Deze maand is het vier jaar geleden dat ik mij inschreef bij de Kamer van Koophandel. Volgend jaar mag ik, Deo volente, mijn eerste lustrum vieren. Wat een prachtig gevoel eigenlijk. Het verhaal zal misschien wel bekend zijn. Ergens is het ontstaan van www.bert-koster.nl een soort van reddingsboei geweest. Dat kan ik achteraf wel schrijven. Op 18 februari 2013 ben ik thuisgekomen. Al wist ik dat toen nog niet…..
Dat thuiskomengevoel behoeft enige uitleg denk ik. Want wat was ik er in november 2012 belabberd aan toe. In het begin van die maand nog niet trouwens, toen overheerste de euforie. Ik had een mooi jaarcontract binnengesleept en ik dacht weer vooruit te kunnen. Totdat ik de laatste dinsdag van november te horen kreeg dat ze niet met mij verder wilden. Het kwam als een donderslag bij heldere hemel. Even dreigde een diep zwart gat…
Achteraf kan ik misschien wel stellen dat ik mij in mijn werkverleden nooit super op mijn gemak heb gevoeld. Ongetwijfeld ingegeven door het feit dat ik eigenlijk nooit geweten heb waar nu precies mijn passie lag en wat ik wilde worden. Na studies milieukunde en bedrijfskunde kwam Vast Banket weer op mijn pad. Het bedrijf waar ik voor militaire dienst met grote regelmaat te vinden was. Het bedrijfsbureau was voor mij af en toe een zenuwcentrum, er waren dagen bij dat ik met lood in de schoenen aan het werk ging.
Dit was na mijn ontslag dus maar zo over. Ook bij de drie volgende werkgevers overheerste zelden een euforiestemming. Ik heb mij nooit echt thuis gevoeld in Groningen, Veendam en Winschoten. En toen barstte dus de bom bij Synergon. Hoe nu verder? In de dagen er na kwam af en toe weer de gedachte naar boven om een boek te schrijven. Maar wie zat daar nu in vredesnaam op te wachten? Niemand inderdaad. Toen ik maandag 3 december hierover weer tegen Miranda begon te praten nam zij ’s avonds een opmerkelijke beslissing. Ze zette op Facebook dat ik wel voor mijzelf wilde beginnen als tekstschrijver….
Toen mijn toenmalige buuf dat las, bood zij spontaan aan om een website voor mij te maken. Die nacht vielen veel puzzelstukjes op zijn plaats en de dag er na werd de homepagetekst geschreven en werd de ‘live your dream’ slogan geboren. December 2012 was een maand vol met energie en creativiteit, iets wat ik op dat moment echt nodig had. Ik stortte mij volledig op de website en liet het verdere sollicitatiegebeuren achterwege. Gelukkig schaarde het UWV zich achter mijn plannen en ik mocht een proefperiode van zes weken ingaan om te zien of er een boterham te verdienen viel met Bert Koster Tekstschrijver.
Die eerste half jaar was zeker niet gemakkelijk. Eng eigenlijk om ondernemers in je directe omgeving aan te schrijven met de vraag of ze je wilden sponsoren. En met twaalf sponsoren was de basis bijzonder smal om te beginnen. Gelukkig werd het levensboek geboren als nieuwe pijler onder de onderneming. Maar toch kwam daar in april 2013 een zwart gat toen de telefoon niet rinkelde en de mailbox leeg bleef. Waar was ik in vredesnaam aan begonnen?! Ergens was ik bezig met een ontsnappingsplan om het bijltje er bij neer te gooien.
Gelukkig had ik de eerste twee jaren wat toevallige opdrachten buiten het schrijven om die de kas spekten. En uiteraard ging ik langs bij de sponsoren die ik had om ze te interviewen. Het aantal adverteerders nam in 2013 en 2014 gestaag toe. Het was geen vetpot maar toch. Ik had er plezier in en was dagelijks bezig met het schrijven van artikelen voor mijn website. De afgelopen twee jaren kwam deze in een stroomversnelling terecht. Nieuwe rubrieken werden geboren en de Club van 25/50 was een welkome aanvulling op het inkomen…..
Januari 2017 bracht met gemiddeld 1800 bezoekers per dag een nieuw maandrecord. Het aantal adverteerders bereikt in februari ook een nieuw record. Ik ben alle dagen hoofdzakelijk bezig met dingen die ik leuk vind. Werken voelt niet als werken maar meer als een uit de hand gelopen hobby. Hoewel er ook nu nog wel mindere dagen en momenten tussenzitten. Het zijn niet alleen maar hosannaverhalen. Soms slaat de onzekerheid weer toe. Lukt het mij om dit niveau vast te houden en je moet er toch niet aan denken dat ik ziek word of een ongeluk krijg…..
Niet te veel aan denken. Eerst maar even genieten van mooie ontwikkelingen. Bezoekers, adverteerders, gastcolumnisten en opdrachtgevers: super bedankt voor alles! Zonder jullie had ik het niet gered……