De enige die misschien blij wordt van het gedwongen thuiszitten van de chef-kok van restaurant Bij de Molen is René Straathof zijn vriendin Nicole. Want nu kan hij alle dagen lekker thuis koken. Maar uiteraard had René zich veel liever uitgeleefd in Ten Post, samen met zijn collega’s. Hij hoopt dan ook snel weer voor de langskomende gasten te mogen koken…..
Even voorstellen
‘René Straathof is de naam. Ik ben dertig jaar en woon mijn hele leven al in Delfzijl. Anderhalf jaar geleden heb ik samen met Nicole een woning gekocht, het bevalt ons er prima. Dat biedt nu ook wel wat afleiding want in en om het huis is altijd wel wat te doen. Mijn hobby’s spelen zich vooral op het sportieve vlak af. Vroeger was ik geen onverdienstelijk zwemmer, ik mocht zelfs meedoen aan landelijke wedstrijden. Tegenwoordig ben ik lekker aan het waterpoloën bij Azuro in Delfzijl, de club die ontstaan is uit de samenvoeging van de Eemsrobben en Appingedam. Het waterpoloën doe ik inmiddels al vijftien jaar.’
‘Daarnaast voetbal ik sinds een jaartje of acht bij SGV in Schildwolde. Een vriend van mij speelde daar al en haalde mij over om mij als lid aan te melden. Dat beviel zo goed dat ik er nu nog steeds voetbal. Ik ben aanvoerder van het tweede en hoewel we op het laagste amateurniveau voetballen, zijn we er lekker fanatiek mee bezig. Gelukkig hebben al mijn bazen waar ik tot nu toe voor gewerkt heb hier rekening mee gehouden zodat ik bijna altijd op zaterdagmiddag wel de wei in kan.’
De weg naar een baan als kok in de keuken
Het kokkerellen zat er al vroeg in. Mede ingegeven door het feit dat de buurvrouw van zijn ouders op eerste kerstdag jarig was en altijd een warm/koud buffet voor haar gasten klaarmaakte. René: ’En ik mocht haar altijd meehelpen, hoe jong ook. Volgens mij was ik zes jaar toen ik de hamrolletjes mocht maken. Later breidde zich dat uit naar de gevulde eitjes en de lekkere salades. Ik had er aardigheid in maar had aanvankelijk nog de illusie dat ik advocaat wilde worden. Toen bleek dat je hiervoor wel heel veel moest leren, heb ik dit idee maar laten varen.’
Uiteindelijk kwam hij via de MAVO en HAVO en wat omzwervingen op de Noorderpoort, locatie Euroborg, terecht waar hij in drie jaar tijd via een BOL- en BBL opleiding zijn MBO niveau 3 diploma haalde. Hij liep zijn stages bij De Boegschroef in Delfzijl en Bistro ‘t Gerecht in Groningen, een horecaonderneming met een Michelin-nominatie op zak. De eigenaar gaf hem de nodige kansen en vooral hier leerde hij de fijne kneepjes van het vak. Zijn laatste stage was weer bij De Boegschroef dat inmiddels een nieuwe chef-kok had. Toen hij zijn opleiding afgerond had, kon hij hier direct aan de slag. De toenmalige souschef werd de nieuwe chef-kok en dus kon Rene daar meteen zijn functie overnemen.
Chef-kok bij Bij de Molen.
Daarna diende zich opnieuw een interessante werkgever aan: Paviljoen van de Dame in Paterswolde. ‘Hier was ik vanaf de opstart bij betrokken met het uitpakken van de meubels, het inrichten van de zaak en het proefkoken. Na een half jaar diende zich een nieuwe kans aan. Gerrit Koning begon in 2016 in Bedum met De Caenerij. Ik ken Gerrit al heel lang want mijn vader was vroeger uitsmijter in bardancing Fame. Ik heb vaak met mijn broer voetbal bij hem in de zaak gekeken.’
‘Naast De Caenerij had Gerrit in Ten Post nog een restaurant, te weten Bij de Molen. Hij vroeg of ik daar aan het werk wilde. De menukaart was ongeveer hetzelfde en het was voor mij dichterbij. De klik met de zaak was er direct en hetzelfde geldt voor Daan Vogelaar die twee jaar geleden de nieuwe eigenaar van Bij de Molen werd. Dit gaf mij ook de kans om chef-kok te worden.’
Het werk geeft hem veel voldoening. ‘Zestig a zeventig procent van onze gasten gaat bij wijze van voor de saté- en schnitzelmenu’s maar er is ook een categorie die graag wil experimenteren qua gerechten en dat spreekt mij heel erg aan. In dergelijke gerechten kan ik mijn creativiteit helemaal kwijt met misschien wel het patatje oorlog als nagerecht (bestaande uit een combinatie van onder andere chocolade, ijs en yoghurt) als grootste succes. Vaak maak ik foto’s van (nieuwe) gerechten en dit moet dan de standaard zijn zodat de gasten altijd dezelfde kwaliteit kunnen verwachten, ook als ik er niet ben.’
Graag tot ziens!
Daarbij is René ook nog eens leermeester en kan hij stagairs de fijne kneepjes van het vak bijbrengen. Hij popelt dan ook om weer aan de slag te gaan. Natuurlijk zijn de alternatieven qua bedrijfsvoering in de vorm van afhaal- of bezorgmaaltijden onderzocht maar besloten is om zich hier niet aan te wagen omdat er te veel haken en ogen aan kleven. Gelukkig valt de tijdelijke sluiting wel samen met de aanleg van een nieuwe rotonde, een project dat eind april klaar moet zijn. ‘Het zou toch fantastisch zijn wanneer we niet snel daarna weer open kunnen. Want ik mis naast het koken ook mijn collega’s en onze gasten. Zodra we weer open mogen, zie ik jullie graag weer verschijnen om de mooie stijgende lijn die we ingezet hadden te herpakken!’