Met veel genoegen kijk ik terug op augustus van het vorig jaar. Wiebe Klijnstra had de Vrijstaat Noord uitgeroepen in het Middelstumer bos en de website www.bert-koster.nl had net een kwart miljoen bezoekers bereikt. Een mooie mijlpaal om eens lekker over voort te bomen in het bos. Zou de website daardoor in een stroomversnelling terechtgekomen zijn? Want warempel, nog geen jaar later heeft de 500.000e bezoeker zich aangediend. Of te wel een half miljoen. Dat zijn duizelingwekkende aantallen inderdaad…
En dan te bedenken dat deze website min of meer uit een nachtmerrie is voortgekomen. Eind november 2012 was het boek Synergon veel eerder afgesloten dan dat ik verwacht had. Wat restte was een zware terugtocht vanuit Winschoten. Thuisgekomen was ik rijp voor een depressie. Maar toen verscheen een berichtje op Facebook over snode schrijversplannen en was er iemand zo assertief om aan te bieden om een website voor mij te maken. Aldus geschiedde…
En dat is misschien wel mijn reddingsboei geweest. Met beide handen greep ik de mogelijkheid aan om de zinnen te verzetten. En terugkijkend op die tijd mag ik bepaalde mensen bij Synergon wel heel dankbaar zijn. Het heeft schijnbaar zo moeten zijn. Niet dat het direct van een leien dakje ging hoor. Man, ik weet nog dat ik in april 2013 thuis op de bank zat. Alle voorbereidende werkzaamheden waren achter de rug maar de mailbox bleef leeg en de telefoon weigerde te rinkelen…
Het zou allemaal niet vanzelf gaan, dat was duidelijk. Gelukkig wierp de acquisitie zijn vruchten af. Het aantal adverteerders groeide gestaag, net als de bezoekersaantallen. In mei 2014 was de eerste mijlpaal een feit: een ton aan bezoekers, of te wel 100.000 stuks. De website en dagindeling kregen steeds meer vorm, nieuwe rubrieken als de gastcolumns, nieuwsflitsen en pensionadogasten sloegen aan en het aantal dagelijkse bezoekers nam met de nodige regelmaat toe.
En dus kon 15 maand na de eerste mijlpaal de vlag weer uit. Badend in het zweet werd ik op de dag van de kwart miljoenste bezoeker wakker. Ik was die nacht weer ouderwets aan het grondstoffen bestellen geweest bij Vast Bakeries en dat ging allemaal niet van een leien dakje. Gelukkig kwam vrij snel daarna het besef dat het eigenlijk een heel feestelijke dag was…
Het jaar 2015 werd afgesloten met 150.000 bezoekers, een gemiddelde van rond de 450 dagelijkse toeschouwers. Ergens in februari dit jaar gebeurde er iets vreemds. Kwam het door ‘de vluggertjes’ of door een ingreep van buurman Wim in mijn Facebookaccount? Ik weet het niet. Maar momenteel weten dagelijks 1700 mensen www.bert-koster.nl te vinden. Het aantal adverteerders stijgt gestaag door tot ver in de 30, wat een weelde inderdaad. ‘Live your dream’, was het levensmotto dat aan mijn logo werd meegegeven.
Af en toe wil ik mijzelf nog wel eens wakker knijpen uit deze zoete droom. Maar het is toch waar. Drieenhalf jaar na het in de lucht gaan heeft de 500.000e bezoeker zich aangediend. Bezoekers, gastcolumnisten, babbel-, vluggertjes en pensionadogasten, adverteerders, Club van 25/50 leden: ontzettend bedankt voor jullie medewerking. Waar zou ik zonder jullie geweest zijn?
‘Ben je niet bang dat dit hier binnenkort een einde aan komt?’ Mijn oudste zus Gerda is inderdaad van de indringende vragen. Dat zou pas een nachtmerrie zijn, besef ik mij. Maar stel je toch voor dat het lezerspubliek verzadigd of het adverteerderbudget net zo krimpende is als het inwoneraantal van ons geliefd Hogeland…. Daar moet ik inderdaad niet aan denken.
Net zoals ik niet moet denken aan het uit de lucht vallen van de website. Toch is dit iets om rekening mee te houden. Buurman Wim heeft al allerlei trucs moeten toepassen om mij te behoeden voor diverse cyberaanvallen. Eigenlijk moet de site, gemaakt in Joomla, omgezet worden naar WordPress. Maar hij doet het momenteel zo lekker in de Google zoekmachines. Het is net alsof je in een Formule 1 racewagen zit en gaandeweg besluit om van een 3 stopsstrategie naar een tweestopper te gaan. Dat legde Max Verstappen onlangs ook geen windeieren…
Tijd om op mijn lauweren te rusten is er dus niet. De huidige positieve trend smaakt naar meer, veel meer eigenlijk. Ergens hoop ik jullie over een maandje of 10 weer te kunnen platspammen met een heuglijk feit: het bereiken van de 1.000.000e bezoeker. Maar dat kan toch haast niet? En ik beloof plechtig dat ik na die mijlpaal stop met het publiceren van dergelijke verhalen. Maar eerst geniet ik vandaag zonder nachtmerrie van een half miljoen. Met wellicht in het achterhoofd de blijdschap dat het niet om euro’s gaat maar om bezoekers…