Week drie in de reeks ‘Op zoek naar het zomergevoel in…..’ brengt mij op deze vroege maandagmorgen opnieuw naar de gemeente Westerkwartier. Daar, op een kilometertje of veertig gelegen van Middelstum, ligt het voor mij onontgonnen Grijpskerk. Ooit ben ik er een keer geweest, dat weet ik zeker. Dat was tijdens een oefenpotje tussen de plaatselijke voetbaltrotsen jaren geleden. Als VV Middelstum nu afgelopen seizoen gewoon gepromoveerd was dan hadden ze bij VV Grijpskerk in de competitie gezeten. Zover kwam het echter helaas net niet.
Wat ik van Grijpskerk weet? Niet zo veel eigenlijk. Ja, dat er ongeveer 3.000 mensen wonen. En dat de familie Stalman hiernaartoe verhuisd is. Dat mijn vroegere klasgenoot Dirk Kootstra, de man met een licht Fries accent, hier vandaan kwam. Hetzelfde geldt voor de vluggertjesgasten Joke de Boer en Geertje Venema. En Truckstars-prijzenpakker Postma Transport. Daar blijft het voorlopig wel bij.
Gelukkig hielp overbuurman mij gisteren verder op weg. Met de update dat ze bij VV Grijpskerk met een nieuw onderkomen bezig zijn bijvoorbeeld, ik vermoed qua kleedkamervoorzieningen. En dat Grijpskerk de enige fierljepvereniging van onze provincie herbergt. Kijk, dat is informatie waar ik vrolijk van word en verder mee kan.
De ‘Grijpskerk-arena’
Ik ben er deze maandagmorgen vroeg bij om Grijpskerk te ontdekken. Rond kwart over zeven vertrek ik richting Zoutkamp, ik neem de toeristische route inderdaad, en doe zelfs nog een stukje Friesland aan. Drie kwartier later parkeer ik mijn auto aan de plaatselijke Sportlaan. Overbuurman had gelijk met zijn kennis over nieuwe kleedvoorzieningen en ik maak mij op voor een rondje periferie. Op de plaatselijke tennispark is het rond achten nog heerlijk rustig.
Wel kom ik enige hondenuitlaters tegen op dit vroege tijdstip wanneer ik richting het station loop. Ik maak een foto van dit mooi stukje Grijpskerk vol met groen en waterpartijen. Tot mijn grote vreugde ontwaar ik dan reeds de fierljepbaan van de plaatselijke Fierljepvereniging in Grijpskerk die dit jaar zijn 45-jarig bestaan viert. Dit haal ik overigens van hun website en zodoende weet ik ook dat het fraaie complex zestig bij veertig meter groot is en de beschikking heeft over drie wedstrijdschansen. Sprongen van twintig meter over het water zijn niet abnormaal meer en vervolgens plof je dan als het goed is gelukzalig neer in het mulle zand.
Gerijpt door deze hernieuwde kennis in Grijpskerk vervolg ik vrolijk mijn weg. Ergens bij het Wad ontwaar ik een speeltuin met de nodige keien en bij een fraai pand staat een auto met bijbehorende caravan, inclusief twee fietsen achterop, te wachten op zijn vertrek. Dat is toch wel het ultieme zomergevoel, bedenk ik mij terwijl ik mijn weg vervolg naar het centrum.
Daar doe ik mij tegoed aan fraaie kiekjes van het centrumkerkje en het sociaal cultureel centrum. De geuren verspreid door bakkerij Jager zwengelen het trekgevoel nog wat verder aan maar ik beperk mij eerst tot een volkorenkoekje. Wanneer ik er even later weer langswandel zie ik twee toeristen op het terras happen in een lekkere koek. Die hebben het er goed voorstaan.
