2024/2025 is voor veel mensen om me heen en dan vooral op mijn Facebook tijdlijn een jubileumjaar. We, de Wicher Zitsema-klas van 1987, worden namelijk allemaal 50! 50… jeetje we lopen hier al een halve eeuw rond. Iedereen heeft van alles meegemaakt en er is ons van alles overkomen.
Hoewel er een hoop aan te merken is op de sociale media, vind ik het heel leuk om een kijkje te hebben in het leven van mijn mede Abrahams en Sara’s. Vooral de mensen die ik niet of nauwelijks zie. Meeleven met verdriet, meevieren met mooie momenten. Je ziet hoe we van elkaar verschillen en toch komen we allemaal uit diezelfde klas. Klinkt een beetje melancholisch allemaal, maar dat is ook wel even lekker…
Ik hoor zelf bij de geluksvogels. Ik heb een geweldig gezin en op het moment van aanleveren van het stukje zijn Rolf en ik 25 jaar getrouwd. Huisje boompje beestje, gelukkig, allebei een geweldige baan, alles op de rit, genieten van het leven en in de gelegenheid om mooie plekken op deze aarde te bewonderen. We zijn in die 25 jaar natuurlijk ook tegen de nodige hobbels aangelopen, we hebben ontdekt dat huwelijk een werkwoord is en werken is niet altijd leuk. Elk huisje heeft zijn kruisje, die kruisjes zie je trouwens bijna nooit op Facebook 
Als ik in dit jubileumjaar op die 25 jaar terugkijk ben ik apetrots op ons werk! Over werk gesproken… ook dat is dit schooljaar een jubileum… 25 jaar juf…. Tegenwoordig noemen ze me mevrouw, maar dat mag de pret niet drukken.
Wat is het bijzonder om af en toe eens weer contact te hebben met een oud-leerling en dan te horen hoe haar(of zijn) leven in die 25 jaar verlopen is. De één is een zondagskind en de ander heeft al die tijd moeten strijden om zijn of haar leven op de rit te krijgen.
Dat verschilt niet van de levens van onze klas van 1987. Toen had ik natuurlijk geen idee welke kant het op zou gaan in 50 jaar… toen vonden we dat mensen van 50 stok-oud waren… Nu zijn we hip en happy op Facebook en Instagram en ligt de helft van ons leven nog voor ons.
Als ik straks 100 ben, ben ik wél oud hoor… maar ik hoop dat ik bij dat jubileum met net zoveel trots en geluk kan terugkijken op de tweede helft. Lief zijn voor elkaar, een beetje meeleven en meevieren helpt, denk ik! Liefs Marjanka