Nog een paar uurtjes dan is het zover. Dan treedt het Nederlands elftal in een zinderend Salvador aan tegen de regerend Wereld- en Europees Kampioen Spanje. Een prachtige wedstrijd om het WK mee te beginnen. Ondanks alle problemen met de stadions en de infrastructuur (vaak ook ten koste gaand van de eigen, armere, inwoners), en de corrupte FIFA organisatie olv het zielig mannetje Sepp Blatter blijf ik een WK voetbal iets magisch vinden. Drie keer hadden we de wereldtitel binnen handbereik, drie keer werd een finale schlemielig verloren. Zou het dit keer wel gaan drukken?
Het valt nog mee met de Oranjegekte in Nederland. We zijn behoudend, afwachtend. We zijn wel eens veel optimistischer geweest…… Maar wat gebeurt er als we Spanje in een meeslepend drama aftroeven en van de mat spelen? Een opening zoals tijdens het EK in 2008 waarbij we zowel Italië als Frankrijk in de poule des doods van de mat speelden. Dan slaat ongetwijfeld de stemming om en kleurt Nederland binnen de kortste keren oranje. Het scenario van 2 jaar geleden, 3 verloren poulewedstrijden, drukken we op dit moment even ver ‘de kop in’.
Louis van Gaal voelt ongetwijfeld de immense druk. De achterhoede is niet de sterkste linie van het elftal. Wat als we weg getikkie-takkied worden? Daar gaat hij voorlopig niet van uit. Sterker nog, de doelstelling is de halve finale. En in een toernooi is alles mogelijk natuurlijk. Ook al worden we 2e in de poule dan is er nog niets verloren toch? Zo sterk is Brazilië nu toch ook weer niet? Toegegeven, je speelt tegen 13 man, dat wel.
Ik kan er niets aan doen, bij mij groeit de wedstrijdspanning al wel. Hoe moet dat dan wel niet zijn bij onze jongens in Brazilië? Ik vraag me af of het Peter Zuidhof gelukt is, dat ontspannen? Dus hierbij de vraag aan Peter: Hoe in vredesnaam, ontSPANJE je op zo’n dag??? De wereldbeker is nog ver weg, maar na vandaag toch een stukje dichterbij? We zullen het zien vanavond!