Het is bijna 7 jaar geleden dat ik een telefoontje kreeg van mijn oude voetbalmakker Pieter Klaver. Door zijn verhuizing naar Bedum waren we elkaar wat uit het oog verloren. Zijn job bij het Nederlandse leger en hieruit voortvloeiende bezoeken aan het buitenland deden min of meer toevallige ontmoetingen ook geen goed.
Uit het telefoontje bleek dat Pieter zijn dienstbetrekking bij het leger beëindigd had en op zoek was naar wat anders. De stabiliteit en rust van een normaal gezinsleven lonkten. Mijn toenmalige werkgever, Vast Bakeries, maakte dankzij Sonja Bakkers eierkoekenaanbeveling een enorme groei door. Na Pieter doorverwezen te hebben naar de personeelsfunctionaris zag ik hem 2 weken later al bij de cakelijn staan. Hij had zijn eerdere bakkersfunctie weer hervat, zij het niet op een ambachtelijke manier maar in dit geval fabrieksmatig.
Pieter maakte een gedreven indruk en daarnaast een bliksemcarrière door binnen de koekjesgigant. Twee jaar na zijn start had hij zich reeds opgewerkt tot één van de twee teamleiders die het bedrijf door roerige tijden moesten loodsen. En zo kon het gebeuren dat ik als bakkermedewerker, toen mijn kantoorfunctie van de ene op de andere dag werd opgeheven, zelfs bij hem in het team kwam te zitten. En dat was natuurlijk wederzijds wel even wennen. Pieters licht sarcastische vraag waar mijn kracht nu als bakker lag, viel bij mij niet helemaal in goede aarde.
Zijn belletje toen we met vrienden op vakantie waren in Hongarije ook niet echt, maar dat had andere redenen. Vast Bakeries, toen al overgenomen door Aviateur, zat in zwaar weer en gedwongen ontslagen waren noodzakelijk om in rustiger vaarwateren te komen. Niet veel later hoorde ik dat aan mijn dienstverband een einde kwam.
Tot mijn verbijstering hield Pieter het nog sneller voor gezien. Zo zag ik hem maar zo weer op een morgen bij de cakelijn staan. Verschil van inzicht met zijn directe chef maakten het voor hem onmogelijk om nog verder te gaan binnen dit bedrijf. Daarbij had hij een droom waarover hij geestdriftig vertelde: in Termunten zou binnenkort een prachtige steakrestaurant gaan verrijzen, door hem geleidt en luisterend naar de naam De Kleine Munt. Hoewel dat laatste toen nog niet bekend was.
“Is dat ook nait wat veur die, veur die zulf begunnen met dien schriefwaark?” Een vraag waar ik toen nog helemaal niet mee bezig was en dus niets mee kon. Het duurde maar even en Pieter was bij Vast Bakeries verdwenen. Druk bezig met het verwezenlijken van zijn droom en passie. Zelf modderde ik nog even door in verschillende functies bij verschillende werkgevers.
In augustus 2012 opende Pieter zijn steakrestaurant. En het ging eigenlijk vanaf het begin crescendo. Het was een drukte van belang! Enige maanden later zag ik het ‘Live your dream’-licht en besloot om ook mijn eigen dromen en passies te realiseren. Pieter was een van de eerste sponsoren die zich aansloot bij het adverteerdergilde op mijn website. Hij schreef een prachtig berichtje in het gastenboek:
Moi Bertus!
Prachtige site, mooi idee, en een goede keus om veur diezulf te begunn!
Zojuist ook sponsor geworden. Ik denk dat het steakhouse gaat profiteren van jouw ongeëvenaarde schrijfkunsten!
Van harte en veel succes!
Egel.
Het succes van steakhouse “De Kleine Munt” ging ook in 2013 en 2014 onverdroten door. De bezoekersaantallen tarten alle tot dusver ingestelde prognoses. Ook de bezoekersaantallen van mijn website zijn boven verwachting. Daarbij viel het mij op dat de verhalen over Pieter en zijn zaak hoog in de bezoekersboom zaten. Ik dacht terug aan ons gesprek bij de cakelijn, bijna 4 jaar geleden. Zou ik hem kunnen verleiden tot meer op adverteerdergebied?
Na een goed gesprek kan ik nu vol trots vermelden dat Steakrestaurant De Kleine Munt per 1 december a.s. hoofdsponsor/hoofdadverteerder gaat worden van de website www.bert-koster.nl. Daartegenover staat dat ik voor Pieter in de weer mag voor zijn Facebookpagina en website.
“Jij zou ook voor jezelf moeten beginnen met jouw schrijfcapaciteiten!” Historische woorden, uitgesproken op een vroege morgen in het voorjaar van 2011. Geweldig om te vernemen dat we, bijna 4 jaar verder, elkaar hebben gevonden in onze ondernemerspassie. Steakhouse “De Kleine Munt” in Termunten is natuurlijk een prachtige onderneming om over te schrijven.
Het chemiepark Delfzijl moet veroverd worden, vooroordelen over Termunten als een gat ver weg waar nooit wat gebeurt weggepoetst, en natuurlijk volgt een sfeerverslag van binnenuit waarbij het water u hopelijk in de mond gaat lopen! Het duo Klaver/Koster heeft elkaar weer gevonden, we zullen zien waar dit bijzondere samenwerkingsgebied toe gaat leiden!