Kunt u zich heel kort even voorstellen?
Mijn volledige naam luidt Trijntje de Vries-Hijma maar iedereen noemt mij Tine. Ik ben geboren op twee november 1914 in Ferwerd. Ik ben van oorsprong een echte Friezin dus! Ik kom uit een arbeidersgezin van zeven kinderen, bestaande uit vier meisjes en drie jongens waarbij ik kind nummer twee ben. Mijn vader was boer maar is helaas al heel jong overleden. Ik heb tot mijn 31e thuis gewoond en hielp mijn moeder mee in het huishouden en op de boerderij.
Toen mijn moeder een nieuwe relatie kreeg, ben ik naar een oom en tante van mij verhuisd die in de stad Groningen woonden. Na in 1953 getrouwd te zijn, verhuisden we naar Overschild. Daar hebben we zeven jaar gewoond. In 1960 gingen we op de laatste boerderij aan het Jaagpad wonen, vlak voordat je Onderdendam in komt rijden. Ik denk dat we al met al zo’n veertig jaar in Onderdendam gewoond hebben, de laatste zeven jaar in de pastorie.
Toen volgde een verhuizing naar Middelstum. Ik heb nog zeven jaar aan de Gela Manningalaan gewoond, waarvan nog ongeveer vijf jaar met mijn man. Inmiddels woon ik al weer elf jaar aan de Hippolytushof in het Hippolytushoes. Met heel veel plezier hoor, ik woon hier prachtig. Ook al omdat ik een mooi uitzicht op de Hippolytuslaan heb waar nog vrij veel mensen langskomen.
Wat is uw burgerlijke staat?
Ik ben op 23 april 1953 gehuwd met Aries de Vries. Ik ben laat getrouwd inderdaad, ik was toen 39 jaar. In mijn twintiger jaren was ik verloofd maar die man is er met een andere vrouw vandoor gegaan. Dat heeft mij veel pijn gedaan waardoor ik zoiets had, ‘dit nooit meer!’. Maar een goede vriendin heeft mij aan Aries gekoppeld. Zij zei tegen mij: “Ik weet wel een goede man voor jou!”. Ik kende hem ook wel, hij ging naar dezelfde gereformeerde kerk in Groningen als waar ik heen ging. Mijn vriendin heeft gelijk gekregen. Aries schreef mij een brief en sinds die tijd waren we onafscheidelijk.
Het huwelijk heeft ons twee kinderen geschonken. In 1955 werd dochter Hilda geboren. Zij woont tegenwoordig in een hele mooie, nieuwe flat in Haren en heeft een dochter en twee zoons. In 1956 werd onze zoon Harrie geboren. Zijn vrouw is nog enige jaren predikant in Onderdendam geweest. Zij wonen nu in Gasselternijveen en ze hebben twee zoons.
De exacte leeftijd van mijn vijf kleinkinderen weet ik niet maar ik denk dat ze allemaal zo rond de twintig jaar zijn. Ik heb (nog) geen achterkleinkinderen. Mijn kinderen en kleinkinderen komen regelmatig langs op visite, dat vind ik altijd heel gezellig!
Wat is uw voormalig beroep?
Ik heb in Ferwerd alleen de lagere school doorlopen. Toen mijn vader overleed was ik twaalf jaar en ik moest vervolgens mijn moeder meehelpen op de boerderij. Een oom van mij kwam ook op de boerderij wonen. Volgens hem kon ik wel de koeien gaan melken maar dat heb ik maar een keer gedaan, dat was helemaal niets voor mij.
Toen ik op 31e jarige leeftijd naar Groningen verhuisde, ging ik huishoudelijk werk doen bij andere gezinnen. En ik heb nog een tijdje schoonmaakwerkzaamheden verricht in een laboratorium. Na getrouwd te zijn, ben ik gestopt met werken. Zo ging dat in die tijd.
Ik werd zwanger en hielp vervolgens mee met de werkzaamheden op de boerderij. Mijn ouders hadden in Ferwerd een gemengd bedrijf, in Onderdendam hadden we een melkveehouderij. Mijn man zijn vrijgezelle broer kwam ook op de boerderij wonen en heeft mijn man twintig jaar meegeholpen in de bedrijfsvoering.
Hoe bevalt het gepensioneerd zijn?
