Het kan zijn dat u de komende weken minder onderwerpen op actueel langs ziet komen dan dat u van mij gewend bent. Misschien haalt u nu opgelucht adem. Eindelijk weer even de kans om bij te tanken, om niet meer dwangmatig te klikken op bert-koster.nl om te kijken of er stiekem nog een artikel aan de site is toegevoegd. Dit hoeft op zich geen probleem te zijn want er staat inmiddels materiaal genoeg op de website. Mocht u zich vervelen dan kunt u allicht even een verhaal of interview opdiepen uit verschillende oude dozen. Want her en der op de site staan inmiddels tussen de 200 en 300 verhalen dus in principe moet er altijd wel wat tussen zitten van uw gading. En vergeet ook de sponsorsite niet waar u aanvullende informatie vindt over die ondernemers die mij er het afgelopen jaar doorheen gesleept hebben.
De oorzaak van dit alles is het mailtje dat ik kreeg van de personeelsfunctionaris van het bedrijf waar ik in 2012 een half jaar voor gewerkt heb. Het gaat hier om Nedmag uit Veendam, een onderneming die magnesiumzouten wint uit de Groninger bodem. Deze zoutlaag bevindt zich op een diepte van 1500 meter. Bij Nedmag zijn ongeveer 140 mensen werkzaam. De producten die Nedmag maakt worden gekocht voor zeer uiteenlopende toepassingen. Denk hierbij aan productie van vuurvaste stenen voor het bekleden van cement staalovens, gladheid- en stofbestrijding op wegen maar ook sectoren als de voedingsmiddelenindustrie, en de cosmetische en medische industrie weten steeds vaker de door Nedmag zelf behandelde wegen te vinden. Voor de afdeling Finance zochten ze voor 3 dagen per week tijdelijk ondersteuning. En daarbij kwamen ze dus bij mij uit…
Dat is natuurlijk mooi. Vrijdag 28 februari zag ik voor het eerst sinds tijden rond de klok van 8 uur weer de bekende rookpluim opduiken boven Veendam Noord. Onwillekeurig gaan mijn gedachten terug naar 1,5 jaar geleden toen ik voor het laatst de computer afsloot bij Nedmag. Een merkwaardige dag, daags na een incident op het voetbalveld die bij velen diepe indruk maakte. Een dag waarin ik na afloop weer de onzekerheid tegemoet ging, wat betreft mijn werktoestand. Met een koffer vol met afscheidscadeaus, waaronder startkabels omdat ik eens mijn lichten vergeten had uit te zetten. Dit gebeurt overigens na 5 uur automatisch. Mooi ook dat ik er nu vanuit de onderneming terecht kan en dus na die tijd niet weer in een zwart gat val.
Ik hoor het de hoofd van de afdeling nog zeggen toen ik er voor het eerst kwam voor een kennismakingsgesprek: ‘Het is een opdracht van twee maand, en geen dag langer’. We bleken elkaar zelfs te kennen via een vriendin van mijn ouders, een kleine wereld inderdaad. Uiteindelijk ben ik er een halfjaar gebleven. Of dat aan mijn werktempo gelegen heeft, laat ik aan u over. Het was de tijd dat mijn schoonvader ernstig ziek was, en een dikke maand na mijn aantreden bij Nedmag overleed. Herinneringen die weer boven komen als ik naar de ingang van het kantoorgebouw loop. Verdreven door mooie herinneringen aan een zonovergoten bruiloft aan het Tjeukemeer van Klaas en Simone en een weekje vakantie in Tsjechië, die in de laatste werkmaand toch nog even gevierd kon worden. Ik zwaai nog even naar de man uit Bedum die nog steeds op dezelfde plaats blijkt te zitten, alsof er in anderhalf jaar niets gebeurd is.
De kennismakingsronde langs oud collega’s is een feest der herkenning. Even weer bijpraten met mensen die je lange tijd niet meer gezien hebt. Ik zie het hoofd van de ICT-afdeling denken: ‘Druk aub niet weer de verkeerde toets in, Koster!’, man wat een nawerk hebben we hier van gehad. Even bijpraten met Ivar Kappen die als speler van Godlinze nu Middelstum het leven zuur maakt. Wie had dat twee seizoenen geleden kunnen denken? De afdeling Customer Service is ook weer op volle oorlogssterkte. Oude herinneringen worden opgehaald met Jeroen (voetballend bij Oranje Nassau), Linda en uiteraard Audrey. Martin werkt er gelukkig nog steeds, als altijd positief gestemd. De kantinedames blijken ook nog steeds dezelfde te zijn, de koffieautomaat staat nog steeds op dezelfde plaats……. Mooi man. Veel mensen waar ik mee gewerkt heb twee jaar geleden zijn er nog, menig hand wordt geschut.
Enthousiast mag ik vertellen over de onderneming Bert Koster – Tekstschrijver -. Het voelt goed te vernemen dat de site ook binnen Nedmag bekend is. Veendam voelt een beetje als thuiskomen dus, en dat doet me goed! Misschien valt het wel mee met de hoeveelheid verhalen. Je ontmoet andere mensen in een andere omgeving, doet nieuwe indrukken op en nieuwe impulsen. Wie weet voelen de gastcolumnisten dat de beschikbare tijd minder is en worden er volop gastcolumns aangeleverd. Babbelen met Bert moet natuurlijk zoveel mogelijk door gaan. Misschien weet een verdwaalde sponsor de site te vinden. Ik ben benieuwd wat er de komende weken allemaal gaat gebeuren, en ik probeer u natuurlijk weer op de hoogte te houden!