(U begrijpt het al, deze column is eerder deze week geschreven. Ik was er toen nog van overtuigd dat Nederland wereldkampioen zou worden. U moet deze column dan ook vanuit dat perspectief lezen….. De inspiratie/ motivatie om de tekst te herstellen is ver te zoeken. Tijd voor vakantie dus!)
Morgen gaan we op vakantie. Dit jaar doen we wederom Tsjechië aan, net als 2 jaar geleden. Nu inclusief de kinderen en een speciale gast, daarover later meer. De vakantie is reeds enige maanden geleden geboekt. Ik had toevallig net een dag eerder gelezen dat de WK finale op zondag 13 juli plaats zou gaan vinden toen Miranda zei dat we zaterdag 12 juli zouden vertrekken. Dat kon mij toen nog niet zoveel schelen, het Nederlands elftal zou immers toch geen potten gaan breken in Brazilië. Misschien dat met veel pijn en moeite de ‘poule des doods’ zou worden overleefd. Maar de achtste finale tegen Brazilië zou toch zeker wel het eindstation zijn?! Wie had nu verwacht dat we zo ver zouden komen!
En dus is de kans reëel aanwezig dat wij Nederland tijdens de WK finale in Tsjechië wereldkampioen zien worden. Gelukkig is de camping hier op ingericht. De wedstrijd kan op een groot beeldscherm gevolgd worden. Ben zeer benieuwd hoe Tsjechië reageert op de passie van onze gastspeler. Want het bonte gezelschap Koster/Pol/Heerema krijgt dit jaar gezelschap van Sir Frans de Bont. Een zeer welkome aanvulling. Ik heb menig vakantie met hem door mogen brengen, geen kloof gaat hem te ver. Alleen is zo’n geval af en toe te diep. Dat beloven weer intensieve wandelingen door onherbergzame gebieden te worden. Maar de waarheid dient gezegd te worden, vaak kom je daardoor ook op de mooiste plekjes van het land cq de wereld terecht. Ver buiten het bereik en het oog van het massatoerisme…
Ik kan me het WK voetbal in 1998 nog goed herinneren. Nederland verloor de halve finale van Brazilië, na strafschoppen nog wel. Tijdens de troostfinale vierden we onze vakantie zeer intensief op Kreta, Malia om precies te zijn. Toen nog het Sodom en Gomorra van Griekenland. Daar zagen we tijdens nachtelijke escapades alles wat God verboden had voor onze ogen gebeuren. Zeker niet voor de kinderlijke ogen van Derian en Jazlijn bestemd, maar dit terzijde.
De troostfinale pikten we mee op het pleintje voor ons appartementencomplex waar een klein televisietjes was neergezet. Mij kon het allemaal niet meer zo boeien, 3e of 4e worden. De magische wereldtitel was al lang uit het zicht dat jaar. Maar Frans leefde zeer intens mee met onze Oranjevrienden die tegen Kroatië speelden. En met 2-1 verloren. Tijdens één van deze tegengoals kon Frans zich niet meer inhouden. Middels een gerichte karatetrap (ongetwijfeld afgekeken van Louis van Gaal, inmiddels gekopieerd door Huntelaar alhoewel het hierbij slechts om een cornervlag ging) trachtte hij een palmboom, die niet meegaf, te doorklieven. De overige gasten keken hem verdwaasd aan, wat was dat voor een malloot? Wij deden even net alsof we hem nog nooit eerder gezien hadden…
En dit was nog maar een troostfinale. Hoe moet dit wel niet gaan tijdens de finale? Ik haal lichtjes mijn hart vast of Frans zich dit jaar wel in kan houden. Of zou het na 1 dag op de camping al weer einde oefening zijn voor ons? Wanneer Frans middels een gerichte kopstoop (die Zidane-achtig aandoet) het beamerbeeldscherm aan gruzelementen kopt na een in zijn ogen onterecht toegekende strafschop aan Duitsland…. Ik denk dat ik van te voren maar even een paar Pilsners moet gaan drinken, daarbij Frans dwingend om ook maar enige van deze rustgevende biertjes te drinken…
Even doorbijten dus, de eerste dagen in Tsjechië, maar dan heb je ook wat. Wat de site betreft zal het de komende weken een oase van rust gaan worden dus. Deze week al geen interviews meer. De kijkcijfers van juli 2013 gaven toen aan dat Nederland in deze maand niet zit te wachten op allerlei verhalen vanuit mijn toetsenbord. Genietend van een welverdiende vakantie, dichtbij of toch iets verder weg, wens ik jullie allemaal prachtige dagen toe. Zelf zal ik eind juli, begin augustus de ether weer gaan vervuilen. Heel misschien tussendoor nog een klein nieuwsflitsje, dit waarschijnlijk om langzaam af te kicken. Het gaat jullie allen goed de komende weken! Tot weerziens, hopelijk nemen we de felbegeerde wereldcup mee terug in onze bagagekoffer (of toch nog de bronzen plak?)!