Hoe zou Peer Koopmeiners vanmorgen wakker geworden zijn? Een priemende vraag die mij deze dinsdagmorgen reeds voor acht uur ernstig bezighoudt. Ik bedoel, het is ver in blessuretijd en die prachtige peervormige beker die bovendien rechtstreeks toegang geeft tot de Europaleague met acht Europese wedstrijden tot gevolg is binnen handbereik. Je voelt dat je ernstig vastgehouden wordt dan wel een forse duw krijgt en gaat theatraal en met veel geschreeuw ter aarde in de wetenschap dat je een vrije trap meekrijgt en dat de wedstrijd afgelopen is.
En dan legt de scheidsrechter maar zo de bal op de stip. En de VAR, die soms voor het minste of geringste ingrijpt, is ook in geen velden of wegen te bekennen wanneer je hem echt nodig hebt. Met als gevolg dat de GA Eagles-aanvoerder hem feilloos binnenschiet en daarmee samen met de schier onpasseerbare keeper uitgroeit tot de held van Deventer. Net als de invaller die met zijn eerste balcontact direct matchwinnaar wordt.
Kortom, alles wat voetbal zo mooi maakt, de euforie vs de tragedie, het kwam weer eens allemaal bij elkaar in De Kuip. Vorige week had ik ook al zo’n ongelooflijke wedstrijd gezien waarbij het eens zo machtige Manchester United in de vijfde minuut van de tweede verlenging met 2-4 achter kwam te staan. In de laatste zeven minuten van de wedstrijd wisten de Engelsen echter nog drie keer te scoren waarbij de grootste antiheld van Engeland ineens de absolute held werd…..
Magische sportmomenten, ik houd er van. Een dag voor de bekerfinale voelde je in de kelder van de jeugdsoos ook al de wedstrijdspanning bij de familie van Oldeniel, uit de contreien van Deventer afkomstig. Oftewel de schoonfamilie van Eling E-ventive Zuidhof waarvan wij de nakende veertigjarige jubileum mochten vieren. Ik zie hem nog op zesjarige leeftijd als een turfje op doel staan in de F-junioren van de VV waarvan ik destijds een van je leiders was. Zijn mondje wist hij toen al stevig te roeren, dat staat buiten kijf. Maar ik had destijds niet kunnen bevroeden dat ik 34 jaar later op zijn jubileumverjaardag aanwezig mocht zijn. Het was in elk geval gezellig tot in de bekende kleine uurtjes….
Een dag eerder kon ik mij ook al enigszins in nostalgie wentelen. Eerst heerlijk uit eten in De Caenerij en daarna nog even naborrelen in Grandcafé Koning. De plek waar ik in mijn jonge stapjeugd zoveel voetstappen had liggen in de tijd dat het nog Fame heette. En dat allemaal ter ere van de kaartoverwinning van broeder Johannes die de klaverjastitel 2024 in de wacht wist te slepen. Was het in De Caenerij al een feest der herkenning qua bekenden, een deurtje verderop was het helemaal bal.
Want in Koning liepen we niet alleen kastelein Daan tegen het lijf maar buurman en ik keerden terug naar beginjaren negentig toen we John tegenkwamen. De man die destijds bij Bureau Water van het Zuiveringsbeheer Groningen werkte. De plek, toen nog in de zwarte blokkendoos nabij de Westerhaven gevestigd, waar buurman en buurman in die tijd na elkaar stage liepen. En dan word je maar zo dik dertig jaar terug gezogen in de tijd. Jacqueline kwam natuurlijk ter tafel en ook mijn oud-buurman Albert passeerde de revue. Zelf zijn we dikke vijftigers geworden terwijl John binnenkort de 61 aantikt. Waar blijft de tijd inderdaad?!
Dat zal ook mijn zwager gedacht hebben, de man uit Roden die vrijdag de 71 aangetikt heeft. En dat bracht de vrouw en ik die kant op. Het was kortom een enerverend weekend met het nodige feestgedruis. En dat terwijl ik maandag al getuige was geweest van de enorme energie die TiktokTammo in Delfzijl teweegbracht op uitnodiging van GroBusiness in ’t Lokaal in Delfzijl. Die wist al die ondernemers zelfs tot een polonaise te verleiden.
Geen wonder dat we de Tweede Paasdag niet al te veel energie meer hadden. Het weer werkte ook nog niet mee en dus gingen allerlei tuinklusjes in rook op. Gelukkig was daar op Videoland de mooie serie over Bennie, de jongeman met het Down Syndroom. We keken bijna in een keer achter elkaar alle afleveringen. Afleveringen die net zo grappig als confronterend en ontroerend waren. Maar wat mij betreft een kijktip van jewelste.
Inmiddels heb ik de vrouw uitgeleide gedaan richting een zeer drukke en gevarieerde werkdag. Straks stap ik in de auto naar Leens. Het terugblikken is voorbij, we storten ons vol overgave op en in de waan van de dag. En dat in de wetenschap dat zaterdag Koningsdag gevierd wordt in Middelstum en dat dik een week later een mooi 5 mei programma volgt. Genoeg ingrediënten inderdaad om je op te verheugen. En ook genoeg om dankbaar voor te zijn, want we mogen alles in volle vrijheid vieren….