Het was op een woensdagmiddag in juli dat ik de schrik van mijn leven kreeg. Aan het eind van een verder rustige en productieve dag checkte ik nog eenmaal mijn werkmail. En toen werd ik lichtjes onpasselijk. Een voor mij onbekende vrouw van een fotopersbureau uit het midden van het land had mij een mailtje gestuurd. Met daarin de mededeling dat ik een foto van een van hun modellen voor een verhaal op mijn website had gebruikt. Het bewijsmateriaal was in de bijlage toegevoegd…..
Er was geen ontkennen aan. Ooit schreef ik een prikkelend verhaal, door mij stoute column genoemd, die als titel ‘ode aan de vrouw’ mee kreeg. Geheel willekeurig zocht ik hier op internet een plaatje bij. Van een vrouw met een ontbloot bovenlijf die vanaf de zijkant was gefotografeerd. Ik vond hem prima bij het verhaal passen. Of de mevrouw van het persbureau dit ook vond, weet ik niet. Wel had zij een tarievenlijst, de licentievoorwaarden én een factuur toegevoegd…..
Ik had wel eens een verhalen gehoord over boetes die niet mals waren wanneer foto’s gebruikt werden waarop auteursrechten zitten. Onze plaatselijke Middelstum-info fotograaf had mij ook al eens gewaarschuwd. Sinds die tijd ben ik een stuk voorzichtiger geworden. Deze foto stamde dan ook uit mijn begintijd als internetcolumnist en heeft bijna vijf jaar op mijn website gestaan.
Ik was het bestaan ervan al lang weer vergeten. Met angst en beven opende ik dan ook de PDF-bijlage. Pffff, het te betalen bedrag viel mij wel even rauw op het dak. Gelukkig nog wel een bedrag dat uit drie cijfers bestond maar toch. Toen ik de tarievenlijst later nog eens goed bekeek, merkte ik dat ze bij een andere interpretatie mij zo maar een factuur met het dubbele bedrag had kunnen sturen……
Toen ik haar motivatie las, werd de schrik eigenlijk alleen maar groter. Het bedrijf had namelijk nieuw software gekregen waardoor deze foto jaren later naar voren was gekomen. Wat automatisch inhield dat ik misschien nog wel meer van deze facturen kon verwachten. En dat zou een serieuze bedreiging voor het voortbestaan van bert-koster.nl betekenen. De daarop volgende 24 uur heb ik grotendeels met het checken van een kleine drieduizend artikelen op mijn website doorgebracht. Overal waar ik een plaatje bij had staan waaraan ik maar enigszins twijfelde, volgde een verwijdering.
Monnikenwerk inderdaad en toen pas kwam ik erachter dat ik in de loop der jaren best wel wat artikelen heb geschreven. Dus mocht u eens een verhaal tegenkomen zonder plaatjes, dan weet u nu wat hiervan de achterliggende reden is. Na dit proces te hebben voltooid, drukte ik op de beantwoordknop van het desbetreffende mailtje. Ik schreef dat ik me kapot geschrokken was en of er misschien nog wat anders te regelen viel. Of ze de column ook gelezen had, in de hoop dat ze wat milder gestemd zou worden. De ode aan de vrouw sloeg immers ook op haar, dergelijke complimenten zou ze vast niet elke dag krijgen…..
De dag er na kreeg ik haar begripvolle antwoord. Dat ze best wel kon begrijpen dat ik geschrokken was. Maar dat ze niet tot kwijtschelding van de factuur kon overgaan uiteraard. Zelfs niet als ik een column zou schrijven over hetgeen mij was overkomen. Ter lering, waarschuwing en de vermaak. Maar ze bood mij bij een snelle betaling wel een korting aan. Na wat broeden, besloot ik eieren voor mijn geld te kiezen. Vervolgens heb ik de factuur maar zo snel mogelijk betaald. Ook al om dit voorvalletje zo snel mogelijk uit mijn systeem te krijgen. Ik heb nog wel eens de neiging om in dergelijke negatieve ervaringen te blijven hangen.
Ik heb leergeld betaald dus. Door schade en schande word je wijs, zegt men wel eens. In de toekomst zal ik nog voorzichtiger moeten zijn. Dus mocht u eens een blog lezen met alleen maar logo’s van adverteerders toegevoegd dan weet u waar het aan ligt. Ik hoop van ganser harte dat dit een eenmalig factuurtje geweest is. Door dit na mijn vakantie van mij af te schrijven, ga ik er vanuit dat ik het helemaal kwijt ben. Het heeft in elk geval een sappig verhaaltje opgeleverd. Wel een met een gouden randje overigens, voor het desbetreffende persbureau wel te verstaan…..