U bent als lezer inmiddels wel gewend dat ik u aan het eind van het jaar meeneem op een tocht door Middelstum. Lopend, fietsend, varend of vanuit de lucht. Vorig jaar keek ik met een ondernemende blik terug, dit jaar probeer ik mij te verplaatsen in een toerist die hier totaal onverwacht strandt. Hoe zou hij of zij tegen ons prachtig plaatsje aankijken?
Stelt u zich een al wat ouder echtpaar voor uit het westen van het land dat zich voorgenomen heeft dat een lang weekend Borkum net wat voor hen zou zijn. Ziet u ze al goedgeluimd rijden op de Eemshavenweg op weg naar de boot die vanuit de Eemshaven vertrekt? Net na de afslag Bedum begint de auto echter te haperen. Bij de volgende afslag gaan ze snel de bult op en op goed geluk slaan ze linksaf naar het voor hun totaal onbekende Middelstum. Op het tandvlees wordt garage Jager gehaald.
Teleurgesteld moeten ze de auto een dagje laten staan. Maar niet getreurd. De garagehouder heeft even met B & B De Middelstee gebeld en daar kunnen ze wel overnachten. Jager wijst naar de statige Hippolytuskerk. ‘Daar aan de voet van die mooie kerk, daar moet u zijn!’ Het gemoed van het echtpaar klaart op. ‘Misschien heeft dit dorpje ons ook wel mooie plekjes te bieden.’ Lopend langs het kerkhof kunnen ze het niet laten om even een blik naar links door het statige toegangshek te werpen. ‘Wat ziet het er hier goed verzorgd uit!’
Rechtdoor lopend langs de Delleweg volgt de Schoolstraat. Nieuwsgierig geworden naar het kleine steegje aan het begin gaan ze nietsvermoedend de Oude Gang in. Door de oude arbeidershuisjes wanen ze zich zo maar aan het eind van de negentiende eeuw. Verrukt lopen ze door de Grachtstraat. Je ziet ze denken, zijn deze huizen niet gebouwd volgens de Amsterdamse School? Bewonderd kijken ze naar de Hippoltyskerk. Waarna ze het prachtige Mentheda ontwaren. Hun mond valt open van verbazing. Als voorlopige toegift lopen ze eerst nog een rondje door het park. ‘Hier heerst een relaxt Woodstock-sfeertje’, zegt de man tegen de vrouw. De achterkant van de Asingapoort wordt vervolgens gretig geabsorbeerd.
Al enigszins opgevrolijkt worden ze gastvrij onthaald in de B & B. Op de vraag of ze in de buurt ergens kunnen eten verwijst hun gastvrouw ze door naar de even verderop gelegen Herberg in de Valk. ‘Onlangs net opgenomen in de Gault Millau-gids.’ Hernieuwd verliefd door het lekkere eten en de mousserende wijn zien ze vervolgens de zon ter hoogte van Toornwerd ondergaan. Nog een rondje rond Ewsum om het eten te laten zakken maakt deze prachtige avond helemaal af. Borkum is al lang uit hun geheugen gewist.
Na een verkwikkende nachtrust slapen ze een gat in de dag. ‘Het is hier ook zo ongelooflijk stil’. De ontdekkingstocht door Middelstum wordt voorgezet. Wat heerst er toch een bedrijvigheid aan de oostkant. Nieuwe huizen worden gebouwd, bestaande huizen opgekalefaterd. En die scholen, die zien er toch ook wel heel nieuw uit?! Navraag leert dat hier de afgelopen jaren veel gebouwen aardbevingsbestendig gemaakt zijn. ‘Dat is ook zo, we zijn midden in het aardbevingsgebied beland! Nooit geweten dat het hier zo mooi is……’
Op intuïtie lopen ze richting het Hendrik van der Molen pad naar Jager. De mededeling dat de reparatie van de auto nog wel iets langer kan gaan duren door een ontbrekend onderdeel wordt welhaast met gejuich ontvangen. ‘Doe rustig aan, we vinden het helemaal niet erg om hier het weekend door te brengen!’ En door het oude en het nieuwe Middelstumer bos wordt vervolgens lichtvoetig koers gezet naar het Kerkpad.
Waar de gastvrouw ze verheugt met de mededeling dat niet alleen Middelstum mooi is maar ook de kleine omliggende dorpjes als Toornwerd, Westerwijtwerd en Huizinge. De dag erna worden de wandelschoenen uit de weekendtas getoverd. Maar eerst nog langs Brouwers voor een lekker vrijdagmaal. Na op de zaterdag kilometers weg te hebben gelopen, onderwijl genietend van weidse vergezichten, besluit men deze dag af te sluiten met een lekkere kleffe hap in Zalencentrum Vita Nova. ‘Wat een gezellige mensen hier!’
De dag erop attendeert mevrouw haar gasten er op dat ze nog twee fietsen in de schuur heeft staan. Met Middelstum als uitvalsbasis wordt vervolgens Het Hogeland verkend. ‘Middelstum in prachtig maar haar Ommelanden mogen er ook zijn hoor’, merkt vrouw spitsvondig op tegen haar man. ‘En die scheve toren van Pisa valt in het niet bij die in Bedum!’
Ze laten zich het diner in Hotel ’t Gemeentehuis in Bedum vervolgens goed smaken. Licht teleurgesteld krijgen ze in de loop van de maandagmorgen de mededeling dat hun auto weer klaar is. Als nieuwe ambassadeurs wuiven ze Middelstum nog een keer gedag. Als dat maar goed. Binnenkort worden we overspoeld door Randstedelingen…..
(Foto’s: Wim Blanken)