‘De jaren 80 waren prachtig’. Het klinkt als een opmerking van een ouder wordende zeurpiet die het verleden allemaal veel beter vond. Dat bedoel ik er absoluut niet mee. Die periode was een hele andere tijd en zaken die zich toen afspeelden komen nooit meer terug. Gewoon omdat alles in de wereld continue verandert en dus ook in het Noord-Groninger voetbal.
De Vierde Klasse C bestond in die tijd uit bijna allemaal ploegen die uit de regio kwamen. Daardoor waren er ontzettend veel derby’s en stonden er honderden toeschouwers langs de kant. Dat zorgde ervoor dat de onderlinge duels enorm leefden in de dorpen. En onderschat het niveau niet! ‘Vierde klasse zaterdag’ , klinkt vrij laag maar daarboven zat alleen nog een derde, tweede en eerste klasse. Een hoofdklasse bestond destijds nog niet in het zaterdag voetbal.
De derby’s zorgden voor enorm veel strijd in het veld en dat betekende dat er met bepaalde ploegen en spelers een haat-liefde verhouding ontstond. Dikwijls waren er opstootjes en werd er flink uitgedeeld. Wedstrijden als vv Noordwolde – CVVB, Stedum – vv Middelstum, De Heracliden – Holwierde en CVVB – VIBOA mocht je niet verliezen. In sommige gevallen kwam je de tegenstanders ’s avonds in het uitgaansleven ook weer tegen en dan had je liever gewonnen. Toch was er iemand in staat om spelers die ieder seizoen keiharde duels met elkaar aangingen op een hele leuke en gezellige manier bij elkaar te brengen aan het einde van het seizoen.
In 1987 startte trainer-coach Kees Mulder uit Stedum met het Mc Donalds Regioteam. Gesponsord door Johan Brakema, destijds de geweldige voorzitter van vv Noordwolde en eigenaar van hamburgerketen McDonalds in de Herestraat in Groningen. Het team bestond grotendeels uit spelers van ploegen uit de Vierde Klasse C, aangevuld met een aantal spelers van zondagclubs zoals vv Bedum en Noordpool.
Kees kreeg het ieder jaar weer voor elkaar om enkele aantrekkelijke Europese profclubs te strikken voor oefenwedstrijden in onder andere Stedum, Bedum, Middelstum, Loppersum en Uithuizen. Het was een eer om voor dit team gevraagd te worden. De eerste twee jaren (1987 en 1988) speelde het team onder andere tegen Europa Cup winnaar KV Mechelen, het Tsjechische Spartak Praag (een 1-17 nederlaag), AEK Athene uit Griekenland (3-3!) en BV Veendam (2-1 winst!).
In de lente van 1989, we waren met vv Noordwolde net kampioen geworden van de vierde klasse C, lag er bij thuiskomst een briefje van mijn ouders op de tafel waarop stond dat ene Kees Mulder voor mij had gebeld. Ik werd verzocht terug te bellen. Ik dacht bij mezelf ‘Het zal toch niet’. Het zou een droom zijn om uitgenodigd te worden voor het McDonalds Regioteam. Snel pakte ik de telefoon en aan de andere kant van lijn vertelde Kees dat ik geselecteerd was. Nadat ik de hoorn opgelegd had was ik zo blij als een kind. Los van de wedstrijden, verheugde ik mij ook op het samen spelen met enkele prachtige voetballers die altijd mijn tegenstanders waren.
Op een vrijdagavond 26 mei 1989 was mijn eerste wedstrijd voor het McDonalds Regioteam in Ten Boer tegen het Regioteam onder 21. We wonnen met 3-0, met twee rake kopballen zorgde ik voor de 1-0 en 2-0. Dat was een mooie start en gaf veel vertrouwen. We hadden een prachtig team met Martin Jurna, Peter Schollema, Menko Swieringa, Egbert Darwinkel, Tieman van der Laan, Arend Groenwold, Paul Ronde, Bram van Dam, Henk Medema, Antonio Hensen, Bernard Bloem, Jan de Jonge, Dick Oosterhuis, Jan Bijman, Rini Jurna en later ook Willem Koopman.
Na oefenwedstrijden tegen De Pelikanen (1-1) en Neptunia (3-0 winst) volgde de wedstrijd in Bedum tegen de Belgische profclub KV Kortijk. In dat team speelden onder andere de Nederlanders Hendrie Krüzen en Anton Jansen. Ook de Belgische topspelers Desmet en De Wolf, die beiden een WK hadden gespeeld, speelden in dit team. De uitslag was enigszins teleurstellend, 1-8 voor de Belgen.
