Nog even en de zomervakantie staat voor de deur. Ik mag nog een weekje of zeven doorploeteren en dan lonkt Italië. Plus mooie fietstochtjes die ook dit jaar op het programma staan. Wat mij betreft weer richting de gemeenten De Marne en Winsum, in het bijzonder het Reitdiepdal. Vorige week mocht ik al een vleugje vakantievoorpret opsnuiven.
Want het was qua weer natuurlijk een prachtige week. En Elisabeth, die maandelijks de uitstapjes voor de Open Coffee Club ’t Hogeland regelt, had weer een mooi plekje uitgezocht voor onze periodieke ondernemersbijeenkomst. Aan het eind van deze maand doen we trouwens Herberg ‘In de Valk’ aan. Zodra onze organisator lucht kreeg dat deze toko weer heropend was, werd direct een afspraak gepland. Voor mij een mooie thuiswedstrijd dus, op loopafstand nog wel. Misschien kunnen we bij mooi weer wel aan het water zitten met prachtig uitzicht over Toornwerd…..
Tot zover de voorpret want ik was nog met vorige week bezig. Deze woensdagmorgen bracht mij naar het net zo pittoreske als kleine Vierhuizen, gelegen aan de oude zeedijk van de Lauwerszee, onder de rook van Zoutkamp. Naar Camping Lauwerszee om precies te zijn. Op de website staat het zo mooi beschreven: ‘Het terrein van de camping bevindt zich in een prachtige landelijke omgeving en is omzoomd door 35 soorten bomen en struiken. Het Frankrijk van Nederland!’
Even na half tien stapte ik ‘Herberg Het Lachende Paard’ binnen. Een naam om nooit meer te vergeten. Het was een feest der herkenning met tal van bekende gezichten. Zo zag ik oud-collega Erwin Vos weer die samen met een collega eens poolshoogte kwam nemen. Maar ook de vertrouwde gezichten van onder andere Ronald, George, Pieter, Regina, Magriet, Adjan en anderen gaven acte de presence. Handen werden geschut, de koffie met kouk stond uitnodigend klaar, het was zelfbediening wat de klok sloeg. Niets mis mee inderdaad.
Niet veel later gaf eigenaar Bert Jan Harens een korte uitleg over zijn ontstaansgeschiedenis binnen deze camping. Gezegend met Groninger roots, dreigde hij zijn Waterloo te vinden in het Westen. In het jachtige Amsterdam om precies te zijn. In 2004 kwam de ommekeer toen hij samen met vrouw Saskia in Vierhuizen kwam wonen en zich over de camping ontfermde. De kinderen zijn inmiddels het huis uit, hun huis aan de overkant net verkocht. Zo kunnen ze zelf ook mooi op het campingterrein wonen….
Daarna struinden we nog even over het kampeerterrein. Wat een ruimte, wie had dat kunnen bevroeden wanneer je voor de herberg staat. Volgens mij ruim 100 staanplaatsen, lekker gelegen tussen allerlei beplanting. Langzaam vervaagden de dagelijkse zorgen en beslommeringen. De uitbundig schijnende zon deed de rest. Het Nationaal Park Lauwersmeer ligt vlakbij en rondom liggen de oudste-cultuurlandschappen van Nederland binnen handbereik. Plus vele kleine dorpjes tussen kronkelende maren en kleine riviertjes. Met eiland Schiermonnikoog binnen vaarbereik natuurlijk.
Ik zou zo een weekje op deze camping door kunnen brengen. Boekje erbij, tussendoor even lekker fietsen. Wie doet je wat?! Dat is toch een stuk relaxtere reis dan vijftien uur in de auto naar Italië. Jammer dat mijn partner de schoonheid van dit gebied niet weet te waarderen. Maar misschien, als we een jaartje of twintig verder zijn, staan wij hier ook wel heerlijk te genieten.
Tussen alle gesprekken door kregen we ook nog een stukje psychologie van de eigenaar mee. Want hoe krijg je automobilisten zo ver dat ze hun auto aan de goede kant parkeren? Gewoon door het woordje niet in de zin ‘SVP niet parkeren, P rechts van de herberg’ door te strepen. Sinds die tijd gaat het parkeren een stuk beter. Onze hersenen herkennen het woordje niet niet zo snel. Of willen dit woordje niet registreren natuurlijk….
Rond kwart over elf begon de lokroep van alle dagelijkse sleurdingen die nog moesten gebeuren die dag weer op te spelen. ‘Kom nog even in het zonnetje zitten’. Ronald wist mij snel te overtuigen. Wat een mooi moment zo op het terras van Het Lachende Paard in Vierhuizen. Een ‘Toen was geluk nog heel gewoon gedachte’ overspoelde mij. Zo dichtbij eigenlijk ook. Misschien een mooie tussenstopplaats tijdens mijn nakende zomerfietstocht! Goedgemutst kachelde ik even later met de auto via UIrum, Leens en Baflo weer naar huis….