Het was op een zaterdagavond in juli. We kwamen terug van een familiedag in Zoutkamp, toen ‘schoonzoon’ opmerkte dat Nouri in elkaar was gezakt tijdens een oefenwedstrijd. Dat was even schrikken, maar ik dacht er nog niet direct het ergste van. Direct gingen mijn gedachten terug naar het ‘Veld der Engelen’, naar een voorval dat deze maand al weer vijf jaar geleden gebeurd is.
De verkeerde pass van Ralfie, het even later stijf achterovervallen, de schrik en het ongeloof bij zijn ploegmakkers. Maar ook de snelle start van het reanimeren, de zenuwslopende zoektocht naar de AED inclusief het nodige glasgerinkel. De A-selectie die de training gestaakt had en vanaf een afstandje geschrokken stond toe te kijken. Het voor ons gevoel uren moeten wachten op de ambulance. En de opluchting toen Ralf een maand later na zijn hartaanval weer lachend bij ons de kantine binnenkwam.
Met Ralf is het goed afgelopen dus. En wel zo goed dat hij tegenwoordig de werkplekergonomiespecialist van Groningen is. Onlangs mocht ik hem nog interviewen over zijn bedrijf en twee weken geleden keken we nog even terug op het voorval. Had Nouri ook maar zo’n wonderbaarlijk herstel gehad. Helaas maakte ernstig hersenletsel een abrupt einde aan een prachtig voetbaltalent….
Het was tijdens mijn vakantie in Italië dat er op mijn Twittertijdlijn allerlei mooie berichten binnenkwamen over de uitzending van Zomergasten waarbij Janine Abbring de ernstig zieke burgemeester Eberhard van der Laan van Amsterdam mocht interviewen. En zo te lezen had ze dit geweldig gedaan wat hoogstaande en ontroerende televisie had opgeleverd. Janine haar roots liggen in Groningen, ze woonde tot voor kort in Westeremden en was in het begin van haar televisiecarrière regelmatig te bewonderen op RTV Noord.
Vorig jaar mocht ik haar vader interviewen. Jaap Abbring was vroeger mijn leraar Nederlands en is neergestreken in Warffum. Zijn beide dochters wonen nu in Amsterdam. Een sprong van 11 meter in het water tijdens de opnames van ‘Wie is de Mol’, leverde Janine een verbrijzelde ruggenwervel op. Die pijn tijdens het reizen en het vele werk in het Westen maakte een verhuizing noodzakelijk. En niet veel later mocht ze dus het VPRO programma Zomergasten presenteren…..
Af en toe heb ik wel fragmenten van dit drie uur durende programma gezien. Taaie kost vind ik het altijd, maar wie ben ik? Na mijn vakantie surfden we al wel vrij snel naar ‘Uitzending gemist’ om de uitzending terug te zien. Het interview moet best wel tot zenuwen bij de presentatrice geleid hebben, dat kan haast niet anders. Voor het eerst zo’n lang programma presenteren en dan ook nog met zo’n bekend persoon waarvan je weet dat hij kanker onder de leden heeft. Dat is wel even een dingetje. Maar ze sloeg zich er met verve doorheen.
Wij ook, want in het begin passeerden niet de meest toegankelijke televisiebeelden de revue. Maar het gesprek en de bijbehorende beelden ontwikkelden zich langzaam maar zeker tot een boeiend relaas waarvan het venijn hem in de staart zat. Toen werden namelijk de indrukwekkende beelden vertoond die over de voetballer Nouri gingen. Het ontwapenende ventje die van jongs af aan alles met een bal kon. De jongeman die de Marokkaanse gemeenschap verbroederde met de Amsterdammers en een groot voorbeeld was voor de multiculturele stad.
De spontane tocht naar zijn ouderlijk huis waarbij de Marokkanen net zo gemakkelijk voorgingen in gebed als dat de F-side vuurpijlen afschoten maakte grote indruk, ook bij de naaste familie. Het was ook het moment dat de burgemeester van Amsterdam brak: ‘Zo’n mooi en groot talent, aan het begin staand van een prachtige carrière maar ook zo vroeg in de knop geknakt’. De burgervader kon zijn tranen niet meer inhouden. Ontroerend om te zien hoe Janine hiermee omging: ‘Dit lijkt mij een goed moment voor een slokje wijn!’
Met de conclusie dat Eberhard de stad Amsterdam warmer had gemaakt, bedankte zij hem met een stevige handdruk voor het interview. ‘Dank voor het faire gesprek!’, was het antwoord van de burgervader. Indrukwekkende beelden inderdaad, net zoals de schermen rond Nouri toen ze bezig waren om hem te reanimeren. Waarom dit juist hem moest overkomen is een vraag waar we geen antwoord op krijgen. Toch zorgde hij al in zijn jonge jaren voor een bijzondere verbroedering in Amsterdam. De stad van burgemeester Eberhard, de nieuwe woonplaats van ‘onze’ Janine. En met Ralfie dronk ik tijdens de verjaardag van Keessie nog een stevige borrel. Hij gleed er die avond, vijf jaar na dato, extra lekker in…..