Kunt u zich heel kort even voorstellen?
Wil je echt mijn officiële naam weten? Dat is geen alledaagse hoor: Tijtje de Ruiter, roepnaam Thea. Ik was ooit eens met een andere Thea aan het praten toen we het over onze officiële namen kregen. Zij bleek Teitje te heten, inderdaad met ei. We lagen dubbel van het lachen toen we er achter kwamen dat we qua meisjesnamen bijna identiek waren…
Ik ben geboren op 4 augustus 1943 in Stedum als 5e kind uit een gezin met 8 kinderen. Mijn vader was vrachtwagenchauffeur, o.a. bij Nanninga en Timmer. Stedum was ook de plaats waar ik een gelukkige jeugd doorgebracht heb. Eerst aan de Lellensterweg, tegenover ‘’t Moar,’ later aan de Borgweg. Na ons trouwen volgde een verhuizing naar Middelstum. Onze kinderen zijn allemaal geboren aan de Schoolstraat, ‘middenmank de oudjes’. Want in deze straat woonden toen veel oudere mensen. In juli 1979 zijn we nog één keer verhuisd, naar de Burgemeester van Ankenweg nr. 3.
Middelstum bevalt mij prima hoor, wat mij betreft ‘blieven wie hier wonen!’. Dat zou ik geen straf vinden. We moeten Groningen in ere houden. Ik kan mij helemaal vinden in de slogan ‘Er gaat niets boven Groningen’.
Wat is uw burgerlijke staat?
Ik ben op 16 oktober 1964 getrouwd met Gerhard van Dijken, al bijna 52 jaar dus. Ik heb Gerhard leren kennen in september 1960, tijdens de feestweek in Stedum. Gerhard was daar met Gerrit Lalkens. Na de feestweek kwam hij de week er na weer naar Stedum, toen is de ‘schallerlelij’ een beetje begonnen. Alvorens te trouwen, hebben we eerst 4 jaar verkering gehad.
We hebben 3 kinderen gekregen. Ite is in 1967 geboren, Richard in 1970 en Simone in 1972. Ik heb met jouw vader nog een weddenschap gehad wie eerder geboren zou worden, Simone of jij. Wanneer we vroeger vernamen dat vrouw Koster zwanger was, volgde vaak niet veel later al een geboorte, haha. Toch is Simone 3 week eerder geboren als jij…
We hebben 4 kleinkinderen gekregen, 2 kleinzoons en 2 kleindochters. En eigenlijk is zelfs sprake van een bonuskleinkind. Plus de nodige huisdieren zoals je weet, Brutus en Luca bijvoorbeeld bij Simone en Martin. En inderdaad wonen al onze kinderen in de Berkenlaan in Middelstum, inmiddels al weer 16 jaar. Een gezellig straatje hoor, ik mag er graag komen.
Wat is uw voormalig beroep?
Echt veel te kiezen had ik niet vroeger. Na de lagere school ben ik nog 2 jaar naar de huishoudschool in Middelstum geweest. Ik was 14 jaar toen ik van deze school af ging, toen moest ik centjes verdienen. Ik heb van alles gedaan. Op de veiling in Loppersum gewerkt bijvoorbeeld en administratief werk bij een confectiebedrijf in Groningen. Daar ging ik dan met de trein heen vanuit Stedum. Dat kon allemaal net. Eerst met de fiets naar Stedum. Ik zorgde er altijd wel voor dat ik nooit al te lang op het station hoefde te wachten.
Na mijn trouwen was het werken voorbij. Zo ging dat vroeger. Gerhard had het druk met zijn eigen bouwbedrijf, die hij in de zeventiger jaren van zijn vader overgenomen heeft. Hij was veel op pad maar hielp ook vaak mee hoor op de bouw. In de avonduren hield hij zich dan bezig met de administratie. Ik regelde het huishouden en had het druk met de opvoeding van onze kinderen.
Hoe bevalt het gepensioneerd zijn?
Van een officiële pensionering is bij mij dus geen sprake geweest. Hoe ik tegenwoordig mijn tijd doorkom? Ik mag graag handwerken en boeken lezen. Henny Thijssing Boer is mijn favoriete schrijfster, romans genieten mijn voorkeur qua genre. En ik mag graag Groninger puzzels oplossen. Vaak ben ik niet eerder rustig voordat ik hem helemaal klaar heb. Dat kan soms heel snel gaan maar af en toe duurt het ook wel een tijdje. Dan ga ik op zoek of ik bel iemand op die mij verder kan helpen.
