‘Je moet even komen, Jan Jaap heeft groot nieuws’. Het was vandaag even na vijven, ik volgde achter het huis de verrichtingen in de Bundesliga waar Werder Bremen bezig was met een Houdini-act. Het was trouwens de vrouw die mij dusdanig prikkelde dat ik inderdaad even naar voren liep. Daar kreeg ik een filmpje van Arjen Robben te zien.
Het duurde even voordat één en ander landde. Eerst dacht ik dat ie wat ging doen als jeugdtrainer of zoiets of dat hij in de technische staf van FC Groningen was opgenomen. Maar toen viel het kwartje dat Arjen Robben terug zou keren als voetballer in de eredivisie. Niet bij PSV, niet bij Ajax, niet bij Feyenoord. Maar bij die club waar hij in 2000 doorbrak toen hij net zestien jaar geworden was. En dat na één jaar gestopt te zijn met betaald voetbal.
Ik kreeg direct visioenen van een terugkeer in het Nederlands Elftal. Van het EK in 2021. Het zou toch niet dat dankzij Corona Robben nog één keer zou kunnen schitteren op het hoogste podium? Ik bedoel, als Snijder weer zou beginnen bij FC Utrecht, ala. Dat zou mooi zijn voor hem en die club. Maar een getergde en gemotiveerde Robben die weer wil voetballen? Dat overstijgt de Groningse grenzen. Dat is iets waar het landsbelang mee gediend is….
Wat ik al voorvoelde gebeurde, de website van FC Groningen sloeg op tilt. Er gaat een vreemdsoortige sensatie door de provincie. En daar wil iedereen bij en getuige van zijn met als gevolg een ware run op de seizoenkaarten. Een ongekende hoop stroomt door de harten van de echte Groningers en FC Groningen fans. Want wat zou de meerwaarde van een Robben in vorm voor de FC kunnen zijn? En wat voor een aanzuigende werking heeft het op de selectie…..
Ik kon er niets aan doen maar mijn gedachten gingen terug naar december 1981. Als altijd zat ik rond half drie aan de radio gekluisterd om naar Langs de Lijn te luisteren. En op die zondag des te meer. Alsof ik voelde dat er iets bijzonders aan zat te komen. Ik moet eerlijk bekennen dat als klein jochie van negen Johan Cruijff mij niet zoveel deed. Maar zijn terugkeer bij Ajax was de hele week al hot nieuws geweest. Je merkte het aan de opgewonden verslaggever en een voor het eerst sinds lange tijden uitverkochte stadion De Meer bij een onbeduidende wedstrijd tegen FC Haarlem. Hier stond iets bijzonders te gebeuren.
Het was vijf voor drie toen er vanuit de studio overgeschakeld werd naar Amsterdam. Waar de opgewonden verslaggever van dienst ons mee nam met de magistrale goal van Johan Cruijff. De aanname, het één keer goedleggen en toen die legendarische lob over de iets te ver voor zijn doel staande Edward Metgod. Je voelde dat er geschiedenis geschreven werd. Er ging een zucht door het stadion. De Verlosser was teruggekeerd in Amsterdam…..
Wat mooi eigenlijk. Dat één van de grootste voetballers die Nederland ooit gekend heeft weer gaat voetballen. In Groningen nog wel. De man die hoogstpersoonlijk Bayern München naar de Champions League overwinning schoot. De man die ons bijna Wereldkampioen had gemaakt. De man van glas die zich op karakter zo vaak terugknokte. De man die als ie in vorm is tegenstanders passeert alsof ze er niet staan…..
De verwachtingen zijn hooggespannen. Misschien wel veels te. Maar gewoon het idee al dat die kleine, snelle Beemer van weleer weer zijn opwachting gaat maken bij de FC Groningen doet mij nog meer naar de seizoensstart verlangen. Zou hij op de flanken gaan spelen of op nummer 10? Zou hij FC Groningen naar Europees voetbal kunnen leiden? Zou hij nog één keer terug kunnen keren in het Nederlands Elftal? U weet wel, het elftal dat onder leiding staat van die andere Groningse held, Ronald Koeman.
Geen idee waar dit allemaal heengaat. Maar ik verheug me op een stukje magie van een ongekende weerga en schoonheid. Alle backs in de Eredivisie zijn gewaarschuwd. Het land veert weer op. FC Groningen is hot. De verloren zoon keert terug. Wat een STUNT!