Het gebeurt niet vaak, maar onlangs wel. Zomaar een spontaan gesprek. Ik stond met mijn auto stil voor de brug op de Afsluitdijk. In mijn ooghoek zag ik een oudere man uit zijn auto stappen. Hij liep langzaam naar mijn auto. Ik draaide het portierraam open. De man zei: ‘Ik rijd vanaf Callantsoog al achter u. Nu ben ik nieuwsgierig waar u naar toe moet’.
Enigszins gereserveerd gaf ik aan in de richting van Groningen te rijden. ‘Dat is grappig, ik naar Haren. Daar woont namelijk mijn zuster’, zei de oude baas. Toen vertelde ik hem dat Haren ook mijn eindbestemming was. ‘Ik ga er eerst nog even bij Sneek af om daarna naar Haren te rijden’, reageerde hij. Ik wenste de man een goede reis en bedankte hem voor het korte sympathieke gesprek.
Waarom vond ik dit onderhoud met deze aardige man bijzonder? Vooral omdat het onverwacht en spontaan gebeurde. Het heeft echter ook te maken met het effect van de digitalisering van onze samenleving op mijn gedrag en op die van vele mensen. Reis je weleens met de bus of trein? Dan weet je wel wat ik bedoel. De ogen en oren van reizigers, die bijna continu bezig zijn met hun smartphone. De huidige generatie mensen is het bijna niet meer gewend om zomaar een gesprek aan te knopen met een onbekende.
De coronapandemie doet het rechtstreekse onderlinge contact, wat dat betreft, ook geen goed. En toch hebben mensen de behoefte aan meer en echt contact. Mensen hebben het gevoel minder met elkaar te praten dan zo’n 15 jaar geleden. Een recent onderzoek heeft uitgewezen dat mensen positief staan tegenover een spontaan gesprek met een vreemde. Dergelijke gesprekken maken mensen gelukkiger, meer begripvol en minder eenzaam.
In dat besef probeer ik als politieman zowel geplande als spontane gesprekken te voeren met mensen. Vaak blijkt dit rechtstreekse contact waardevol, omdat het iets toevoegt. Waarom doen wij mensen dit dan niet vaker? Dat vroeg ik mij af. Denk dat velen het toch wat ongemakkelijk vinden om zomaar een gesprek te beginnen met een wildvreemd iemand. In mijn werk voer ik regelmatig spontane gesprekken met ‘vreemde’ wijkbewoners. Gewoon door even uit de auto te stappen en een praatje te maken. Gesprekken zorgen voor het echte contact tussen burgers en politie. Niets gaat boven dit rechtstreekse contact.
Laatst liet een wijkagent op Twitter zien hoe je op een losse en leuke manier contact kunt maken. Hij stond bij een skatebaan te kijken naar de skatende plaatselijke jeugd. Een jongen vroeg aan hem: ‘Meneer, zal ik eens over u heen springen?’ De wijkagent moest even slikken: ‘Eh, wel als je dat kan!’ Daar lag mijn collega met enige spanning in zijn lijf op de skatebaan. De knaap had daar duidelijk minder last van en hij sprong met een mooie jump over de wijkagent heen. En zo ontstond zomaar een geweldig contact tussen de jongen en de wijkagent. Neem van mij aan dat die jongen zijn ervaring met vele vriendjes heeft gedeeld!
Het zijn de kleine dingen die in deze ingewikkelde tijd van corona, polarisatie en rellen belangrijker zijn geworden. Ik doe mijn best om met kleine gebaren iets bij mensen voor elkaar te krijgen. Bijvoorbeeld bij een oudere vrouw, die door een mede-flatbewoner bedreigd en beledigd werd. De vrouw wilde aangifte doen, omdat zij zich niet meer veilig in haar eigen buurt voelde. Ik zei tegen haar dat een aangifte niet altijd de beste oplossing is. Ik bood haar aan om het gesprek met haar buurman aan te gaan. Ze ging aarzelend akkoord met mijn voorstel.
In het gesprek bleek al snel dat de man problemen thuis had. Hij had spijt van het verbale geweld naar zijn buurvrouw. Ik bracht hem op het idee om een kaart te kopen en zijn excuses op die kaart aan te bieden. Dat gebeurde. En zo viel de kaart in de brievenbus van de vrouw. De kwieke dame was verrast. Zij belde mij opgetogen op: ‘Krieg ik ook eindelijk weer eens ‘n koart’. Ook de de buurman was blij dat het hiermee klaar was.
Een gesprek, een gulle lach, een spontane daad of een klein compliment zijn van die kleine dingen, die het verschil kunnen maken. Met deze gedachte in het achterhoofd hoop ik dat we, zeker nu de kerst in aantocht is, wat meer rekening met elkaar houden. Ik wens een ieder via deze weg alvast gezellige kerstdagen en bovenal gezondheid toe!