Het leven is maar kort en onze mogelijkheden zijn beperkt. Daarom doe ik zo nu en dan een poging om alles eruit te halen wat erin zit. Zo was het een dikke tien jaar geleden de normaalste zaak van de wereld, dat ik in mijn kleine blauwe autootje, afgeladen met vers gezaagde stukken boomstam over Het Hogeland reed. Met de blik van een kenner, keurde ik het beschikbare materiaal bij houtzagerijen en werkprojecten, om vervolgens met een paar puike exemplaren huiswaarts te keren en de buit naar onze schuur te slepen.
Ik had al een mooie verzameling aangelegd, van brede platte, tot smalle en hoge stammetjes. Als ’s avonds de kinderen in bed lagen, nam ik mijn hamer en beitel ter hand, plus de elektrische schuurmachine. Radiootje aan en het werk kon beginnen.
Het is allemaal begonnen toen ik op zoek was naar dingen om het interieur een beetje mee op te leuken. Op één van de sites werd een tafeltje, gemaakt van een boomstam met daaronder een drietal zwenkwieltjes aangeboden. Echt een heel leuk ding. Tweehonderdvijftig euro. Tweehonderdvijftig euro?!
Er worden ongetwijfeld heel veel dingen voor veel geld verkocht, die geen drol kosten om ze te produceren, maar bij dit product lag de te maken rekensom er wel heel erg dik bovenop. Voor een appel en een ei maakte ik enige tijd later mijn eigen boomstamtafeltje. Iedereen die het zag was dolenthousiast en al snel kwam de vraag of ik misschien nóg eentje wilde maken.
Dat wilde ik wel en van het één kwam het ander. Binnen een mum van tijd reikte mijn klantenkring tot beneden de rivieren en tot over de grens met Duitsland. Ik had zelfs een eigen site geregistreerd: boomstamtafeltjes.nl. Met een vriendin stond ik op een gezellig marktje in Roden, om mijn tafeltjes aan de man te brengen.
De afdelingen Sales en Promotie draaiden, zogezegd, op volle toeren. Logistiek, Aftersales en Klantenservice daarentegen, begonnen langzaamaan onder de druk te bezwijken. De gezichtsuitdrukking van het meisje in de Plus, toen ik doodgemoedereerd met een te verzenden boomstam aan kwam wankelen, zal ik nooit meer vergeten.
Evenmin als het echtpaar dat een boomstamtafeltje met bast bij mij had besteld, deze mensen kozen voor de optie ‘ophalen’. Daags voordat ze zouden komen, begon tot mijn grote schrik en verbijstering de bast op verschillende plekken los te laten. En tijdens het vervoeren vanuit de schuur naar hun auto, was er opeens geen houden meer aan: de gehele bast viel eraf en kletterde op de grond.
Nog steeds krijg ik bijna de slappe lach als ik eraan denk dat ik vervolgens een plastic boodschappentasje uit de bijkeuken haalde, de stukken bast van de grond raapte en daarin stopte, om dit doodleuk aan de echtelieden te overhandigden. Verbouwereerd als ze ongetwijfeld waren, namen ze het tasje mee in de auto, terwijl de boomstamtafel inmiddels in de achterbak was gehesen. Ik zie ze nog de straat uitrijden, met in hun auto de gehavende aankoop.
Niet lang daarna werd ik gebeld door een man die onlangs een fors exemplaar bij me had gekocht. Er kwam vocht uit zijn boomstamtafeltje, of dat normaal was? Door de grote vraag had ik soms geen droog hout op voorraad en kwam het ook weleens voor, dat een tafeltje net iets te vochtig de deur uitging.
En nog een tijdje later mailde een vrouw dat er beestjes uit haar tafeltje kropen. Hier was ik niet op gebouwd, ik schaamde me rot en ik sliep er slecht van. Wat begonnen was uit louter plezier en enthousiasme, begon zo langzamerhand een hoofdpijndossier te worden. Om over de ontstane situatie in de schuur nog maar te zwijgen. Het stapeltje boomstammen was inmiddels uitgegroeid tot een middelgrote berg, die de bewegingsruimte ernstig beperkte.
Maar de genadeklap kwam, toen ik geritsel vanonder de bult hoorde en iemand opperde dat het wel eens ongedierte zou kunnen aantrekken, al dat hout dat nog lag te drogen. En zo stierf mijn nog jonge onderneming een vroegtijdige dood en al snel konden we hartelijk lachen om alle mooie anekdotes die deze hele episode had opgeleverd. De stammen hebben we opgefikt en nog regelmatig kom ik bij vrienden en familieleden, waar een boomstamtafeltje van mij staat.
Het leven is maar kort en onze mogelijkheden zijn beperkt, dus aarzel niet, stort je gerust af en toe in een mooi nieuw avontuur.