Het WK voetbal in Duitsland in 1974 kwam voor mij te vroeg. Als jongetje van 7 jaar interesseerde ik mij nog niet voor voetbal. Dat was vier jaar later wel anders. Het WK van 1978 speelde zich af in Argentinië en aangezien ik inmiddels een echte voetballiefhebber was geworden, volgde ik het WK volledig.
Dat WK heeft een enorme indruk op mij gemaakt. Vooral de politieke situatie in Argentinië en de aandacht die dat kreeg in Nederland, bleef mij bij. Er was tussen 1976 en 1983 sprake van een militaire dictatuur in Argentinië onder leiding van president Jorge Videla. De dictatuur werd gekenmerkt door gedwongen verdwijningen en illegale arrestaties.
Tegenspraak werd direct onderdrukt. In die periode waren er een paar dappere moeders van slachtoffers van verdwijningen die de straat opgingen om te protesteren. Dit werden de Dwaze Moeders genoemd. Pas tijdens het WK kregen ze aandacht omdat de internationale pers hen aansprak. De verhalen over deze moeders in de Voetbal International kan ik me nog herinneren en maakten diepe indruk op mij.
In de jaren daarna zag ik op tv regelmatig beelden van wedstrijden in stadion La Bombonera van Boca Juniors en droomde er van daar ooit een wedstrijd te bezoeken. Het bijzondere stadion, de sfeer en de indruk die Argentinië op mij maakte in 1978, maakten dit een enorme wens.
Toen ik in 2020 te horen kreeg dat ik MS had, ging ik over veel dingen nadenken. Hoe gaat mijn toekomst er uit zien? Kom ik in een rolstoel? Wat kan ik straks nog? Gelukkig kon ik de knop snel omdraaien en pakte mijn normale leven weer op. Wel besloot ik bepaalde dromen niet meer uit te stellen. Gewoon doen als het kan en niet meer vooruitschuiven.
Tja, ik had natuurlijk de droom van een wedstrijd van Boca Juniors in La Bombonera. Begin vorig jaar besloten Henk Walraven, Ate Harsta en ik daarom om een 11-daagse voetbalreis te boeken naar Buenos Aires.
Donderdag 3 april
April 2025, het is zover! Met de trein van Groningen naar Schiphol. Daar kwamen we onze medereizigers Geert-Jan Zijlstra, Ronald Goossen, Vincent Zijlstra en Pascal Zijlstra uit Uithuizen tegen. In de avond vlogen we met KLM naar Buenos Aires in Argentinië.
Vrijdag 4 april
Vrijdagochtend rond 06.00 uur plaatselijke tijd kwamen we in Buenos Aires aan (het is daar 5 uur eerder dan in Nederland). Met de taxi vervolgens naar het hotel. Hier werden we door onze reisleider John de Jonge opgewacht.
We gingen direct een aantal zaken regelen: het vooraf opgegeven bedrag aan contant geld kon worden gewisseld bij een Nederlandse vrouw die in Buenos Aires woont en ze nam ons tevens mee naar een winkeltje om voor EUR 10 een e-simkaart in je telefoon te laten zetten. Daarmee kon je twee weken lang data laden met je telefoon en was je via WhatsApp gewoon bereikbaar. Top geregeld allemaal.
Na het inchecken in het hotel en verkennen van de buurt, maakten we ons op voor de eerste voetbalwedstrijd: Estudiantes tegen Belgrano. En uur met de bus vanaf Buenos Aires naar La Plata. Daar werden we op de hoek van een straat opgevangen door een belangrijke man van de thuisclub, die ons langs allerlei controles leidde.
Hij kende iedereen en werd continue omhelst. In de VIP-room (!) kregen we als groep heerlijk eten en drinken aangeboden aan een lange tafel en mochten we tijdens de warming-up langs het veld staan. Daarna naar de overkant voor onze zitplaatsen.
Het was een slechte wedstrijd (0-1) maar een geweldige beleving bij deze roemruchte club. Ook het respect dat er was voor de veteranen van de Falkland-oorlog was indrukwekkend. Ze kregen een staande ovatie in de rust toen ze een rondje langs de tribunes liepen.
Zaterdag 5 april
In de ochtend hebben we eerst de stad verder verkend. We waren er al snel uit dat Buenos Aires een schitterende stad is en de mensen heel vriendelijk zijn. In de avond stond onze tweede voetbalwedstrijd op het programma: Huracán – Aldosivi, gespeeld in een prachtig ouderwets stadion met betonnen kuipstoeltjes.
Bijzonder waren de vele voetballende kinderen achter het doel tijdens de gehele wedstrijd. We kregen een mooie pot voorgeschoteld die eindigde in 3-3. Vooraf hebben we wat gegeten in een supportersruimte naast de fanshop van Huracán.
Zondag 6 april
De grote dag met onze derde wedstrijd tijdens deze trip: vandaag gaan we naar de thuiswedstrijd van Boca Juniors tegen Barracas Central met tickets op de tribunes van La Doce, de fanatieke aanhang. We gaan het meemaken. In de ochtend hebben we eerst een leuke markt bezocht in Buenos Aires. Echt prachtig. En we merkten daar wederom wat een god Maradona in dit land is. Overal zie je zijn afbeelding.
