Toen ik gevraagd werd door Bert Koster om, na het lezen van de prachtige column van Erik Vermeeren, ook een gastcolumn te schrijven zei ik meteen ja. Er is zo veel te vertellen. Er is zo veel te delen. Veel dingen meegemaakt en beleefd. En dan praat je natuurlijk over vroeger. En wat voor mij als de dag van gisteren is, is voor mijn kinderen écht vroeger. Je realiseert het je vaak niet maar toch is het zo. We worden steeds ouder en gebeurtenissen voeren steeds meer terug naar het verleden. Een vraag van mijn zoon Bjorn en dochter Dagmar op de vakantie triggerde mij ook nog eens. Ze vroegen: “Wat hebben jij en mama voor belangrijks meegemaakt toen wij nog niet geboren waren?” Dan praten we dus over 17 en 14 jaar geleden. Al rijdende tussen Barcelona en L’Estartit kwamen de volgende zaken naar voren:
De introductie van de Euro in plaats van de gulden, de start van de oorlog in/met Irak, Nelson Mandela die vrij wordt gelaten, de val van de Berlijnse muur, Ajax wint de Champions League, Oranje wordt Europees kampioen voetbal in 1988, Krajicek wint Wimbledon, De Bijlmerramp en Srebenica, PSV wint de Europacup 1, de drie Nederlanders (van Basten, Gullit en Rijkaard) gaan naar AC Milaan etc., etc..
De afwijking die ik heb, het terugrekenen van de Euro naar de gulden, snappen ze helemaal niet. Een dubbeltje, een kwartje of rijksdaalder. Grote ogen kijken me aan. “Hoezo 2x zo duur? Waar heb je het over?”
“Oorlog in Europa?” Jazeker. Kroatië, Bosnië, Srebenica. Allemaal meebeleefd. Een muur om landen te scheiden? Donald Trump heeft het er nu over, maar in Duitsland was er ook echt 1. Er waren twee Duitslanden.
De start van de oorlog in Irak. Ik kan me nog goed herinneren dat ik in benevelde toestand van Fame thuis kwam. En na het stappen altijd nog wat honger en al etende nog even teletekst kijken. Sportuitslagen en het nieuws bekijken. Ik leg uit dat teletekst het internet van nu is. Ik zag de live beelden van de aanval met kruisrakketten. De infrarood beelden. Groen. Vol enthousiasme maakte ik mijn ouders wakker. “Pa en ma, de oorlog tegen Irak is begonnen. Allemaal bommen”. De reactie die ik terug kreeg: “Goa sloap’n jong. Wie zain ’t het meurg’n wel.” Hahahahahaha!!
Maar de sportherinneringen spreken me het meeste aan. Het EK van ’88. Alles staat me nog zo glashelder op het netvlies. Ik kan me alles herinneren. Elk doelpunt. Elke assist. Elk beetje commentaar. En anders heb ik het cassettebandje van Jack van Gelder nog wel. Oh nee, die is ergens in mijn verleden door een niet nader te noemen persoon in een vlaag van verstandsverbijstering tijdens een vakantie met vrienden uit het raam gegooid. “Cassettebandje?” zeggen de kinderen in koor. Wedstrijden kijken bij Gert Lijfering in zijn huiskamerkroeg. Gieren van het lachen om een interview met Berry van Aerle. Een fles bier die kapot wordt gegooid bij een tegendoelpunt. Mooie herinneringen.
Ook de winst van Ajax in de Champions League in 1995 wordt door Bjorn vol ongeloof aangehoord. “Waaat? Een Nederlandse club wint de Champions League? Winnen van AC Milaan?” En wederom begin ik een verhaal over hoe goed Ajax toen was. Het gefriemel van Patrick Kluivert met zijn shirtje na het doelpunt. Het prachtige juichen van Frank Rijkaard. De karatetrap van Louis van Gaal. Vol ongeloof hoort hij het aan. En dan leg ik hem uit dat de Champions League vroeger de Europacup 1 heette. En je won de cup met de grote oren. De cup die PSV won in 1988. De favoriete club van mijn zoon. Ze komen in de finale door een doelpunt (een slap rollertje) van Edward Linskens in de halve finale tegen Real Madrid. Verder eigenlijk allemaal saaie wedstrijden van PSV. De finale wint PSV van Benfica door strafschoppen. Van Breukelen stopt de laatste penalty. Ook nu is hij vol ongeloof. “Ondanks Real Madrid en Benfica wint PSV de Champions League?” De Europacup 1 antwoord ik.
Dan mag ik natuurlijk na deze clubs de andere club van de traditionele top 3 niet vergeten. Feyenoord. Dat was de laatste Nederlandse club die in Europa iets van betekenis won. In 2002 wonnen ze de UEFA-cup. In de finale wonnen ze van Borussia Dortmund. “Van Borussia Dortmund?” zegt hij verrast. Een hele beladen wedstrijd, omdat een paar dagen daarvoor Pim Fortuyn wordt vermoord. Feyenoord wint door prachtige doelpunten van van Hooijdonk en Tomasson. “Van Hooydonk? Die eigenwijze voetbalcommentator?” “Ja, jongen, die.” In die wedstrijd krijgt Jürgen Kohler nog rood zeg ik. En dan leg ik uit dat dat een voorstopper is die altijd verbeten duels uitvocht met Marco van Basten. Ook op het EK van ’88. Ik beschrijf vervolgens de historische wedstrijd tegen Duitsland op dat EK. Leg ook nog kort de wraakgevoelens uit i.v.m. de verloren finale van 1974. Daarna de wedstrijd van ’88. De steekpass van Wouters, het schelden van van Breukelen, de onterechte strafschoppen en het doelpunt van Marco die de overwinning bracht.
“Vroeger waren we dus echt wel goed met voetbal?”
“Ja, jongen. Vroeger waren we echt goed met voetbal.”