Er is de afgelopen 168 uur wel het een en ander gebeurd, bedenk ik mij wanneer ik hieraan terugdenk. Mooie momenten maar ook hele verdrietige. Allereerst was daar het afscheid van Tiemen van Dijken. Een bomvolle Hoeksteenkerk bracht de laatste eer aan een warm mens. Hij laat een enorme leegte achter. ‘Stairway to heaven’ van Led Zeppelin is een lang nummer maar hij kon tijdens de herdenkingsdienst eigenlijk niet lang genoeg duren. Omdat je wist dat bij het wegsterven van deze klassieker de onvermijdelijke laatste gang naar het kerkhof volgde. Wat een verdriet, nogmaals veel sterkte voor alle naasten!
In het weekend namen we ook afscheid van enige sportcoryfeeën. Maar dat is natuurlijk een afscheid onder hele andere omstandigheden. Vrijdagavond zwaaide keeper Alwin Zwerver af. Na een wedstrijd van het eerste elftal tegen het coryfeeënteam met spelers uit de omgeving waarmee en tegen Alwin de degens gekruist heeft, volgde een feestelijke avond. Middels een powerpointpresentatie, enige warme woorden van meerdere sprekers en mooie cadeaus kunnen we terugzien op een prachtige avond. De hoofdpersoon pinkte nog een klein traantje weg, een groter compliment kon hij de aanwezigen en de organisatie niet geven. Een teken dat de avond hem wat deed en in de smaak viel…
Een misschien nog wel indrukwekkender afscheid ontving Mayko de Graaf. En dat mag ook wel na 32 (of toch 33?) jaar trouwe dienst. Want wanneer zelfs de burgemeester van Pekela, samen met zijn vrouw, uitrukt om prachtige woorden te spreken dan heb je wel wat gepresteerd. Meindert Schollema kan natuurlijk speechen als de beste en wist middels een bevlogen en gloedvol betoog Mayko en zijn familie te ontroeren. En ons ook wel een beetje natuurlijk. Na ook nog eens overladen te zijn met cadeaus zal het mij niet verbazen wanneer we Mayko ooit nog weer eens in een vrijwilligersrol zien verschijnen bij zijn voetbalclub. (Foto: Diana de Graaf)
Maar het afscheid viel hem zwaar en dat mag natuurlijk ook wanneer er een eind komt aan een mooie en dankbare levensinvulling. Met een stok achter de deur van Frans de Bont (‘ik haal je op wanneer we je na de zomerstop niet meer op het voetbalveld terugzien!’) en met misschien wel het laatste optreden van entertainer en Feelgoodmanager Marcel Verkerk bij onze voetbalclub op het netvlies gebrand, kunnen we terugkijken op een geslaagd Hutspottoernooi. Een toernooi die steevast het einde van het voetbalseizoen inleidt, in dit geval de editie 2014/2015…
Het was ook een week waarin enige mijlpalen gevierd mochten worden. Zo mocht ik samen met Miranda mijn opwachting maken op het jubileumfeest van Klimaatgroep Holland. Onze energieke klimaatbeheersers bestaan inmiddels 10 jaar en dat ging niet onopgemerkt voorbij. We beleefden magische momenten in de Martinikerk. Alle registers werden opengetrokken (soms zelfs letterlijk door de secondanten van organist Evert Spriensma die het Martiniorgel in vuur en vlam zette) en Topper Jeroen van der Boom verliet gelukkig niet zonder te zingen de Martinikerk. Het magistrale optreden van stemacteur Niels Boes zal ik niet snel vergeten…… Ook waren er mooie (E-ventive) rollen voor de gebroeders Zuidhof weggelegd.
En terwijl de zaterdag langzaam maar zeker opgeslokt werd door de zondag was het ook 5 jaar geleden dat Miranda en ik elkaar voor het eerst zoenden. Onder prachtige weersomstandigheden, bij het krieken van de dag, in de buurt van Zalencentrum Vita Nova. Vijf woelige jaren zijn voorbijgevlogen, saai werd het nooit. Mooie momenten om samen van te genieten met het gezin en de overburen (die 17 huwelijksjaren op de teller hadden staan) in Termunten bij steakhouse ‘De Kleine Munt’.
Het was af en toe wel even slikken deze afgelopen 168 uur, bedenk ik mij. En niet alleen om lekker eten en drinken weg te slikken. En lang niet altijd hield ik mijn oogjes droog. Gisteren mocht pa 83 jaar worden in het Hippolytushoes waar hij liefdevol verzorgd wordt. Momenten om dankbaar voor te zijn maar ook momenten van intens verdriet wisselden elkaar af. Het leven in al haar facetten ontvouwde zich op indrukwekkende wijze tijdens een week die nog wel even in de herinnering zal blijven hangen…