Ik werk nu 4 jaar in de nachtdienst bij de thuiszorg. Een bewuste keuze: geen tot weinig stress, wel tijd en aandacht voor “mijn” cliënten. 8-uursdiensten. Kortom: rust en regelmaat.
Afgelopen donderdagmorgen om 7 uur was ik vrij en ik hoef pas dinsdagavond om 23 uur weer aan het werk. Donderdagavond val ik om 19 uur in slaap op de bank, het was maar voor een uurtje… Maar daardoor in bed wel tot 03.00 uur naar het plafond aan het staren geweest. Vrijdag een dag van klussen in het Kantster Jeugdhonk en ’s middags nog een overleg in ’t Schienvat voor het benefietconcert voor “Opgeven is geen optie/alp d’HuZes”. Lekker een ‘bezigdagje’ dus, dat zal me helpen vannacht “gewoon” te slapen.
Tot ik gevraagd wordt om te komen werken, er is ziekte. Dat betekent even overleggen met het gezin en ik kan toezeggen dat ik kom werken. Om 17 uur krijg ik via de mail een overdracht toegestuurd en zie ik dat ik één nieuwe cliënt erbij gekregen heb voor die nacht. Even puzzelen met mijn andere cliënten om te zien hoe laat ik bij mevrouw kan zijn.
Gauw wat eten en om 18.30 uur naar bed: voor-slapen. Maar sommige dingen laten zich niet dwingen, zo ook de slaap niet. Nou ja, dan maar zonder, het is niet anders. Volgens mijn eigen planning ben ik om 02.30 uur bij mijn nieuwe cliënt. Volgens afspraak maak ik mevrouw wakker en begeleid haar naar het toilet en terug naar bed. Het is een lieve, zorgzame vrouw. Ze vindt het nogal wat dat wij ’s nachts werken en met een auto “op pad” zijn.
De vermoeidheid slaat bij mij toe, mevrouw biedt mij een slaapplek aan. Dat klinkt wel heel verleidelijk, ’n half uurtje maar… Dan kan ik er wel weer tegen aan… Ik neem mevrouw haar aanbod aan. Maar tot mijn schrik wordt het half uurtje 3 uur!! Om 6.30 uur schrik ik wakker!! Ik moet nog naar Siddeburen en nog naar Slochteren! Hoe ga ik dat redden??
Snel ben ik in Slochteren. Eerst kan ik het adres niet vinden. Eenmaal binnen herken ik de meneer, maar hij is al uit zorg! Sh… ik heb me een straat vergist! Buiten staat een groep brandweermannen- en vrouwen, bij te komen van een loos alarm. Eén van hen roept naar mij om het ook kalm aan te doen. De tijd die geweest is, kan ik toch niet meer inhalen!
En dan zie ik op het plafond dat het 20.00 uur is, heb ik toch nog even geslapen! Voor mijn gevoel niet. Voor mijn gevoel heb ik al gewerkt. Die tijd is nog niet geweest, nee, die komt eraan. En om 02.30 uur? Dan ben ik op route en zal geen tijd hebben of nemen om te slapen!