Kunt u zich heel kort even voorstellen?
Mijn officiële naam luidt Jan Harm Menninga, roepnaam Jan. Ik ben geboren op 16 december 1949 in Farmsum als jongste telg in een gezin van drie kinderen. Mijn vader heeft zijn werkzame leven bij de PTT doorgebracht. Aanvankelijk als besteller, later werd hij bevorderd tot kantoorhouder. Die promotie was ook de reden dat ik op 5-jarige leeftijd naar Wagenborgen ben verhuisd. Helaas is mijn vader reeds op 61-jarige leeftijd overleden, hij heeft zijn pensioen net niet gehaald.
En in Wagenborgen woon ik nu nog steeds hoewel ik er wel vier keer verhuisd ben. Inmiddels woon ik al weer achttien jaar op hetzelfde mooie plekje. Het voelt goed om in Wagenborgen te wonen. De inwoners kunnen doorgaans goed met elkaar opschieten, er is een sociale structuur, de voorzieningen zijn nog redelijk aanwezig en er zijn gelukkig nog diverse sportverenigingen.
Wat is uw burgerlijke staat?
Ik ben in de tachtiger jaren hertrouwd met Jannie Zuur. Toen was ik wellicht mijn wildere haren wat kwijt… Ik heb Jannie in 1980 leren kennen, ik was toen net wethouder geworden in de gemeente Termunten. Er was een regiobijeenkomst voor wethouders in Veendam en zij werkte daar bij de afdeling voorlichting. We raakten toen in gesprek en niet veel later was ‘de koop beklonken’.
Uit mijn eerste huwelijk is een dochter voortgekomen en mijn tweede vrouw had al een zoon. Zo ben ik dus ‘stiefopa’ geworden van twee kleinzoons, Ingmar en Tristan, van 8 en 6 jaar oud….
Wat is uw voormalig beroep?
Ik ben begin jaren ’60 begonnen bij de PTT achter het loket. Het kwam goed uit dat mijn vader daar ook werkte want ik wist eigenlijk niet goed wat te doen of wat te worden. Na twee jaar volgde militaire dienst, mijn parate tijd heb ik bij de NAVO-troepen in het Duitse Seedorf doorgebracht. Na mijn diensttijd kon ik bij de gemeente Delfzijl aan de slag, bij bureau gemeentewerken. Eerst op de afdeling administratie. Mijn laatste ambtelijke baan was bij het recreatieschap Eemsmond, een samenwerkingsverband met meerdere gemeenten.
Ik was al vrij vroeg zeer geïnteresseerd in de gemeentepolitiek en sloot mij aan bij de PvdA. Dit leidde in 1978 tot een parttime wethouderschap bij de gemeente Termunten. Na de herindeling in 1990 werd ik fulltime wethouder van de gemeente Delfzijl. Dit heb ik twee termijnen mogen doen. Na de verkiezingen vonden andere politieke partijen waarschijnlijk ‘dat ik stout geweest was’ want een nieuwe periode als wethouder was mij niet meer gegeven. Op 16 december 1998 moest ik aftreden nadat een nipte meerderheid in de raad vond dat ik teveel op eigen houtje een subsidie aan een plaatselijk bedrijf had gegeven. Ik kreeg wachtgeld en bleef wel aan als raadslid.
In 2010 keerde ik met nog enige fractiegenoten de PvdA de rug toe door een verschil van inzicht en besloot een eigen politieke partij op te richten: Fractie 2014. Ik werd lijsttrekker en we kregen zoveel stemmen dat we samen met Lijst Stulp zeer verrassend de grootste partij werden. De ambitie was er nog steeds en ik voelde mij ook moreel verplicht, ondanks het feit dat mijn gezondheid door hartfalen niet optimaal is, om weer wethouder van de gemeente Delfzijl te worden.
Niet dat ik dit erg vind hoor want politiek is mijn leven en ik kan er mijn ei prima in kwijt. En zo ben ik alle dagen weer actief in de politiek behalve op woensdag want dat is opa-dag! Wat de gemeentepolitiek nu zo mooi maakt? Je staat dicht bij de burger. Samen kun je veel bereiken door zaken goed te organiseren. Mensen willen wel hoor en hebben ook de nodige veerkracht. Je moet zaken van onderop aanpakken, mensen serieus nemen en ook de ruimte geven. En niet vanuit een ivoren toren allerlei dingen opleggen.
Ik richt mij veel op de dorpen in het gebied. Een gebied dat veel gevaar te duchten heeft van de vergrijzing. De gemeente Delfzijl is qua leeftijd een relatief ‘oude gemeente’. We moeten een omslag maken zodat de jongere generatie blijf en terugkomt. In dorpen als Wagenborgen en Holwierde lukt dit prima. Maar Delfzijl krijgt nooit meer zoveel inwoners als vroeger. Arbeidsintensieve bedrijven als de kabelfabriek en de Aldel van vroeger keren niet terug.
We moeten de voorzieningen in stand zien te houden. Dit moet wat mij betreft tijdens de herindeling in DEAL-verband gebeuren. Wat dat betreft hoop ik dat de provincie de knoop snel doorhakt.
Hoe bevalt het gepensioneerd zijn?
Je begrijpt dat van een pensionering nog geen sprake is. Zo lang ik het lichamelijk vol kan houden, blijf ik wethouder tot aan de gemeenteraadsverkiezingen van maart 2018. Of die periode nog wordt verlengd zal ook afhankelijk zijn een eventuele herindeling. Na die tijd denk ik ook niet dat ik in een zwart gat terecht kom. Het vrijwilligerswerk lonkt. Ik zou graag oudere mensen willen helpen, meehelpen in de ouderenzorg of vrijwilligerswerk doen in een ziekenhuis.
