Kunt u zich heel kort even voorstellen?
Mijn volledige naam luidt Albert Klaas Stol. Ik ben geboren op 5 oktober 1947 in de ‘Westerwaard’ gelegen bij Grijpskerk waar mijn ouders een gemengd bedrijf bestierden. Best wel een succesvol bedrijf, dit kwam mede doordat mijn vader een echte blaarkopfokker was. De bedoeling was dat ik ook boer zou worden, maar dat liep anders. Een broer van mij heeft het bedrijf overgenomen en hij heeft ook een opvolger voor de boerderij die dus al sinds 1923 familiebezit is.
Na ons trouwen zijn we in 1975 op een boerderij in Ellerhuizen, een gehucht vlakbij Bedum, gaan wonen. Hier hebben we vijf jaar gewoond. In 1980 volgde een verhuizing naar Middelstum. We hebben 33 jaar op de hoek Trekweg/G.A. straat gewoond met een prachtig uitzicht op de landerijen richting Toornwerd. In 2013 zijn we naar het Noord-Hollandse Wormer verhuisd. We wonen nu met veel plezier dichtbij onze kinderen en kleinkinderen en hebben ook nu weer vaarwater achter ons huis.
Wat is uw burgerlijke staat?
Ik ben in 1974 getrouwd met Joke Mathijssen. Ook Joke is van boerenafkomst, haar ouders hadden een boerderij bij Blokzijl in Overijssel. Toen ik haar leerde kennen, woonde ze in Drachten. We troffen elkaar in een discotheek in Marum en dat leidde tot een vervolgafspraak. En daarna nog een en nog een, wat uiteindelijk resulteerde in een relatie en een bruiloft. We zijn tijdens een oecumenische kerkdienst getrouwd. Joke was katholiek, ik gereformeerd. We hebben toen een dubbele zegen ontvangen van de pastoor en de dominee en dat heeft kennelijk geholpen want 43 jaar later zijn we nog steeds gelukkig getrouwd.
Ons huwelijk leidde tot twee kinderen, een Koningswens. Zo heet dat geloof ik wanneer je een zoon en dochter krijgt. Dochter Sandra kwam één jaar eerder op de wereld dan zoon Rudy. Beiden hebben veel van de wereld gezien alvorens aan het werk te gaan en alle twee hebben nu een goede baan. Sandra is getrouwd met Donnie en woont ook in Wormer samen met zoon Milan en dochter Eline. Rudy woont met partner Marlou in Amsterdam en heeft twee zoons, Benjamin en Jamie. Wij genieten enorm van het feit dat onze kinderen en kleinkinderen vlakbij wonen.
Wat is uw voormalig beroep?
Aanvankelijk zou ik dus boer worden. Dat ik na de MULO naar de Middelbare Landbouw School ging, was dus geen verrassing. Na mijn militaire dienstplicht vervuld te hebben, ging ik naar de Rijks Hogere Landbouwschool, studierichting milieukunde. Ik had het geluk dat de provincie Groningen net nadat ik afgestudeerd was in 1972 uitvoering moest geven aan nieuwe milieuwetten. Provinciale Waterstaat informeerde zelfs op mijn school of er nog geschikte kandidaten waren die zich hiermee bezig konden houden. En zo mocht ik, zonder een brief te schrijven, op sollicitatiegesprek komen.
Ik werd aangenomen en mocht al snel leiding geven aan een nieuw op te zetten afdeling Oppervlaktewaterkwaliteit. Wat volgde was een mooie opbouwtijd. Met veel betrokken medewerkers van het eerste uur, heb ik nog steeds contact. Een tastbaar goed resultaat van de oprichting van deze afdeling was dat de kwaliteit van het water na enige jaren verbeterde en de kikkers terug kwamen. In de loop der jaren werden we ook verantwoordelijk voor de kwaliteit van het water in zwemplassen en zwembaden.
In het jaar 2000 werden deze uitvoerende taken van de provincie overgeheveld naar de waterschappen. Zodoende werd ik het hoofd van de afdeling Peilbeheer en handhaving van het waterschap Noorderzijlvest. Dat was even wennen, want de provincie is natuurlijk een veel grotere organisatie dan een waterschap. Een waterschap staat veel dichter bij de alledaagse praktijk. Ik moest mij nieuwe takken van sport eigen maken zoals de peilregeling, het schouwen van sloten en het reguleren van het scheepsverkeer. Het was af en toe ook wel spannend werk want bij bepaalde weersomstandigheden was het niet mogelijk om te spuien bij Lauwersoog met als gevolg volle sloten en kanalen. Gelukkig kwam het uiteindelijk altijd weer goed.
In die tijd had ik ook veel contact met de boeren in mijn werkgebied. Toen er in 2001 strengere regels kwamen voor de landbouw tegen watervervuiling, had ik toch wel de nodige profijt van mijn boerenafkomst. Wanneer er conflicten dreigden met agrariërs tijdens handhavende werkzaamheden, werd ik regelmatig ingeschakeld. Vaak wisten we wel tot resultaat te komen.
