Dit jaar zijn wij 40 jaar samen, waarvan 35 jaar getrouwd. Als ik dit hardop zeg, denk ik…, dit gaat niet over mij. Inmiddels hebben we zes kinderen en het 5e kleinkind is onderweg. Nou, als ik dit hardop zeg, denk ik helemaal, dit gaat niet over mij. Ons gezin is hecht, overal is wel es wat, maar we horen bij elkaar, houden van elkaar en we zijn er voor elkaar. Iedereen heeft een eigen huis en een vaste baan. Financieel hebben we niks te klagen en we zijn redelijk gezond.
Als ik dit hardop zeg, denk ik…. gaat dit echt over mij? Hoe is het mogelijk! Ik voel me nog net als 35 jaar geleden, van binnen tenminste. Ik had geen idee hoe je kinderen moest opvoeden tot nette volwassenen. Vraag me niet hoe, maar het is gelukt. Maar het ging allemaal zo snel. TE SNEL. Onze dochters hebben eigen gezinnen en onze zoon praat steeds vaker over op zichzelf gaan wonen. En dan? Wat moet ik dan?
Mijn man werkt fulltime en daarnaast klust hij in zijn klushuis, dus zelden thuis. En dan? Wat moet ik dan? Ik was eigenlijk niet van plan om aan ‘het lege nest syndroom’ mee te doen, maar het komt ineens wel verrekte dichtbij. Zo moet je stoelen bij schuiven aan tafel, je knippert met je ogen en je zit in je uppie met een magnetron-pakkie op de bank. Dan heb je de overgang, met alle hormonen die van het padje zijn er nog bij, en het feest is compleet.
Wat ik al zei, ik voel me nog net als 35 jaar geleden, van binnen tenminste. De buitenkant gaat niet helemaal goed. Ik smeer me een ongeluk uit allerlei potjes, probeer fit te blijven, kook meestal gezond en toch wint de zwaartekracht het. Pfff, om je rot te ergeren! Elk weekend op stap ben ik allang mee gestopt. Het duurt een week voordat ik weer bij ben dus nu af en toe een feestje waar ik dan dubbel van geniet omdat het geen gewoonte is.
Maar goed, wat ga ik nu doen met deze nieuwe fase in mijn leven? Een fietsclubje of een haakclub? Boeken lezen of tuinieren? Ik heb daar gewoon geen zin in! Ik heb natuurlijk mijn werk, de kleinkinderen, mijn huishouden, nog de zorg voor mijn ouders en de vakanties om naar uit te zien. Nog genoeg te doen, toch?!
Ik trouwde op mijn 21e en ging er met vertrouwen en open vizier in. Ik had geen idee hoe ik alles moest doen en toch is het gelukt! Nu jaren later een nieuwe fase. Ik heb geen idee hoe ik het moet doen, maar ga er vol vertrouwen en met open vizier in. Ook dit lukt vast… Toch?