Hoera, ik heb een mooie mijlpaal te vieren! Want deze column in de presentatiegids van vv Winsum is de vijfde op rij. Wat mij betreft een prachtige eerste lustrum. Zeker in deze turbulente tijden waar sommige trainers en spelers sneller van club wisselen dan dat ik mijn mobieltje op moet laden. En dat wil als internetcolumnist wel wat zeggen. Alleen, waar moet je elke keer toch weer over schrijven? Nou, dat is tijdens zo’n vijfde keer geen enkel probleem natuurlijk. Gewoon even lekker terugblikken en daarna vooruitkijken maar weer.
Als dit de vijfde keer is dan was 2020 mijn debuutjaar voor vv Winsum. Wat een jaar was dat zeg. En het zou zo’n mooi jaar moeten worden want vv Winsum had destijds nog niet zo lang geleden het geheel nieuwe sportcomplex in gebruik genomen. Maar toen was daar corona en kon en mocht er (bijna) helemaal niets meer. Lekker dan als je als fusieclub een hernieuwde cultuur en DNA moet zien te creëren. Gelukkig werd Winsum dat jaar wel uitgeroepen tot mooiste dorp van Nederland. Er viel dus nog degelijk wat te vieren en ik kon prima parallellen trekken tussen mijn clubje vv Middelstum en jullie club en tussen beide dorpen.
De volgende editie kon ik mooi even de vroegere streekderby’s beschrijven. Want ooit zaten Middelstum en Winsum bij elkaar in de competitie wat de eerste elftallen betreft. Kom daar nu nog maar eens om. Maar met Middelstum 4 zaten we ook vorig seizoen bij vv Winsum 5 in de competitie. En dat leidde op het eind tot wisselende belangen. Waar jullie met het vijfde om het kampioenschap streden, moesten wij juist alle zeilen bijzetten om de rode lantaarnpositie over te dragen.
En dat lukte bij ons in de laatste minuut van onze laatste wedstrijd, uit bij GEO in Garmwerwolde. Misschien waren wij met positie 11 nog wel blijer dan jullie met de tweede plaats. Het kan verkeren, zo zei Bredero ooit al eens. En waar ik tijdens de vorige column terug kon blikken op een gestaakte onderlinge wedstrijd met daarbij hersenspinsels over mogelijk te veranderen spelregels, gebeurden er ook in dit seizoen tijdens deze onderlinge wedstrijden weer bizarre dingen.
Thuis verloren we toch wel kansloos met 1-3. Snel vergeten dus. Maar toen we op een mooie dinsdagavond in mei op het punt stonden om naar Winsum af te reizen voor de return, kregen we als dorp en voetbalclub plotsklaps als donderslag bij heldere hemel door het bericht van een plotselinge sterfgeval een mokerslag te verwerken waardoor we van te voren al lang en breed verslagen waren. Daaruit blijkt direct maar weer de betrekkelijkheid van alles en ook hoe onbeduidend een voetbalwedstrijd eigenlijk is. Maar hé, voetbal is ondanks dat nog wel steeds de belangrijkste bijzaak van en in het leven natuurlijk!
In het derde verhaal stond het getal drie centraal. En juist daarin heeft jullie club mooie stappen weten te maken. Goed, het vlaggenschip van Winsum speelt nog steeds drie klassen hoger dan die van Middelstum en Winsum telt nog steeds drie keer zoveel inwoners maar qua bestuursleden hebben jullie gelukkig in korte tijd lekker gas kunnen geven.
Van vier bestuursleden twee jaar geleden naar zeven binnenkort, bijna net zoveel als wij hebben. Met verbinder Piet Schudde als kersvers voorzitter aan het roer om de club naar nog rustiger wateren te leiden. Gefeliciteerd ook Ewald Veenstra, Bart Sloots en Harry Postema. Al moet de laatste nog wel even officieel ‘beëdigd’ worden. Van harte proficiat natuurlijk met deze mooie stappen! Dat geeft toch rust in de organisatie. Ik geloof dat er op commercieel gebied nog wel bestuursversterking gewenst is maar de kans op een burn-out voor de huidige bestuursleden lijkt mij sterk verminderd te zijn.
En dus kan ik in dit verhaal tot slot nog even lekker vooruitkijken. Want voor een ander kanaal mocht ik anderhalf jaar geleden jullie nieuwe trainer Simon Cageling interviewen. Toen al bloedje fanatiek en zeer ambitieus en dat op 26-jarige leeftijd. Die komt er wel, dacht ik destijds al. En toen ik ergens in december las dat hij zijn contract bij Velocitas niet ging verlengen, legde ik tijdens een zondagse winterwandeling bestuurslid technische zaken Jan Jaap Zijlstra het vuur aan de schenen over wie hun nieuwe trainer zou gaan worden.
Die wrong zich natuurlijk wegens een wederzijdse zwijgplicht in allerlei bochten om veel te zeggen maar weinig te vertellen maar ik had al lang in de smiezen dat deze combinatie wel eens een hele mooie zou kunnen worden. Maar hé, is niet elke club aan het begin van het seizoen positief gestemd? Iedereen wordt kampioen of pakt op zijn minst een periode en niemand degradeert. Dat is ook het mooie van deze fase van de competitie natuurlijk. De aftrap staat voor de deur, we mogen weer. Op naar een mooi voetbalseizoen! En wat mij betreft, op naar column nummer zes volgend jaar!