Ik kijk met veel plezier terug op mijn werkzame leven. Wanneer je militaire dienst mee zou tellen, kom ik uiteindelijk uit op veertig dienstjaren. Het contact met mijn medewerkers is altijd goed geweest. Ik heb hun inbreng, betrokkenheid, open karakter en af en toe een kritisch woord zeker gewaardeerd. En gelukkig stond humor steeds bovenaan op de werkvloer. Vaak ging ik om half acht dan ook lachend aan het werk. In het najaar van 2010 kwam uiteindelijk een einde aan mijn werkzame leven bij het waterschap Noorderzijlvest.
Hoe bevalt het gepensioneerd zijn?
Van een zwart gat is gelukkig nooit sprake geweest. Mede ingegeven door het feit dat ik ook al jarenlang bestuurlijk betrokken was binnen diverse besturen in Middelstum. Zo ben ik actief geweest bij het schoolbestuur, bestuur huisvesting dansgroepen die optraden bij ‘Op Roakeldais’, politiek actief binnen het CDA en bestuurlijk actief voor de Vrienden van het Hippolytushoes en de Historische Vereniging Middelstum.
Inmiddels ben ik ook in Wormer weer bestuurlijk actief geworden. Door deel te nemen aan het CDA-fractieoverleg, heb ik de omgeving en het dorp goed leren kennen. En ik ben bestuurslid geworden van het Historisch Genootschap. Zo help ik mee met het organiseren van exposities en ik ben ook redactioneel betrokken bij het uitbrengen van ons periodiek ‘Torenklanken’. Ooit heb ik in Middelstum mee gewerkt aan de plannen voor de inrichting van Molen De Hoop en de herbouw van een pakhuisje. In Wormer speelt ook iets dergelijks. Er wordt namelijk binnenkort begonnen met de herbouw van de beroemde ‘Beschuitstoren’. Deze is oorspronkelijk in 1620 gebouwd om de vele bakkers van scheepsbeschuit toen te kunnen manen tijdig de ovens te doven maar is in 1896 gesloopt tot groot verdriet van velen….
We hebben zeker geen spijt gehad van onze verhuizing hierheen maar via Middelstum-info blijf ik mooi op de hoogte van het reilen en zeilen in Middelstum. Ook hier worden in de wintermaanden de nodige huishoudelijke klussen verricht in en om het huis, net zoals in Middelstum na mijn pensionering. Verder trek ik er regelmatig op uit met Joke en we zijn vaak bij de kinderen en kleinkinderen te vinden. Dit alles levert ook het nodige filmmateriaal op, filmen en het materiaal bewerken is iets wat ik graag mag doen. Net zoals lezen en schrijven. Zo heb ik enige boeken geschreven over onze familiegeschiedenis.
Wat zijn de hoogtepunten uit uw leven?
Familieaangelegenheden zoals onze trouwdag, de geboorte van onze kinderen en kleinkinderen, het afstuderen van onze kinderen, de trouwdag van Sandra en het vinden van mooie en passende banen voor onze kinderen beschouw ik zeker als hoogtepunten uit mijn leven. Op werk- en bestuurlijk gebied kon ik genieten van goede resultaten die we samen bewerkstelligd hebben zoals schoner water en een beter peilbeheer. De fijne contacten die er nog steeds zijn, kan ik ook erg waarderen.
Met veel plezier kijk ik terug op de logeerpartijen van de buitenlandse dansers die meededen aan ‘Op Roakeldais’, dat waren altijd gezellige dagen. En dat ik samen met onder andere Hennie Toolsema en Kees Geut de Historische Vereniging Middelstum op heb mogen richten, vind ik leuk om hier nog te vermelden.
En de dieptepunten?
Het verlies van mijn ouders, van familieleden en van vrienden. Begin 2000 werd mijn vrouw Joke getroffen door een hersentumor, dit was ook een ingrijpend proces. Gelukkig is dit allemaal goed afgelopen.
Heeft u nog anekdotes en mooie verhalen?
Ik heb genoeg amusante gebeurtenissen meegemaakt met het werk en op bestuurlijk gebied. Maar om deze anekdotes te vermelden moet ik ook namen van personen noemen en daar waag ik mij niet aan.
Wat zou u ooit nog willen doen in uw leven?
Ik hoop nog lang te kunnen genieten van het leven samen met Joke en de kinderen en kleinkinderen en actief bezig te mogen zijn. Verder heb ik geen ultieme wensen die nog vervuld moeten worden.
Waar heeft u spijt van gehad in uw leven?
Er zijn altijd wel dingen waarvan je zoiets hebt van, dat had wel beter gekund. Maar op dat moment handel je naar eer en geweten.
Wat zou u uw leven voor een cijfer willen geven?
Doe maar een dikke 8!
Wilt u verder nog iets kwijt?
Op Middelstum-info is van mij een reactie geplaatst dat Middelstum bij de BMWE-gemeenten zou moeten worden gevoegd tijdens de komende herindeling. Ik wil hierbij wel benadrukken dat de eerdere herindeling waardoor Middelstum bij de gemeente Loppersum is gekomen, Middelstum zeker veel goeds gebracht heeft!
En binnenkort zijn de Tweede Kamerverkiezingen. Ik hoop dat de uitslag tot een stabiele regering leidt die zowel oog heeft voor het individuele welbevinden van mensen als voor elkaar en solidariteit in de samenleving!