Rond half 4 vertrokken we met de stadsbus naar de wijk Boca. Daar door de vele straatjes gelopen. Overal werd er vlees gebakken, merchandise verkocht en stonden mensen cola en bier te verkopen. Daarna wat gegeten en gedronken in de buurt van het stadion met duizenden fans om ons heen.
Vervolgens naar de wedstrijd. Na 6 controles waren we eindelijk binnen, de trappen omhoog en dan voor het eerst La Bombonera van binnen zien. Wat een stadion. Dit is iets wat ik altijd wilde en nu was ik in het stadion. Wat een mooi moment en wat een ervaring!
De wedstrijd werd met 1-0 gewonnen door Boca Juniors en was slecht. Dat was slechts bijzaak. Omringd door duizenden fans die 90 minuten met z’n allen zingen, keken we onze ogen uit. Hoe voetbal hier beleefd wordt, kun je je niet voorstellen. Het was een onvergetelijke dag. En onze trip was nog maar net begonnen. We hadden nog 8 dagen te gaan.
Maandag 7 april
De enige dag dat het regende. In het begin van de middag namen we met onze groep de Uber naar de club Argentinos Juniors, de eerste club van Diego Maradona, voor een stadiontoer. Een hele goede keuze. We kregen alles te zien en het werd meteen weer duidelijk hoe trots ze hier op Diego Armando Maradona zijn. Het stadion is naar hem vernoemd en werkelijk overal kom je muurschilderingen van hem tegen rondom het stadion. Prachtig!
In de avond bezochten we de vierde wedstrijd in Argentinië. Het was een wedstrijd op het 2e niveau tussen Quilmes en Racing de Córdoba. Ook dit was weer een geweldige ervaring. Dat begon al op de heenreis met een knotsgekke maar vooral vrolijke taxichauffeur die fan en lid is van Boca.
Het regende behoorlijk tijdens de wedstrijd maar een simpele poncho deed wonderen. Het was heerlijk voetbal kijken in een ouderwets stadion. De fans waren ook hier 90 minuten aan het zingen. De wedstrijd was prima met af en toe ook weer een paar stevige tackles. Thuisclub Quilmes won uiteindelijk verdiend met 3-0.
Dinsdag 8 april
Naast de vele sportwedstrijden probeerden we ook zoveel mogelijk van de stad te zien. In de ochtend en begin van de middag hadden we een prachtige 5 uur durende fietstoer door Buenos Aires. Vooral genoten van de wijk Boca, maar ook van de mooie verhalen over de geschiedenis van Argentinië. Een echte aanrader als je ooit naar deze stad gaat en het voordeel was dat we een Nederlandse gids hadden.
In de avond gingen Henk, Ate, John en ik naar de basketbalwedstrijd Boca Juniors – Oberá Tenis Club, onze vijfde wedstrijd. In een kleine gezellige hal won Boca verdiend met 87-77. Tot het vierde kwart was het een gelijkopgaande wedstrijd maar daarna liep Boca uit en pakte uiteindelijk de zege. De sfeer in de hal was weer typisch Argentijns: veel zingen en een enorme beleving. Prachtig om te zien.
Woensdag 9 april
In de middag hebben we met de gehele groep een heerlijke lunch gehad bij La Cabrera in de wijk Palermo. Dit is één van de beste steakrestaurants van Argentinië. Een diner lukt hier niet, aangezien je maanden van tevoren moet reserveren. Het eten was van grote kwaliteit. Vooral veel soorten vlees.
In de avond gingen we naar wedstrijd nummer zes. Dit was een wedstrijd in de Copa Sudamerica tussen Lanús en Melgar (Peru). Hierdoor konden we ook een wedstrijd uit de Copa Sudamerica toevoegen aan onze lijst. Ook dit was weer een bijzondere belevenis. Een mooi oud stadion die te groot is voor de club. De fanatieke supporters waren ook hier 90 minuten aan het zingen. Lanús won de wedstrijd verdiend met 3-0.
Donderdag 10 april
In de ochtend hebben we wat gewinkeld in de binnenstad en heb ik shirtjes (voetbal en hockey) kunnen scoren voor beide dochters en schoonzoon Twan.
In de middag stond er iets speciaals op het programma. Elke donderdagmiddag om half 4 lopen de laatste 3 overgebleven Dwaze Moeders nog een rondje op de Plaza de Mayo in Buenos Aires. De Dwaze Moeders werden opgericht als een organisatie van moeders van slachtoffers van verdwijningen onder het Argentijnse militaire bewind van 1976 tot en met 1983.
Zoals eerder gezegd maakte het nieuws over de verdwijningen en de Dwaze Moeders in 1978 op mij als tienjarige een enorme indruk. Het voelde daarom heel bijzonder om hier nu 47 jaar later te staan en deze vrouwen nog steeds hun rondjes te zien maken.
