‘Call him Mr. Raider, call him Mr. Wrong, call him Mr. Vain.’ Je zou het nummer zo weer mee kunnen brullen als het moet. “I know what I want and I want it know…..’. Een nummer dat al weer 25 jaar oud is, een kwart eeuw inderdaad. Wat heb ik deze tekstregels vaak meegezongen in de jeugdsoos en later in Moonlight. En is Culture Beat ook ooit nog eens op Sunsation geweest? Uiteraard! Waarbij de toeschouwersaantallen iets tegenvielen omdat niemand geloofde dat deze toen Duitse topband met internationale allure ook daadwerkelijk naar Middelstum zou komen…..
Maar bij mij schieten hele andere herinneringen door mijn hoofd wanneer ik dit nummer hoor. Misschien schiet hij ook wel in mijn hersenpan omhoog omdat we laatst met het vierde in Zandeweer voetbalden. Daar zag ik tot mijn grote verrassing onze oude kantineoverkapping weer eens die vroeger als een soort van rookhok gebruikt werd en die in Zandeweer in dezelfde stijl en functie wordt hergebruikt. Bij ons ging die ter ziele toen we met de Hippolytushal een nieuw sportcomplex kregen in Middelstum….
En dus ook een nieuwe kantine. De derde bij de voetbalclub die ik mij kan herinneren. Als klein jongetje zie ik mij zo terug in de aller-oudste kantine die heel klein van stuk was en dus tijdens de rust van wedstrijden vaak mudjevol. In 1982 kwam er dan ook een nieuwe kantine en tijdens de openingswedstrijd hiervan speelden we met de E-junioren op een natte woensdagmiddag tegen de E-junioren van Actief uit Eelde. Een gerespecteerd tegenstander die we in de eerste helft volledig van de mat speelden. Helaas werd de 3-0 voorsprong na rust weggegeven waardoor het 3-3 werd.
Prachtige herinneringen aan geweldige feesten in die kantine. Tijdens de slotdag stonden we vaak op tafels en stoelen te dansen. Meterslange polonaises werden ingezet en je kon zo lekker om die palen heen dansen. Nog mooier was het om naar andere vrouwelijke paaldansers te kijken natuurlijk. De legendarische EK-wedstrijd tegen Frankrijk schiet mij weer te binnen. Na in 2008 eerder Italië met 3-0 te kakken te hadden gezet, volgde voor de haantjes een vernedering in de vorm van een 4-1 nederlaag. ‘Mag ik spuiten Fred?’ En die bierresten waren nog heel lang zichtbaar in het plafond van de bar…..
In de negentiger jaren was het karaoke zingen heel populair. En dit moest natuurlijk ook een keer in de kantine uitgeprobeerd worden. Het was in de tijd dat erelid Feike van der Veen als materiaalman nog de scepter zwaaide. Die man had alles altijd tot in de puntjes verzorgd. Altijd lagen de juiste tenues klaar en een setje ballen. Die door Feike allemaal na het weekend weer gewassen en al in zijn hok opgeborgen werden. ‘Nait veur die doel’n!’, zo schreeuwde hij regelmatig naar kleine kinderen die voor het doel van het hoofdveld aan het voetballen waren. Of ‘nait in die nett’n’ wanneer ze weer eens in de ballenvangers hingen….
Of het een eerbetoon aan Feike van der Veen geweest is toen Martin Rozeboom samen met Anne Huitsing begon te zingen weet ik eigenlijk niet. Misschien bekte het alleen maar heel lekker. ‘I know what I want and I want it know. I want you…. Feike van der Veen’. Misschien werd dit idee wel heel spontaan geboren toen beide mannen aan het karaoken waren. Maar het duurde niet lang of de hele kantine brulde met beide mannen mee. Dat moet Feike goedgedaan hebben daar aan de Zuiderstraat vlak tegenover het oude MAVO gebouw. Dat de hele kantine hem zo toezong…..
Deze oude kantine is er niet meer maar de herinneringen blijven. Aan de poster van die mooie dame bijvoorbeeld die gehurkt in een badjas ons in het zand met zwoele ogen aankeek. Die heeft er jaren gehangen, geen flauw idee waarom eigenlijk. Of een bekerkast zo groot als wat met daarin die mega Noorderkrant bokaal. De oude keuken waaruit soms die heerlijke geur van verbrande tosti’s ontsnapte wanneer barkeeper Mayko even de tijd vergeten was. De bestuurskamer waar toen nog de wedstrijdformulieren moesten worden ingevuld onder het genot van een kopje koffie, ver voor het digitale tijdperk. Met op tafel een stapel nooit bezorgde clubbladen waarop de melkkar van Tiemen van Dijken prijkte….
Mr. Vain dus van Culture Beat. De best verkochte Europese single van 1993 die de nummer 1 positie in twaalf landen wist te halen. Tevens een wellicht onbedoeld eerbetoon van Martin en Anne aan Feike van der Veen en onze oude, gezellige voetbalkantine…..