Dat is eigenlijk een hele mooie uitspraak wanneer je 53 jaar bent en nog tot je 68e moet werken. Het lijkt mij in elk geval een goed teken waaruit blijkt dat je het goed naar de zin hebt bij je werkgever. En dat is in het geval van Martin Schol uit Warffum wel eens anders geweest. ‘Ik ben iemand die recht door zee is en als ze iets tegen mij hebben dan moeten ze dat rechtstreeks tegen mij zeggen en niet achter mijn rug om praten.’ Waarvan acte!
Korte voorstelronde
‘Warffum is de plaats waar ik mijn hele leven gewoond heb. En sinds 1991 ook nog eens op een hele mooie plek tegenover het Openluchtmuseum. Ik ben getrouwd met Bianca en samen zijn we de trotse ouders van dochter Marit van achttien jaar oud. Zij is bezig met haar laatste jaar van de opleiding tot zelfstandig kok en kan vervolgens direct in een leidinggevende functie aan het werk bij een cateraar in het UMCG. Over haar hebben we ons nooit zorgen hoeven maken.
Motorrijden is één van mijn grootste hobby’s. Ik heb in 1998 een Kawasaki 800 Vulcan Classic aangeschaft waar ik jaarlijks zo’n 5.000 kilometer mee rijd. De mooiste uitstapjes zijn die met de motorclub uit Eenrum. Vorig jaar zijn we met een man of vijftien naar het Duitse Eiffelgebied gereden en dit jaar doen we Noord-Limburg aan. En vanaf maart zijn we bijna wekelijks in de weekenden in onze stacaravan in het Drentse Schoonloo te vinden waar we al zo’n vijftien jaar heengaan.’
Gelukkig is met zijn handen werken ook een hobby van Martin. Mits zijn werkgever ‘de boudel goud veur mekoar het!’ En dus was een vervolgopleiding aan de KMBO in Groningen, na eerst de LTS in Uithuizen als timmerman en metselaar succesvol te hebben afgerond, niet aan hem besteed omdat hij toch altijd aan het werk was…..
Werkcarrière
Martin is overigens niet als timmerman begonnen maar startte bij Korenbrander in de bar- en koeltechniek. ‘Eigenlijk wilde ik nog een opleiding tot meubelmaker gaan volgen maar dat is er nooit van gekomen. Na 1 jaar Korenbrander ging ik bij Ami in Uithuizermeeden aan het werk waar ik achter de zaag- en freesmachine terechtkwam. Maar ook dat was het nog niet helemaal. Na een klein jaartje volgde Labor in Middelstum maar daar hield ik het door de kou en de tocht in een strenge winter destijds nog geen drie maand uit. Ik werd er gillend gek door.’
Bij Steenhuis Beton in ‘Op Meij’ hield hij het vervolgens maar liefst 24,5 jaar vol. ‘Ik had er al eerder gesolliciteerd maar toen bood Ami mij een loonsverhoging aan en heb ik er eerst van afgezien. Maar vervolgens werd ik er modelmaker van houten mallen. Ik deed dit voornamelijk uit het hoofd want ik ben absoluut geen ster in het lezen van tekeningen. Na een aantal jaren maakte ik een werkswitch richting de beton- en het ijzerwerk en ik was er schilder en reparateur van de mallen bij.’
Maar toen volgde in 2014 een reorganisatie en die ‘loterij’ kostte hem de kop. Na 14 dagen Modelmakerij Noord Nederland ging hij bij een uitzendbureau in Hoogeveen aan het werk als betonwerker. Dat bracht hem niet alleen naar Drenthe maar zelfs naar Rotterdam. Na dit een half jaartje gedaan te hebben kwam hij werkloos thuis te zitten. ‘Maar van het UWV werd ik niet bepaald vrolijk, wat een instantie is dat zeg. Ik was maar wat blij dat ik na mijn eerste drie maanden die ik ooit werkloos thuis gezeten heb weer aan de slag kon.’
Oomkens
Dat werkloos thuis zitten veranderde toen een oud-collega die destijds bij Timmerfabriek Oomkens werkte aan hem vroeg of hij hem niet een dagje mee kon helpen met het ophangen van buitendeuren. Een dag werd al snel twee weken en toen kwam Martin Klaas Oomkens tegen en dat was een goed moment om te vragen of hij in de timmerfabriek aan de slag kon.
‘Wat wil je verdienen?’, vroeg Klaas. ‘Het antwoord moet hem bevallen hebben want ik kon de maandag erop voor langere tijd beginnen. Eerst op de locatie van Perdok met het in elk zetten van materialen en het isoleren. Maar al snel kon ik in de fabriek zelf beginnen achter de zaagmachine. Aanvankelijk moest ik alle planken nog stuk voor stuk handmatig bewerken maar dat veranderde toen er een semiautomatische zaagmachine kwam. Het werken met een computer vond ik in het begin best wel spannend maar inmiddels ben ik samen met Sebastian de enige die bijna alles van deze machine weet!’
Negen jaar werkt hij inmiddels voor Oomkens en wel met zoveel plezier dat hij nu al durft te stellen dat dit zijn laatste werkgever wordt. Vaak begint hij al voor 06.00 uur met het werk, vijf dagen in de week, omdat hij in het voren wil werken. ‘Ik heb er een hekel aan wanneer ze op mij moeten wachten. Maar ik ga alle dagen met plezier aan het werk hoor!’
Zijn huidige collega’s Jan Hofman en Jacob van Dam kende hij al van zijn Ami-tijd. En met Albert Mulder ging hij naar school. ‘Met Johan Pijl heb ik nog bij ZEC gevoetbald na bij Warffum begonnen te zijn. Toen ik op de knieën ging om Bianca ten huwelijk te vragen, stemde ze toe mits ik zou stoppen met voetballen want ik had toen al kapotte knieën en zij wilde niet met een invalide trouwen. Dat was achteraf een goede beslissing want nu zie ik volop kans om het hier tot mijn pensionering vol te houden…..’