden. De club die zich voorbereidt op de overgang naar een nieuwe accommodatie en de club waar binnenkort het Bedrijvenvoetbal weer in volle hevigheid los zal gaan barsten.
En als begin juli voor sv Bedum ingepland kan worden dan geeft dat weer alle tijd en ruimte om de augustusmaand te reserveren voor de zoektocht naar het zomergevoel in tal van dorpjes om mij heen. En ook voor de presentatiegids van vv Winsum waar ik weer een bijdrage aan mag leveren.
Maar eerst zijn daar natuurlijk aankomend weekend nog de pubquiz in Winsum en de voetbalslotdag in Middelstum. Het zijn en blijven enerverende weken onder zomerse weersomstandigheden. Niets mis mee om op deze manier naar de zomerbreak toe te werken.
Dat biedt ook mooie kansen voor de vroege fietsochtenden die mij afgelopen week via Appingedam en Delfzijl uiteindelijk in de Eemshaven bracht. Dat boorde voor mij weer nieuwe dimensies aan in gebieden waar ik nog nooit op de fiets was geweest. En dat is nog altijd het mooiste van het hele gebeuren. Om te gaan langs die wegen die nog niet eerder bewandeld dan wel befietst zijn. Het gaat u allen goed deze week!