‘Van Manchester naar Middelstum’. Dat is een titel die leest als een jongensboek. Waarbij ik mij direct bewust ben dat de volgorde dan omgekeerd hoort te zijn. Het is heel goed voor te stellen dat ergens op een slaapkamer in Middelstum ’s nachts een jongetje in Ajax-pyjama en een bal onder de dekens, droomt van een grote internationale carrière. En Manchester City zal daarbij zeker een club zijn dat tot de verbeelding spreekt…
De omgekeerde weg maken is toch iets anders. Waar Manchester City meedraait in de top van de Premier én Champions League daar verpietert de VV momenteel ergens onderin de 4e klasse C van het noordelijk amateurvoetbal. Gelukkig hebben we een heel talentvolle B-junioren lichting. En dat is eigenlijk waar dit verhaal begint. Of eigenlijk ook weer niet. Want de kiem van dit bijzondere verhaal is ontsproten in Winschoten. Tijdens de uitvoering van de zeer succesvol verlopen voetbaltheaterprogramma ‘De bal is rond’.
Daar was ook Peter Anema, sinds jaar en dag jeugdleider/-trainer van de (nu) B-junioren, aanwezig. Ook niet zo verwonderlijk want tweelingbroer Erik Hulsegge schitterde op het podium. Ik had het geluk dat ik ook aanwezig mocht zijn en kwam er tijdens de voorstelling achter dat ik een beroemde voetballer voor mij had zitten. Gerard Wiekens, want daar gaat het om, mocht tijdens de quiz ‘Petje op, petje af’ naar voren komen om te vertellen hoeveel wedstrijden hij wel niet voor Manchester City gespeeld heeft. Het antwoord was niet verkeerd: 182 wedstrijden, 10 goals. Gerard speelde van 1997 – 2004 bij deze illustere club en er werd mij ingefluisterd dat hij zelfs een keer tot ‘Player of the Year’ verkozen is. Bergkamp, Henry en Shearer waren de beste spelers die hij ooit mocht verdedigen…
Zelfs ik heb een keer tegen Wiekens mogen voetballen. Ik merk dat het verhaal nu ongeloofwaardig wordt. Maar tijdens een 7 x 7 35+ avond in Groningen moesten we aantreden tegen een team waar Wiekens, maar ook Dick Lukkien, aan meedeed. We hielden lang stand maar Harm Visser wist mij te vertellen dat het 1-0 is geworden. En Harm kan het weten want hij stond deze wedstrijd op doel en heeft het ziedend schot van Lukkien alleen maar langs horen fluiten…
Ergens ver in blessuretijd van de foyer in ‘De Klinker’ in Winschoten moet een afspraak belegd zijn. Misschien had Wiekens na een borreltje wel het idee dat hij op Hulsegge afliep en wilde hij hem complimenteren met zijn optreden. Zou hij geschrokken zijn toen de wereldberoemde aardappelboer uit Oosterburen hem bij wijze van compensatie voor deze vergissing vroeg om eens een gasttraining te verzorgen aan ‘zijn’ B-junioren van de VV? Vast niet. Want naar verluid is Wiekens tegenwoordig jeugdtrainer bij de C1 en de beloften van de FC Groningen.
En zo kon het maandag 6 juni gebeuren dat hij tussen 18.00 en 20.00 uur zijn ziel en zaligheid qua oefenstof overdroeg aan de gretige Anema-, de Graaf- en Hofpupillen. 13 spelers en een geblesseerde voetballer langs de kant, plus iemand die ongetwijfeld ook droomt over een mooie transfer, genoten van een mooie training onder stralende weersomstandigheden. En ik genoot mee. Twee keer eerder zou ik een wedstrijdverslag maken van dit bijzonder team. Twee keer gooide een tekort aan spelers bij kampioen Noordpool en runner up Poolster roet in het eten. Voor Middelstum restte overigens een mooie 3e plaats. En dat met veel eerstejaars B-junioren. Een goede prestatie dus voor dit team waarbij zowel getalenteerde als iets minder getalenteerde spelers zich uitstekend thuis voelen.
Ik voelde mij deze avond ook als een vis in het water. Aan quotes en bijzonder publiek geen gebrek. De eerder genoemde Hulsegge was bijvoorbeeld aandachtig toeschouwer. Hij oogde wat vermoeid na een intensief golfweekend in Duitsland en een loopje door de Herestraat in Groningen ’s middags met niemand minder dan Piet van Dijken. Frank Konneman had Wiekens nog bijna zien voetballen, zo vertelde hij. Helaas voor Frank en consorten bleef Wiekens tijdens de wedstrijd City – Newcastle de hele wedstrijd op de bank zitten.
Van te voren merkte Jan Mark Hof al op dat elke training eigenlijk net zo lang zou moeten duren als een wedstrijd. Mayko de Graaf was het hier natuurlijk helemaal mee eens. Beiden werden deze avond op hun wenken bediend. En ik hoorde Gerard tijdens de training gedreven praten over tweebenigheid, het loskomen van de tegenstander en het ‘uitzakken’. Volgens Peter was het de beste training die hij ooit gezien had, een topavond dus.
Hoe zou mijn carrière verlopen zijn wanneer ik vroeger door een dergelijk icoon getraind zou zijn? Zou Manchester City dan ook mijn plafond geweest zijn ipv Middelstum 1? Zou ik dan nu niet wekelijks wegkwijnen in de krochten van het amateurvoetbal? Genoeg voer en vragen voor een mooie, gortdroge oude mannendroom. Maar deze mooie zomeravond langs de kant van het voetbalveld pakken ze mij nooit meer af. Gerard, Peter en Middelstum B: Hartelijk dank!
(Laatste 2 foto’s afkomstig van Facebookpagina Michel de Graaf)