Zo, het gewone leven kan weer beginnen! De vakantie zit er op en we moeten weer aan het werk (of naar school). Als je dan vol goede moed arriveert op je eerste werkdag krijg je dit meestal te horen. Maar wat is het gewone leven vraag ik me dan af?
Ik pretendeer dat ik al een heel gewoon leven heb en dus ook een vakantie is voor mij heel gewoon. Sterker nog, hoe ouder ik word, des te meer vakantie ik heb / neem / krijg. Mijn vrouw wordt op haar werk ook al geen Werkman meer genoemd, maar ze noemen haar daar Vakantieman. Maar ook voor ons gold dus dat het gewone leven weer zou beginnen.
Gelijk met de officiële eerste werkdag, begon ook de Leensterweek. Een week die onderhand ook gewoon wordt gevonden. Op dinsdagavond de bingo, op woensdag darten en klaverjassen, op donderdag de puzzelrit en vrijdag de Marnespeul’n. Zoals elk jaar. Een op het oog normale Leensterweek met een vast programma, dus veel zou er niet veranderen ten opzichte van andere jaren.
Maar ook deze editie was natuurlijk weer zeer bijzonder. De drukte op de bingo was enorm en de spanning was om te snijden. Het thema was zomer/vakantie en er waren weer geweldige prijzen te winnen. Dat na elke ronde de computer bijna geheel opnieuw moest opstarten vind ik dan weer heerlijk want dan kan ik genieten van de kneuterigheid van een dorpsfeest.
Alhoewel ik samen met Hilda Schepenaar meerdere keren heb geroepen dat het een kutspel is en dat we nooit weer meedoen, zitten we volgend jaar waarschijnlijk weer vooraan. Het darten en klaverjassen sla ik meestal over. Toch heb ik nog even een korte blik in de tent geworpen en dat straalde één en al gezelligheid uit.
De puzzeltocht was dit jaar een waar hoogtepunt. Met 46 auto’s een goed gevulde deelnemerslijst en zowaar viel onze auto in de prijzen. We werden tweede!!! Een prachtige tocht met leuke vragen, grappige opdrachten en schitterende bezienswaardigheden in en om onze gemeente. Hulde aan de heren die het al tien jaar met veel enthousiasme uitzetten. Dit zeg ik nu natuurlijk ook omdat we in de prijzen vielen. Jaren daarvoor heb ik ze veelal vervloekt om de pietlullige meningsverschillen, vaak over routes en antwoorden.
Helaas moest ik de Marnespeul’n dit jaar als toeschouwer meemaken. Dit had nogal een bijzondere reden…: Ik zou coachen (zoals gewoonlijk), maar toen ik om 17.30 uur van Cafetaria Klein Brussel naar huis fietste met in de ene hand de zak patat en in de andere hand mijn stuur, ging er iets mis.
Ter hoogte van het smalle wandel-/fietspad halverwege de Agessingel moest ik afremmen om de bocht te nemen. De rem werkte echter zo goed, dat binnen 0,5 sec mijn snelheid veranderde van 18 km/uur naar 0. Gevolg: een ferme duik over het stuur van mijn fiets met een salto mortale waarbij ik de zak patat keurig rechtop op straat liet belanden. Hans van Zetten zou zeggen: een 4.3 voor de sprong, maar een 9.5 voor de landing. Ik lag namelijk wel in één keer stil.
Gelukkig geen onoverkomelijke lichamelijke ongemakken, maar toch zat de schrik er flink in. De Marnespeul’n moest ik hierdoor laten schieten, maar de aansluitende Hollandse avond heb ik uiteraard wel groots gevierd. Voor de schrik heb ik een extra drankje genuttigd. De zaterdag van de Leensterweek, de traditionele Leensterdag, is het hoogtepunt van een gehele week feesten.
Voor sommigen is dit gewoon de Leensterdag, maar een echte Leenster weet dat dit altijd weer bijzonder is. Ook al komen er steeds minder marktkooplui, is de priegelmarkt niet meer wat het geweest is; de sfeer, de mensen en de vele vrijwilligers maken er altijd weer iets moois van! Ook deze editie was weer speciaal. Na een gezellige avond wordt er door sommigen al vroeg opgestaan om het gezamenlijk ontbijt te nuttigen.
Die sla ik echter meestal over. Ik loop om een uurtje of 10 nogal brak over de markt te struinen op zoek naar medestanders die ook liever nog niet wakker waren geworden. Een klein uurtje later komt dan het belangrijkste moment van de dag, namelijk een 11-uurtje. Na deze versnapering, voel je je altijd weer een beter mens. Er waren veel heren die beloofd hadden aan te schuiven bij dit ochtendpilsje, maar het aantal afvallers was weer groter dan de aanwezigen. Met dank aan vriend Gert Jan vd Ploeg werd er met volle teugen genoten van dat lekkere pilsje.
In de middag een potje bekervoetballen tegen de vrienden uit Baflo en daarna een barbecue in de tuin met goede vrienden. Als afsluiter een prachtige feestavond in de tent waar nagenoeg geheel Leens aanwezig was. De vele vrijwilligers zorgden dat wij ons natje kregen en de band Flavour zorgde voor een heerlijke sfeer waarbij vele voetjes van de vloer kwamen. Ook mijn 51-jarige dansmoves waren weer onnavolgbaar….
Rond een uurtje of 2 gingen de “oudjes” huiswaarts terwijl de jongeren nog een afterparty bezochten. Al met al weer een zeer speciale Leensterweek, terwijl voorafgaand het een gewoon programma leek. Zo zal het natuurlijk ook weer op het werk en op school gaan het aankomende jaar. Het gewone leven begint weer, maar we zullen ook weer vele speciale momenten beleven dit jaar.
Het eerste speciale moment staat al gepland. Op zaterdag 7 oktober staat er een memoriam in de agenda voor de tien jaar geleden overleden Mart Buikema. Een zaterdag vol herinneringen aan een topgozer die veel te vroeg is heen gegaan. Je zou bijna zeggen dat het al weer gewoon is, dat hij er niet meer is, maar dat is het zeker niet. Zulke dingen zijn nooit gewoon en blijven bijzonder.
Dus als er tegen je gezegd wordt dat het gewone leven weer begint, bedoelen ze dat er weer bijzondere herinneringen gemaakt gaan worden. Geniet er daar waar mogelijk van en koester die herinneringen. Ik wens iedereen een prachtig gewoon jaar, zodat we volgend zomer weer gewoon op vakantie kunnen!