De week daarna speelden we in Middelstum voor dikke rijen publiek tegen FC Groningen. Mijn tegenstander in dat duel was 90 minuten lang oud-international Rene Eijkelkamp. We namen in de eerste helft brutaal met 1-0 de leiding door een treffer van CVVB’er Peter Schollema die een schitterende actie op de vleugel van Bernard Bloem (Noordpool) beheerst afrondde. Bloem liet in die wedstrijd in de eerste helft Jan Veenhof van FC Groningen alle hoeken van het veld zien en was Veenhof op snelheid meerdere keren de baas.
FC Groningen nam in de loop van de wedstrijd een 1-3 voorsprong. In blessuretijd kreeg Rini Jurna van elf meter de kans om 2-3 te maken maar FC Groningen keeper Johan Tukker keerde de strafschop. Desondanks was 1-3 natuurlijk een prima resultaat. Dat zegt ook genoeg over de kwaliteit van de selectie van het Regioteam.
De twee jaren daarna maakte ik ook onderdeel uit van het McDonalds Regioteam. Ook in 1990 verloren we slechts met 1-3 van FC Groningen. Hierover kan ik nog een leuke anekdote vertellen. Voor de wedstrijd gingen we in de kleedkamer als spelers van het Regioteam allemaal de uitslag voorspellen. Alle spelers legden 5 gulden in en de speler die de juiste uitslag voorspelde kreeg de pot. Ik voorspelde een 1-3 nederlaag en keeper Egbert Darwinkel voorspelde 1-4. In de laatste minuut, bij de stand 1-3, veroorzaakte ik een strafschop door Arnold Bos te vloeren binnen de zestien. ‘Daar gaat mijn pot’ dacht ik.
Keeper Darwinkel had er alle belang bij om de strafschop te laten gaan. Hij had tenslotte 1-4 voorspeld. Maar tot mijn grote vreugde stopte hij de penalty en was ik alsnog de winnaar van het geld. Ik weet niet meer of ik Egbert destijds de helft heb gegeven. Ik denk het wel. Daarnaast speelden we in 1990 en 1991 onder andere nog tegen BV Veendam en in Loppersum tegen het jeugdteam van de Braziliaanse topclub Flamengo dat meedeed aan het Eurovoetbal Toernooi in Groningen.
Wat me het meeste is bijgebleven van Het McDonalds Regioteam is de humor, de gezelligheid en de ontspannenheid. Het was steeds weer een genot om drie kwartier voor de wedstrijd naar de kleedkamer te gaan. Jongens als Martin Jurna, Menko Swieringa, Dick Oosterhuis (wat een geweldige speler was dat) en Egbert Darwinkel waren relaxed en zorgden voor een ontspannen sfeer in de kleedkamer. Ze wilden ook echt voetballen tegen de profclubs en niet inzakken en alle ballen wegrammen.
Vooral in dat opzicht heb ik veel opgestoken van Martin Jurna. Hij dwong je mee te voetballen en had lak aan de tegenstander. Omlandia speler Jan Bijman kwam altijd een kwartiertje voor de wedstrijd met natte haren de kleedkamer in omdat hij eerst nog enkele koeien moest melken. Maar hij zette de knop heel makkelijk om en speelde elke wedstrijd fantastisch. Ik kan me nog herinneren dat hij Hennie Meijer geen schijn van kans gaf en FC Groningen-coach Hans Westerhof na afloop zei dat hij Bijman graag had meenomen als hij niet reeds 32 jaar was geweest.
Coach Kees Mulder was ook erg belangrijk. Altijd een relaxte wedstrijdbespreking met humor. We hadden af en toe de tranen over de wangen lopen. Ik verlang nog weleens terug naar zo’n moment. Zenuwen hadden we nooit omdat de benadering zo ontspannen was. Alles rondom het team was tot in de puntjes geregeld. Ook werden er allerlei zaken buiten de wedstrijden om georganiseerd: bowlen en eten in Eelde, biertje bij Cafe Old Dutch in de stad, een BBQ na afloop van de wedstrijd in Stedum, et cetera. Echt geweldig.
Conclusie, in het seizoen konden we elkaars bloed op het veld wel drinken maar na afloop van het seizoen bleek dat we dat heel makkelijk naast ons neer konden leggen en waren we een echt team onder leiding van Kees Mulder. Zowel binnen als buiten het veld. Prachtig.
Zoals ik al zei, sommige zaken waren destijds niet beter maar wel anders. Dat komt nooit meer terug. Kees, ontzettend bedankt! Het was voor mij het hoogtepunt uit mijn voetbalperiode. En ik denk niet alleen voor mij.