In de avond stond wedstrijd zeven op het programma: Defensa y Justicia tegen het Braziliaanse Vitória in het kader van de Copa Sudamerica. Het was een bloedeloze 0-0 en voor het eerst zagen we geen doelpunten bij een wedstrijd. Wel weer een prachtig oud stadion en een goede sfeer achter het doel.
Vrijdag 11 april
Als ik aan Zuid-Amerika denk, dan denk ik ook aan landen als Paraguay en Uruguay. Landen die regelmatig aan een WK meededen. Vanuit de haven in Buenos Aires kun je vrij eenvoudig met de boot naar Uruguay. Daarom deze dag geen sportwedstrijd maar een dagje Uruguay.
We vertrokken op tijd met de boot naar Colonia del Sacramento. De oversteek duurde een kleine anderhalf uur. Het is een prachtige plaats aan de kust en het was heerlijk weer. Het leek wel vakantie en we hebben ons prima vermaakt. Iedereen kakte een beetje in na alle activiteiten en indrukken van de dagen er voor.
Zaterdag 12 april
In de ochtend op advies van John samen met hem en Henk koffie gedronken in het centrum van Buenos Aires bij Saint Moritz. Dat was het stamcafé van de legendarische coach César Luis Menotti. Hij was ook de coach van Argentinië dat in 1978 wereldkampioen werd. Ook is hij coach geweest van FC Barcelona.
Hij was ook bekend als de coach die altijd rookte. In het café zie je nog veel herinneringen aan hem. Heel bijzonder om te zien hoe oude helden in Argentinië vereerd worden. Mooi dat we ook deze ervaring hebben opgedaan.
In de middag stond wedstrijd nummer 8 gepland. In een aftandse en gevaarlijke wijk bezochten we San Lorenzo – Atlético Tucumán. Rondom wedstrijden kun je daar wel zijn. Het dagprogramma was weer fantastisch geregeld. Eerst een broodje en biertje op de hoek van de straat en toen een prachtige stadiontoer vlak voor de wedstrijd met bezoek aan een skybox, het museum, de persruimte en spelerstunnel. Ook mochten we langs het veld staan.
Daarna de wedstrijd. De eerste helft was erg matig. In de 2e helft werd er beter gespeeld en San Lorenzo won uiteindelijk met 1-0. De sfeer was fantastisch. Ook dit was weer een onvergetelijke ervaring.
In de avond hebben we op advies van John gegeten bij restaurant La Brigada. Een prachtig Argentijns restaurant met ontzettend veel voetbalattributen aan de muren en op het plafond. Je kunt er als voetballiefhebber je vingers aflikken. En uiteraard overal weer Maradona. Daarnaast een hele gezellige sfeer en heerlijk vlees. Naast alle prachtige ervaringen bij de sportwedstrijden was ook dit weer een hoogtepunt. Dit maakte onze trip extra leuk.
Zondag 13 april
Vandaag de laatste wedstrijd. Wat een afsluiting van onze geweldige voetbalreis naar Argentinië! De La Plata derby tussen thuisclub Gimnasia en Estudiantes. Onder prachtige weersomstandigheden voelde je aan alles dat het een heet middagje zou worden. Buiten het stadion was het thuispubliek al bloedfanatiek en in het stadion was het niet anders.
Het prachtige oude stadion was volledig uitverkocht en de thuisploeg wilde Estudiantes verslaan. Opstootjes, overtredingen, gele kaarten maar ook een heerlijke en spannende pot. Gimnasia nam precies voor onze neus een 1-0 voorsprong.
In de tweede helft stonden ze regelmatig onder druk. Helaas viel de gelijkmaker alsnog in de 3e minuut van de blessuretijd. Deze wedstrijd staat in de top van onze bezochte wedstrijden. Wat een beleving bij de fans. Niet normaal. Je kunt er geen voorstelling van maken. Gaaf dat we onze trip zo afsloten.
Bij terugkomst in het hotel besloten we nog even een hapje te eten in het centrum en we sloten af met een drankje in de lobby van het hotel. De laatste avond met de groep stond in het teken van terugkijken op een prachtige tijd in Buenos Aires onder het genot van een paar blikjes Quilmes, een heerlijk Argentijns biertje.
Maandag 14 april
Na 11 prachtige dagen was het weer tijd om naar huis te gaan. Wat een schitterende tijd hebben we gehad. Het overtrof alle verwachtingen! Henk, Ate en ik hebben het altijd goed met elkaar, maar het feit dat Geert-Jan, Ronald, Vincent en Pascal in onze groep zaten maakte het extra gezellig. Topgasten en het klikte vanaf de eerste minuut.
En dan zorgde de aanwezigheid en enthousiasme van John de Jonge, onze reisleider, nog voor de kers op de taart. Niks was hem te dol en alle extra activiteiten regelde hij voor ons. Hij deed dat namens Away Days Football Travel. Die verdienen een dikke pluim.
Het was niet een normaal wedstrijdbezoek, nee, het was een complete beleving van de voetbalcultuur in Argentinië! Dat hebben ze super georganiseerd. Mocht je in de gelegenheid zijn, onderneem deze reis! Perfect geregeld en nog betaalbaar ook.
Een reis om nooit te vergeten!