Groningerstraatweg
Ik kuier rustig de Herestraat in. Een levendige winkelstraat dat tevens onderdak biedt aan enige horecavoorzieningen. Niets mis mee. Ik zet het voormalige gemeentehuis op de foto en in de straat ontwaar ik een mooie sapkar. In het verlengde van de Herestraat ligt de Groningerstraatweg en ik vergaap mij aan de prachtige huizen die hier staan. Geen enkel probleem dus om in deze straat even op en neer te wandelen.
Niet veel later betreed ik het plaatselijk kerkhofje. Een bijzonder oorlogsmonument trekt mijn aandacht en hetzelfde geldt voor de mooie treurwilg bij het ‘lijkenhuisje’. Men is druk bezig met het groenonderhoud en ik loop verder naar het haventje. Aan de overkant ontwaar ik de Service Klusmarkt Van Duinen. Even denk ik in Leens rond te lopen, helemaal wanneer ik even later een Jumbo vestiging ontwaar. Maar deze is niet van Degenhart maar van Geertsma.
Ik besluit eerst maar weer eens richting het centrum te gaan alwaar de plaatselijke molen een bijzondere aantrekkingskracht op mij heeft. Alvorens daar te komen, ontwaar ik in het plaatselijke fitnesscentrum, ‘Sport je fit’ geheten, reeds de eerste sporters op enige apparaten. Die zijn er goed mee bezig om de weekendkiloknallers er vanaf te lopen op de loopband. Bij het Bakkerscafé werd er in coronatijd geen bier geschonken maar wel kon je hier brood bestellen en de liefhebbers konden ook een bakje huisgemaakte soep meenemen. Gelukkig hebben we die coronaperikelen eerst ver achter ons gelaten. De Molenstraat lonkt als nooit tevoren en hetzelfde geldt voor korenmolen De Kievit. De geschiedenis hiervan wordt ons middels een infoplaatje in dichtvorm meegegeven.
Samen kerken
Ik besluit hierna om eerst maar weer eens richting centrum te wandelen. Daar is het inmiddels al een stuk drukker geworden. Via één van de zijweggetjes kom ik bij de PKN-kerk terecht. Daar wordt op de eerste zondag van de maand gezamenlijk gekerkt waarbij plaats is voor iedereen onder de noemer GrijpskerkT. Dat vind ik dan persoonlijk wel weer mooi. Inmiddels loopt het tegen tienen en ik heb mijn dagelijkse twintig foto’s al weer geknipt. Langzaam maar zeker besluit ik om na dik twee uur Grijpskerk maar weer eens richting de Sportlaan te lopen.
Daar ontwaar ik eerst nog even een zwembad en van dit bad wordt op dit vroege uur al gretig gebruik gemaakt. En dat op de dag waarvan ik tijdens het uitstappen uit de auto dacht dat het misschien toch beter geweest was om een jasje mee te nemen. Maar inmiddels breekt in het mooie Grijpskerk ook nog eens de zon stevig door. Ik zie dat er hier ergens een jeu de boules-baan moet zitten en constateer tevreden dat de nodige senioren dames en heren bezit genomen hebben van het tennispark. Die zijn er goed mee bezig.
Inmiddels snap ik de overstap van de familie Stalman vanuit het mooie Middelstum naar Grijpskerk wat beter. Goed, persoonlijk vind ik dat Middelstum meer mooie plekjes en beeldbepalende gebouwen heeft, maar daartegenover is het winkel- en uitgaansaanbod in Grijpskerk een stuk uitgebreider. Dat nodigt ’s avonds uit om een keer extra naar het centrum te trekken.
Ik weet inmiddels wel genoeg, ook het tweede uitstapje naar de gemeente Westerkwartier is mij prima bevallen. Hopelijk spat dit van de gemaakte foto’s af. Wanneer u hier nieuwsgierig naar bent, klik dan even door op deze link: https://bert-koster.nl/2022/08/01/een-zomer-instagrammetje-uit-grijpskerk/. Tot zover het mooie Grijpskerk, morgen keren we terug in de gemeente Het Hogeland want daar wacht het pittoreske dorpje Usquert op mij!