‘Opeens kreeg ik een soort flashback. Hier hadden wij ook gestaan, in deze zaal. We hadden naar liedjes geluisterd die hij zelf nog uitgekozen had omdat er herinneringen aan vast zaten. Er was een gedicht voorgelezen over de zee, in het Gronings. We hadden hem weg zien gaan, koffie gedronken, gekletst, gehuild, geknuffeld en ook gelachen.’ Jeanette Rozema-Groefsema over ‘Pa ophalen’, ontroerend mooi…..
Jeanette Rozema-Groefsema