Wat dat betreft ben ik altijd al wel actief geweest in het vrijwilligerswerk. Zo ben ik 40 jaar secretaris geweest van de Voetbal Vereniging Wagenborgen. Een mooie periode, die mij zelfs nog een gouden speld van de KNVB opgeleverd heeft. Ook ben ik twee jaar voorzitter geweest van de BV Veendam en drie jaar van Appingedam. Voetbalbolwerken inderdaad waarmee het niet goed is afgelopen. Beide verenigingen werden te afhankelijk van één grote sponsor. Toch waren het schitterende tijden.
De voetbalkoorts is wel wat afgenomen, vooral richting betaald voetbal. De bobo’s maken er een zooitje van en het grote geld regeert. Vroeger was ik groot fan van Manchester United maar afgelopen zomer kochten ze een speler die alleen al veel meer kostte dan Feyenoord zijn jaarlijkse begroting. Het is te ver doorgeslagen.
Gelukkig zijn er ook nog andere sporten om te volgen, ik heb dan ook genoten van de Olympische Spelen. Wielrennen is ook een grote liefde van mij. Ik ben voorzitter geweest van wielervereniging Omega en heb meegeholpen met het organiseren van wielerrondes. En in de tijd dat ik geen wethouder was, ben ik acht, negen jaar sportverslaggever bij de Ommelander Courant geweest. Ook heel leuk werk hoor, om langs de lijn te staan. Ik ben sowieso op zaterdagmiddag vaak op het voetbalveld te vinden.
Wat zijn de hoogtepunten uit uw leven?
Ik denk dat ik een redelijk gelijkmatig leven geleid heb, zonder echte uitschieters. Op politiek gebied waren de verkiezingsoverwinningen in 2002 en 2014 hoogtepunten maar dat kan ik goed relativeren hoor. In 2002 kwamen we zelfs niet eens in de coalitie. Maar wanneer ik door de kleinere kernen rij, bekruipt mij af en toe wel eens een gevoel van trots. Toen ik begon als wethouder waren er nog open riolen. Wat dat betreft is er veel gerealiseerd in de afgelopen jaren.
En de dieptepunten?
In mijn privéleven is wel het nodige gebeurd wat zijn sporen na heeft gelaten. Mijn vader is jong overleden en mijn zuster mocht maar 53 jaar worden. De periode nadat ik weggestuurd ben als wethouder in 1998 heb ik ook als zwaar ervaren. Zo ben je alle dagen druk bezig in de politiek en zo zit je thuis. Dit heeft de nodige impact op je leven hoor en ook op die van je partner natuurlijk. Dat ik in 2010 nagenoeg werd gedwongen de PvdA te verlaten, beschouw ik ook als een dieptepunt.
Heeft u nog anekdotes en mooie verhalen?
Toen ik nog in de gemeente Termunten actief was, was ik ook lid van het gasbedrijf Oost Groningen. We moesten elk jaar stemmen over de verhoging van de gasprijs. Dat waren vergaderingen die nog wel eens verstoord werden door sympathisanten van de CPN. Dan kon het maar zo gebeuren dat je in het gebouw opgesloten werd, haha. In die tijd gingen we ook regelmatig naar het zusterbedrijf in Polen. Indrukwekkende reizen waren dat in de tijd van de Koude Oorlog.
In mijn tweede periode als wethouder in Delfzijl had ik economische zaken in mijn portefeuille. In die hoedanigheid heb ik vele bedrijven in het binnen- en buitenland mogen bezoeken. We voerden als college soms intensieve onderhandelingen met de provincie en het Ministerie van Economische Zaken.
Tegenwoordig kan ik ook intens genieten van kleine succesjes. De voetbalvelden van Meedhuizen en Godlinze zijn geprivatiseerd waardoor deze verenigingen nog steeds bestaansrecht hebben. Heel belangrijk inderdaad voor de leefbaarheid in kleine dorpjes die we met zijn allen in stand moeten houden.
Wat zou u ooit nog willen doen in uw leven?
Zoals ik al eerder opgemerkt heb, ben ik in wezen een ‘saai mens’. Lange buitenlandse reizen naar exotische oorden zul je mij niet zien maken. Wanneer de politiek is afgerond, richt ik mij dus graag op het vrijwilligerswerk. Waarbij de centimeterband als toekomstig zeventiger natuurlijk steeds korter wordt. Daar bedoel ik mee dat je gezondheidstoestand en energieboog zo maar van de ene op de andere dag kan veranderen.
Waar heeft u spijt van gehad in uw leven?
Op privégebied zijn er wel dingen gebeurd die wellicht anders hadden gekund. Op zakelijk gebied heb ik alle beslissingen met mijn volle verstand gemaakt. Ik heb hierin nooit mensen gekrenkt, dat vind ik voor mijzelf het belangrijkste. Ook kijk ik zonder rancune terug op mijn PvdA tijd. De PvdA is nog steeds mijn partij, alles wat ik heb bereikt heb ik aan deze partij te danken.
Wat zou u uw leven voor een cijfer willen geven?
Ik zou het leven met al zijn ups en downs toch wel een 9 willen geven! Ik vind dat we het hier in Nederland in vergelijking met andere landen in de wereld heel goed hebben. Ik heb tot dusver veel lol gehad in het leven en heb veel boeiende mensen mogen ontmoeten. Soms ga ik op bijeenkomsten of feestjes wel eens rustig in een hoekje staan. Want ik vind het ook heerlijk om mensen rustig te observeren……
Wilt u verder nog iets kwijt?
Volgens mij hebben wij heel veel zaken wel in vogelvlucht besproken zonder echt heel diep in de materie te springen. Maar dat kan ook niet natuurlijk want dan zou het verhaal veel te lang worden. Ik zie het resultaat wel tegemoet….