Wanneer ik aan deze column begin, bedenk ik mij dat ik onder embargo moet schrijven. En dat valt niet mee. Want wat had ik graag weer enige volzinnen neergepend uit het 6e Scheepsdictee die zondag jl. georganiseerd werd in Herberg “In de Valk”. Om zodoende organisator Bob van Dijk de bekende veer in zijn derrière te kunnen steken. Koninklijke derrière zou ik bijna willen schrijven. Want als je zulke mooie dictees kunt verzinnen, die maximaal 400 woorden mogen behelzen, dan kun je toch wel wat. En als je hem zo voor kunt dragen als dicteetor Meindert Schollema, waardoor ik nog geen 1% van alle woorden fout schreef, dan verdien je ook een lintje. Chapeau en een diepe buiging derhalve naar beide mannen!
Ik merk in de aanloop naar het dictee dat ik een stuk ontspannender ben dan vorig jaar. Ik weet nu, dat ik het nodige aantal fouten ga maken en berust mij daarin. Wetende dat ik niet de enige ben, die ze maakt. En met het excuus dat ik tekstschrijver ben en geen Neerlandicus of is het toch neerlandicus? Bij mijn debuterende buurman, Eric Boskamp, bemerk ik wel een gezonde wedstrijdspanning. Toen onze dicteetor de tekst één keer rustig voorlas had hij na afloop hetzelfde gevoel als ik het vorige jaar: ik ga er vandoor! Tja, als je regelmatig al twitterend het Dagblad van het Noorden corrigeert op taalvoutjes dan leg je jezelf ook wel enige druk op. Zelf zag ik eigenlijk wel lichtpuntjes, en ik besloot om ontspannen van deze prachtige tekst te gaan genieten…
En het moet natuurlijk ook een feestje zijn wanneer je op een prachtige zondagmiddag in de bovenzaal van het statige Herberg “In de Valk” te Middelstum, met uitmuntend uitzicht op de skyline van Toornwerd, spelenderwijs met je hobby bezig mag zijn. Bob legde in zijn inleiding uit hoe hij op het onderwerp van dit dictee gekomen is. Begin dit jaar werd de herberg namelijk verrast door Zijne Koninklijke Hoogheid, Koning Willem Alexander, die gekomen was om de gedupeerden van de aardbevingsschade een hart onder de riem te steken. Het deerde hem niet dat hij snelfilterkoffie voorgeschoteld kreeg, dat kon ook niet natuurlijk want het was een onaangekondigd bliksembezoek.
Burgemeester Schollema haakte geroutineerd op Bob zijn inleiding in door over zijn eigen ervaringen met het Koningshuis te praten. Dat hij als klein jongetje in de stromende regen met zijn ouders moest wachten om een glimp van Koningin Juliana op te vangen toen zij vanuit Uithuizen met een sneltreinvaart in haar Koninklijke AA-limousine door Middelstum reed. Of toen Koningin Beatrix op Koninginnedag de kersverse gemeente Loppersum aandeed en later een bijzondere scholencomplex opende in Pekela. Mooie verhalen, vast bedoeld om de spanning te doorbreken.
En dan was er nog een special guest, speciaal ‘ingevlogen’ uit Naarden. Jeroen van Heemskerck Düker, grafisch vormgever en tekstschrijver, ooit opgeleid tot historisch letterkundige en beheerder van de website www.dictees.nl, kwam speciaal langs om te genieten van het Groninger Hogeland en de unieke locatie. Hij deed buiten mededinging mee en gold als klankbord bij discussiewoorden. Je kon zien dat hij een expert was, want hij maakte slechts 2 fouten. Jaloerse blikken waren zijn deel…
Ik mag u dus geen voorbeeldzinnen toevertrouwen want maandag a.s. wordt hetzelfde dictee nogmaals voorgelezen op Bob en Albertien hun woonboot in Groningen. Dan statig voorgedragen door de commissaris der Koning Max van den Berg. Ik hoop dat ze net zo genieten als dat wij deden. Na een uur schrijven hadden we de 400 woorden aan het papier toevertrouwd. En onder het genot van een glas biologisch gebrouwen wijn mochten we zelf weer voor schoolmeester spelen door andermans werk na te kijken. Dit maakte de tongen natuurlijk los en er werd fel gediscussieerd over of een woord wel of niet aan elkaar (of is het nu aanelkaar?) of met een tussenstreepje geschreven moest worden en wel of niet met een hoofdletter. Daar ging ik ook dikwijls de fout in. Want afzonderlijke plaatsnamen worden met een hoofdletter geschreven maar is dit ook zo wanneer ze in een uitdrukking voorkomen?
Toen alle kruitdampen opgetrokken waren, trok Bob zich met de top 5 aan papieren terug in een donker kamertje voor een extra controle. Voor ons de kans om ons nog eens te goed te doen aan een wijntje en een hapje. Nagenietend van een prachtig dictee, een gloedvol betoog en de ondergaande zon, langzaam verdrinkend in het Boterdiep. Winnares Angela Rijnen uit Loppersum kreeg een klaterend applaus over haar heen, ze had slechts 22 fouten gemaakt. Eentje minder dan Ron van Duren die zich in de taal een stuk gemakkelijker voortbeweegt dan op de kleivelden in onze provincie…
Zelf was ik uitermate tevreden met mijn 29 fouten, 11 minder dan vorig jaar! Helaas nog eentje meer dan Boskamp die enige uren later licht ontzet vaststelde dat zijn conrector 4 fouten in één woord had geconstateerd maar ook doorberekend terwijl dit eigenlijk voor 1 fout geteld had moeten worden. Doet niets, er zijn ergere dingen.
Moest ook Schollema vaststellen toen hij enige Klouke vragen over Zuidlaren moest beantwoorden en cadeaus over de Zuidlaardermarkt in ontvangst mocht nemen. Daarmee kwam een einde aan een mooie taalmiddag in Herberg “In de Valk”. Tot mijn genoegen kan ik constateren dat mijn zelfvertrouwen gegroeid is. De top 3 ligt een stuk dichter in het vizier dan vorig jaar. Ik hoop deze lijn volgend jaar door te mogen trekken…