Tegenwoordig sta ik weer regelmatig voor de klas. Daar waar ik 15 jaar geleden had gezworen nooit meer in het onderwijs te willen werken, ben ik toch weer op de basisschool beland. Niet als vaste leerkracht, die naast het lesgeven nog heel veel andere taken heeft, zoals administratie, nakijken, bijzondere activiteiten-commissies, ouderavonden, 10-minuten gesprekken en nog veel meer. Maar als creatieve invalkracht.
Wat een uitvinding en wat een groot plezier beleef ik hier aan. Nog nooit had ik zoveel lol in het lesgeven en in het omgaan met kinderen. Ik ben inmiddels natuurlijk wat jaartjes ouder. Misschien gaat het me daarom wat makkelijker af. Ik heb in al die jaren zoveel ervaring met kinderen en met verschillend gedrag en achtergronden. Ik geniet van ze, we hebben ontzettend veel lol en we doen hele gave dingen.
Dingen die ze tijdens de normale lestijden niet doen. Vaak hebben leerkrachten daar helemaal geen tijd meer voor. Er moet aandacht besteed worden aan rekenen en taal. Dat is waar kinderen achterstanden hebben en bovendien zijn dit de basisvaardigheden die kinderen moeten beheersen. Maar hoe gaaf is het als je als kind gewoon een hele dag alleen maar bezig bent met iets creatiefs; iets wat je normaal niet doet op school.
Over creatief zijn gesproken; veel mensen denken dat dat hetzelfde is als knutselen. Zeker, knutselen is een vorm van creativiteit, maar er is nog zoveel meer. Tijdens deze themadagen kies ik iets wat dichtbij mezelf ligt. Zo heb ik een themadag muziek. Mijn liefde voor muziek is begonnen bij Concordia in Middelstum. Muzikaliteit, daar ben ik mee geboren. Maar de liefde is aangewakkerd door de muzieklessen en het spelen in het orkest van Concordia. Eerst op de sopraansaxofoon en later op alt.
Niet dat ik er als kind altijd zoveel plezier in had hoor. Vraag mijn ouders maar eens hoe dat ging als ik moest oefenen. Nee, dat ging niet altijd vanzelf. Maar ik ben blij dat ik heb doorgezet. Door goede docenten en een portie doorzettingsvermogen kwam ik op een hoog niveau. Die liefde voor muziek is gebleven. En dat wil ik graag overbrengen op kinderen.
Wat mij opvalt tijdens die lessen is, dat er nog maar weinig kinderen een instrument spelen. Toen mijn eigen kinderen jong waren, was het heel normaal om muzieklessen te nemen. Maar tegenwoordig is dat blijkbaar niet meer zo. En zingen doen ze al helemaal niet meer in de klas.
Op zo’n dag luisteren we naar muziek, zingen we, maken we zelf muziek en dansen we er vrolijk op los. Kinderen hebben plezier en op deze manier hoop ik ze een beetje liefde voor de muziek bij te brengen. De kinderen genieten en gaan op in de muziek en de leuke activiteiten.
Dat ze soms even vergeten waar ze zijn, blijkt wel uit het feit dat een kleuter mij iets wil vragen en begint met “oma, ik bedoel juf….” “Oma?”, vraag ik geschokt? “Je ziet er wel een beetje uit als een oma hoor juf”, vervolgt een ander meisje. Sja, ik kan niet ontkennen dat ik ouder word. En stiekem vind ik het ook wel schattig.
Aan het eind van de schooldag bedank ik de kinderen voor de leuke dag, groet ze allemaal en veeg ik het klaslokaal. Daarna pak ik mijn spulletjes, sluit ik deur van de school en rijd ik weer naar huis. Niks meer om na te kijken, geen ouders die ik te woord hoef staan, of een administratie die ik bij moet houden. Thuisgekomen pak ik een kopje thee en met mijn benen omhoog geniet ik nog even van deze dag. Morgen een dag rust……