Geen voetbal meer dit seizoen maar wel prachtig weer. Wat doe je dan? De auto pakken, de wandelschoenen aan en gaan met die banaan. Net als vorige week, toen Niehove het eindstation was, had ik ook nu weer een vast doel voor ogen. Want tijdens diverse fietstochten in het voorjaar, raakte ik geïntrigeerd door twee kleine plaatsjes die mooi landelijk gelegen tussen Winsum en Sauwerd liggen. Als ware het broeders. Of een parodie op de ‘Dikke en de Dunne’, Laurel en Hardy dus. We hebben het nu dus over de Wetsinge’s, Groot en Klein……
Westerdijkshorn
Maar in de Wetsinge’s ben je natuurlijk niet zomaar. Ik had meer wandelmeters voor mijzelf in petto. Via de Stadsweg in Onderdendam kachelde ik dan ook richting Bedum waar ik op de viersprong rechtsaf sloeg. En dan kom je maar zo in het prachtige gehucht Westerdijkshorn terecht. Vooral de statige toren, solo en stoer rechtopstaand zonder aanhang, in zijn klassieke kleuren, is een eyeopener….
En dus parkeerde ik de auto in de berm om even bij het kerkje te kijken. Er strak tegenaan staat een mooie boerderij, daar is het toch prachtig wonen?! Kippen kakelen tussen de grafzerken door. Ik kon maar nauwelijks oversteken want er waren nogal wat fietsers en wandelaars onderweg. En uiteraard de nodige motorrijders. Na alle highlights van dit gehucht in mij op te hebben gezogen, ging ik opgewekt verder….
Adorp
Rustig tokkelde ik verder, ondertussen genoot ik van fraaie boerderijen links en rechts van mij. Op deze zaterdag was ik dus een rasechte zondagsrijder. Ik ging niet rechtstreeks naar de Wetsinge’s maar herstelde mijn fout van een week eerder toen ik Adorp letterlijk en figuurlijk links van mij liet liggen. Nu parkeerde ik mijn auto bij de kerk en wandelde wat rond in het prachtige wierdegedeelte waar de bomen volop in bloei stonden. En waar je aan de rand van het dorp een prachtig uitzicht op Oostum hebt, de plaats met de prachtige wierdekerk die ik een week eerder aangedaan had.
Na de kerk, lonkte nu de molen. Wiens staat van onderhoud te wensen overlaat. Maar komt daar binnenkort geen verandering in? Het dorpshuis ligt er in elk geval wel tiptop bij. Verder lopend, zie ik tussen grote molshopen de contouren van het oude voetbalveld. Ik vermoed dat ik hier ooit één keer gevoetbald heb, tegen de plaatselijke trots. De lichtmasten en ballenvangers verraden vergane glorie van een eens roemrijke dorpsclub die de strijd qua ledenaantallen op den duur verloor…….
De Wetsinge’s – KW
Licht melancholisch stapte ik de auto weer in met mijn einddoel voor ogen. Ik parkeerde de auto in Sauwerd aan het rand van het dorp en toen ik overstak kwam ik al vrij snel op het paadje dat mij naar Klein Wetsinge zou brengen. De draaiende wieken van Molen De Wetsinge wuifden mij al hartelijk welkom. Maar eerst maar eens bij het kerkje langs. Die kerkgangers niets meer te bieden heeft maar waar wel de nodige exposities plaatsvinden en waar je in betere tijden zelfs met een groep kunt dineren….
Vlak voor Klein Wetsinge ontwaarde ik nog de nodige tuinbouwpercelen waar diverse mensen druk in de weer waren om hun tuin voorjaar- en zomerklaar te maken. Misschien werden er wel de nodige gewassen en groenten gezaaid die over een paar maand geoogst kunnen worden. Mooi man, die zelfvoorzienigheid. Misschien gaan we straks wel weer meer die kant op, dat scheelt een hoop gehamster. Na nog even de molengeschiedenis in mij opgezogen te hebben, vervolgde ik mijn pad.
Groot Wetsinge
Het mooiste gedeelte van de wandeltocht naderde. Via zo’n slingerend kloosterpaadje met geknotte bomen rechts van mij, zie je de oude dorpskern van Groot Wetsinge opschijnen op de wierde. De huizen die daar staan doen je terugdenken aan tientallen jaren eerder maar dat zit hem niet in de staat van de woningen die prachtig gerenoveerd zijn. In het centraal gelegen parkje nam ik dit prachtig tafereeltje nog even goed in mij op.
Daarna liep ik nog een eindje door richting Garnwerd. Maar zover liet ik het niet komen. Na een klein halfuurtje keerde ik weer terug. Langs de beide Wetsinge’s pakte ik nog een stukje Sauwerd mee. Man, wat toch weer een prachtig stukje Groningen had ik verkend in de afgelopen uren. ’s Avonds verstouwde ik nog een lekkere afhaalmaaltijd van Hotel ’t Gemeentehuis Bedum om vervolgens tot de conclusie te komen dat ik ook deze dag weer een toerist in mijn eigen provincie geweest ben…..