Verdikkie, de julimaand is nog maar net weer begonnen en ik moet op zoek naar inspiratie. Uiteraard is julimaand voor veel mensen dé vakantiemaand maar hier in het noorden moeten we nog enige weken tot aan de bouwvak. Dus voor een vakantiecolumn is het nog te vroeg. Het was natuurlijk ook wat de afgelopen weken hé. Een kampioenschap met het 4e, Dauwpop, 7 x 7 toernooien, de Zanger Klaus, het Hutspottoernooi, Bedrijvenvoetbal, Omloop van Bedum, feestjes voor 40- en 50 jaar mijlpalen. Heerlijk om ‘nuigt’ te worden. Het kon niet op…..
En dan rol je maar zo nietsvermoedend de julimaand in en dan blijkt dat de evenementenagenda leeg is. Dat is niet helemaal waar natuurlijk. Delfsail trok als nooit tevoren door de ruime aandacht van RTV Noord en heel veel mooie foto’s en filmpjes via socialmedia. Een prachtig evenement inderdaad dat een half miljoen mensen op de been bracht. Prachtige reclame voor Delfzijl ook, de havenplaats die helaas te vaak negatief in het nieuws komt. Terwijl er ook zoveel positieve ontwikkelingen zijn. Door omstandigheden kwam het er echter niet van om een tochtje naar dit nautisch evenement te maken…
Of dat erg was? Nee hoor, valt best mee. De zaterdag werd aans dan aans ingevuld. De tuin was een puinhoop, inmiddels iets minder. Ik ben lekker drie uur in de weer geweest met grasmaaien, snoeien, onkruid wieden en onkruid tussen de tegels uittrekken. Best wel rustgevend eigenlijk en het geeft een goed gevoel wanneer het om huis en dak een stukje toonbaarder geworden is. Zo langzamerhand kom ik ook weer wat in de vakantiemodus. Zaterdagmorgen bijvoorbeeld de buren uitgezwaaid die zich in noordelijker oorden begeven de komende tijd.
En ik heb mij weer op een boek gestort. Voor mij de ultieme vorm van (pre)vakantievieren. Millenium, deel II, was binnen twee weken uit. Nog geen topleessnelheid dus maar gelukkig mag er tussendoor ook nog gewerkt worden. Deel III gaat absoluut mee de reiskoffer in. Verder was er dit weekend ook op sportgebied weer het nodige te beleven. Dus tussen het lezen door ook nog even een blik geworpen op de start van de Tour de France. Op teletekst zag ik Kiki op Wimbledon verliezen (’n dompertje op de feestvreugde) en ook Max Verstappen zijn training ging niet helemaal zoals gehoopt en verwacht.
Maar wat hield dat razendsnel mannetje mij zondag weer aan de buis gekluisterd. Hij flikte het weer met zijn bandenstop, of eigenlijk met een minimale bandenstop. De laatste ronde werd op het puntje van de stoel doorgebracht en inwendig klonk een luid gejuich toen de beide Mercedessen, of eigenlijk de bestuurders ervan, elkaar het leven weer zuur maakten. Na het goud van Barcelona mocht het zilver van Oostenrijk er ook zijn. Tussendoor verlekkerde ik mij al op het mooie landschap van dit Alpenland maar daarover volgende week meer.
De zaterdagavond kende ook een prima invulling. Het duurde even voordat we uitsluitsel hadden of buurman Wim zijn theater ook voor ons opengesteld had maar rond half negen volgde het verlossende sein groen. En dus toog ik met een plastic zak vol Amsteltjes naar nr. 3. Duitsland vs. Italië was geen superpot maar de biertjes en de gezelligheid vergoedden veel. De enige balcontact van Zaza zal ik niet licht vergeten. Ite’s opmerking ‘die wil morgen vissen’ n.a.v. het nerveus gedribbel bij de aanloop ook niet. Gejoel was Zaza’s deel toen hij de bal de tribunes inschoot. U merkt het al, geen beter vermaak dan leedvermaak.
En zo werd de eerste juliweekend rustig verteerd. Nog twee werkweken voor de boeg, het aftellen is begonnen. Maar vaak wegen de laatste loodjes het zwaarst. Misschien geldt dat ook wel op het inspiratiegebied. Want zo verheffend is dit verhaal toch ook weer niet? Daarom breien we er maar na ruim 600 woorden een punt aan. Het voelt bijna als een staking of werkweigering maar zo moet u het niet opvatten hoor….