Van een officiële pensionering is dus geen sprake geweest. Maar ik heb mij nooit verveeld hoor. Tegenwoordig heb ik het druk met lezen, breien, puzzelen (woordzoekers), ’s avonds televisie kijken en ik krijg veel bezoek. Mevrouw Koenders uit Onderdendam komt twee keer per week langs en Renny Veldman uit Middelstum ook. Maar er komen nog veel meer mensen langs hoor waaronder veel familie en natuurlijk de kinderen en kleinkinderen.
Zelf ga ik er ook wekelijks met de taxi op uit. Ik heb nog drie vriendinnen in Friesland wonen, ze zijn wel een stuk jonger dan ik maar toch ook al zeventig/tachtig jaar, en in Uithuizermeeden wonen nog drie familieleden waarbij ik in toerbeurt langs ga.
Vroeger heb ik op diverse zangkoren gezeten en ik heb nog heel lang doorgezongen. Mijn oudste zuster speelde vroeger thuis op het orgel en wij zongen mee. Zo is deze hobby begonnen. Ik vind het wel jammer hoor dat ik nu niet goed meer kan zingen.
Wat zijn de hoogtepunten uit uw leven?
Mijn trouwdag natuurlijk en de geboorte van de kinderen en kleinkinderen. En ik denk met veel plezier terug aan mijn (elf) vakanties. Vaak in Nederland, bijvoorbeeld in Ermelo maar ik ben ook één keer met het vliegtuig naar mijn broer en zus in Canada geweest die daar wonen.
Dat is de enige keer dat ik gevlogen heb. Hoewel, de helikoptervlucht boven Ewsum, ons aangeboden door Plus Tuitman, was ook prachtig om mee te maken. Ik zat toen samen met mijn dochter Hilda en Tuitman zelf in de helikopter en ik heb tegen hem gezegd: ‘mocht hij nog een keer komen, dan ga ik weer mee!’
En de dieptepunten?
Mijn man is op 27 januari 2005 overleden. De laatste twee jaar van zijn leven heeft hij in Zuidhorn doorgebracht omdat hij last had van zijn longen. Hij mocht 95 jaar worden. En zoals eerder verteld was ik twaalf toen mijn vader overleed. Hij had de Spaanse griep te pakken en dit kostte hem een week later zijn leven. De tweeling was toen nog maar drie jaar. Mijn moeder is 58 geworden. Zij is een keer gevallen en toen is er vast ergens wat stuk gegaan.
Heeft u nog anekdotes en mooie verhalen?
Mijn ouders zijn inderdaad jong gestorven. Dus de vraag wat mijn geheim is dat ik nu 104 jaar geworden ben, had ik al wel verwacht hoor want die vraag stellen ze allemaal! Maar ik zal het echt niet weten, dat zijn allemaal zegeningen van boven.
Ik ben ontzettend dankbaar dat het tussen mijn oren nog allemaal goed zit! Het gehoor wordt wel wat minder maar mijn geheugen is gelukkig nog prima.
Wat zou u ooit nog willen doen in uw leven?
Nog een keer in een helikopter vliegen! Verder gewoon lekker op dezelfde manier doorgaan.
Waar heeft u spijt van gehad in uw leven?
Ik zou het echt niet weten, ik kijk met heel veel dankbaarheid op mijn leven terug.
Wat zou u uw leven voor een cijfer willen geven?
Ik heb een mooi leven gehad en ben nog steeds altijd blij en opgewekt. Ik vind het moeilijk om mijn leven een cijfer te geven, dat doe ik dus maar niet.
Wilt u verder nog iets kwijt?
Dat vind ik best wel een moeilijke vraag. Geniet van het leven en de mooie dingen en wees lief voor elkaar. Ik ben nu de oudste inwoner van de gemeente Loppersum en o zo blij dan mijn verstand nog helder is. Toen ik jarig was, kwam wethouder Schollema langs, dat was heel gezellig.
Ook ben ik blij dat ik er wekelijks met de taxi op uit kan naar familie en vriendinnen. Tot een half jaar geleden kookte ik nog zelf en ik maakte ook mijn eigen kamer schoon. Maar ik heb nu wekelijks huishoudelijke hulp van een hele fijne meid en ik krijg mijn eten van tafeltje dekje. Ik ben namelijk een half jaar geleden in mijn kamer gevallen en heb daarbij mijn pols gebroken.
Ik vond het gezellig dat je er was, bedankt hoor! En wat dit is? Een kinderdekentje die ik aan het breien ben voor kinderen in Roemenië. Zo ben ik ook nog nuttig bezig, haha….