Echt heel actief in het vrijwilligerswerk ben ik nooit geweest, vaak ook uit principe niet. Er is zoveel jeugd die graag aan het werk wil, die loop ik niet graag in de weg. Wel ben ik actief bij de ijsbaanvereniging. Ik vind het heel leuk om achter de kantinebar van het ijsbaangebouwtje te staan wanneer er ijs ligt. En we helpen elkaar in de buurt vaak mee, met tuinieren bijvoorbeeld. Zelf hebben we ook een grote tuin. Ik regel het maaien van het gras, Gerhard doet de rest.
Wat zijn de hoogtepunten uit uw leven?
Onze trouwdag, de geboorte van onze kinderen en kleinkinderen en de opvoeding van onze kinderen. Dat zijn inderdaad de standaarddingen maar deze springen er zeker bovenuit! De weekendjes weg op wintersport met de NOVB (Nederlandse Ondernemers Vereniging van Bouwers), waar Gerhard in het bestuur zat, kon ik ook altijd zeer waarderen. Dit waren altijd gezellige weekenden waarbij we met een man of 14 gingen langlaufen, o.a. in Duitsland. Maar we hebben ook wel uitstapjes gemaakt naar Londen en Luxemburg.
Met mijn zus en zwager zijn we tijdens ons 25 jarig huwelijksfeest op wintersport geweest in Oostenrijk. Dit is ook een uitstapje geweest waar ik met veel plezier op terugkijk!
En de dieptepunten?
Dat is het verlies van dierbaren geweest. Vooral 2009 en 2010 waren wat dat betreft zware jaren. We verloren in 8 maanden tijd 5 mensen die ons na aan het hart lagen. En dat klapt er dan stevig in natuurlijk.
Heeft u nog anekdotes en mooie verhalen?
We hebben het altijd mooi en gezellig gehad met het gezin, nog steeds trouwens. Wat dat betreft ben ik wel een gezelligheidsmens, altijd ‘blied en opgewekt’. Met vriendinnen en vanuit de Westerwijtwerder vriendenkring van Gerhard maak ik nog regelmatig uitstapjes. Uit eten bijvoorbeeld, of een dagje weg met de trein.
Of het thuis altijd pais en vree was? Niet altijd haha. Ik kan mij nog herinneren dat ik Gerhard wel eens gebeld heb toen hij aan het klaverjassen was in Westerwijtwerd. Ite en Richard hadden ruzie en daarbij vloog er per ongeluk een blok hout door de ruit heen. Gelukkig gaat het er nu wat rustiger aan toe, haha….
Wat zou u ooit nog willen doen in uw leven?
We zijn gelukkig nog met zijn tweeën, dat vind ik heel wat waard! Van de verre reizen zijn we niet, wel mogen we graag hier in de omgeving fietsen. Vorig jaar zijn we 2 weken met Martin en Simone naar Texel op vakantie geweest. Dat was ook een leuk uitstapje. Onverwacht een dagje weg, met de trein bijvoorbeeld, dat zijn leuke dingen om te doen.
Waar heeft u spijt van gehad in uw leven?
Dat zal ik echt ‘nait waiten’! Ik heb een mooie jeugd gehad, dat is zeker. En de keuzes waren beperkt. Na school ging je aan het werk, je kreeg verkering om vervolgens te trouwen. Zo is het eigenlijk met mij ook gegaan. ‘Het leven kwam zoals het kwam!’. Maar daar is helemaal niets mis mee hoor….
Wat zou u uw leven voor een cijfer willen geven?
Ik ga voor een heel mooi cijfer. Ik denk een 8 of een 9!
Wilt u verder nog iets kwijt?
Daar heb ik geen antwoord op hoor. Het is sowieso niet mijn ding om op de voorgrond te treden, dat hoeft voor mij niet zo nodig. ‘Ik geef dit interview omdat doe het bist.’ Of ik nog op de foto wil? Nee man, daar ben ik ja helemaal niet op gekleed. Maak dan maar een foto van de mooie foto van ons tweeën die in de woonkamer hangt. En je mag ook wel een foto maken van onze kinderen. Die is genomen vlak voordat Ite ging trouwen!