Deze ochtend was ik al op tijd wakker, zo rond vijven. Alhoewel wakker een groot woord is. Ik verkeerde meer een beetje in een dommeltoestand. Maar ook dat klopt niet helemaal, geloof ik, want ik had alweer de nodige Teletekst-, Nu.nl- en RTV-Noord-berichten afgestruind.
En daar las ik bijvoorbeeld het verhaal van columnist Merijn Slagter over het bezoek van zijn team aan studentenvereniging De Knickerbockers. Uit eigen ervaring kan ik inderdaad beamen dat dergelijke bezoekjes altijd bijzondere momenten en verhalen opleveren. Maar daar valt momenteel voor mij geen heel verhaal uit de destilleren, zoveel is wel duidelijk.
Maar voetbalverhalen doen het altijd wel goed op een maandagmorgen. Bij de koffie(zet)apparaat bijvoorbeeld of in de bedrijfskantine. Daar zal bijvoorbeeld vast nog wel even terug geblikt worden op Ajax – AZ en de scheidsrechtelijke dwaling.
Zelf kijk ik liever nog even naar de mooie kiekjes die ik van de scheidsrechter van dienst mocht ontvangen die vrijdagavond onze wedstrijden in de 45+-competitie floot. Die kon ik volgens hem wellicht op een later moment nog wel een keer gebruiken ter opwaardering van een verhaaltje waarin de voetbalvereniging een belangrijke rol zou spelen. Hij moest bij het verzenden eens weten hoeveel plezier hij mij er op dit moment mee doet want het belooft een belangrijke leidraad te worden voor dit verhaal.
Het was in elk geval fris vrijdagavond toen onze voetbalvrienden uit Bedum, Winsum en Kantens gezamenlijk met mijn collega-strijders het veld betraden. Maar dat deerde ons niet echt want we waren allang blij dat we los mochten gaan. Winsum won al zijn partijen maar wij waren met vier puntjes uit drie wedstrijden ook dik tevreden, alhoewel er meer ingezeten had. In de wedstrijd tegen KRC kon ik mooi nog even bijpraten met oud vv Middelstum voetballer Maarten Miske. Bijna zeventig inmiddels deze veteraan maar nog wel steeds lekker actief op het halve veld.
Wat dat betreft kan ik nog wel even vooruit, bedacht ik mij toen we ons in de voetbalkantine tegoed deden aan bier en heel veel bitterballen. Het weekend was vroeg ingetreden, want het vrijdagavondvoetbal is een goed excuus om zaterdagmiddag niet de baan in te hoeven. Nu doe ik dat toch al niet heel veel meer maar ik genoot nog wel even van de capriolen van mijn teammakkers tegen Holwierde waarbij de punten broederlijk verdeeld werden. Een mooie gelegenheid om er nog even een verjaardagskratje tegenaan te gooien die onder zonnige omstandigheden kon worden verorberd.
Want zoals vorige week ook al gememoreerd, ik heb er weer een jaartje bij gekregen. Zelfs op zaterdag druppelden er via Facebook nog de nodige felicitaties binnen. Beter laat dan nooit zou je kunnen denken maar aan de andere kant, voor een welgemeende felicitatie is het natuurlijk nooit te laat. Of ik goed verwend ben? Ik kijk eens naar mijn fles jenever, beerenburg en enige fraai verpakte speciaalbiertjes. Op de kast prijken drie nieuwe boeken en die gaan mee naar België waar de vrouw en ik volgende week enige dagen vertoeven.
Want daar maak je misschien nog wel het meest blij mee. Even de boel de boel laten en van het leven en de wereld genieten op een plek waar je nog nooit geweest bent. De Belgische Ardennen liggen op vijf uurtjes rijden van Middelstum maar wat een mooie wereld is dat zeg.
Net zoals ik heel graag de provincie Limburg aandoe en dat geldt zeker voor Valkenburg en omgeving. En dan krab je je wel even achter de oren wanneer je leest dat de karakteristieke toren aldaar vanwaar je zo’n fraai uitzicht hebt op het stadje, maar zo ingestort is. Dat had inderdaad qua slachtoffers veel beroerder af kunnen lopen maar het verlies van de Wilhelminatoren was ook in Middelstum best wel een beetje voelbaar.
Of er ook een fles drank meegaat die kant op? Dat is een interessante vraag. Op maandagmorgen is de behoefte aan een lekker drankje vaak ver te zoeken. Zeker in de wetenschap dat het zaterdag jl. tijdens de Neonparty weer ouderwets gezellig was in de Middelstumer voetbalkantine waar DJ Arlan alle registers opentrok om op den duur toch de voetjes los te krijgen op de dansvloer.
Het verval qua stemming in vergelijking met de zaterdagavond is op de maandagmorgen altijd een enorm contrast zoals de meeste vaste lezers vast wel zullen weten. Maar de kop is er middels dit verhaal in elk geval al mooi op tijd af. Het belooft weer een boeiende werkweek te worden met bezoekjes aan Bedum, de Pompsterweg en ‘Op Meij’. Terwijl ook de interviewnamen voor het Bedrijvenvoetbalmagazine in Bedum vorige week mijn mailbox inrolden. Nee, van verveling is de komende weken absoluut geen sprake. Maar doet hoeft ook niet. Beheersbaar druk, dat is eigenlijk de mooiste drukte die je kunt ervaren. Zeker wanneer je er weer een jaartje bij gekregen hebt….
(Credits foto’s: Robert Swijghuizen)