De Bus was vroeger een controversieel televisieprogramma. De opvolger of tegenhanger van de zeer populaire Big Brother, eind jaren negentig. In De Bus waren de deelnemers, onder het toezicht van enige camera’s uiteraard, voor langere tijd en in een kleine ruimte op elkaar aangewezen. Dit leidde tot de nodige spanningen, irritaties en komische situaties, nauwkeurig gefilmd natuurlijk. Waarbij de sappige situaties breed uitgemolken werden, vaak ten koste van de deelnemers.
Ik was dan ook enigszins verontrust toen mijn buurvrouw Daniëlla Blanken, secretaris van de Groninger Bodem Beweging (verder afgekort tot GBB, niet te verwarren met de drug GHB), mij uitnodigde om plaats te nemen in de bus voor een dorpenronde van de GBB langs 11 plaatsen door het prachtige Noord Groninger landschap. Het eerste wat ik dan ook vroeg was of er camera’s meegingen in de bus. Toen buuf hierop geruststellend antwoordde dat dit niet het geval was en ik misschien wel inspiratie op kon doen voor een column ter ondersteuning van de GBB kon ik natuurlijk geen nee meer zeggen.
Toen wij om negen uur aankwamen op het vertrekpunt van de bus in Uithuizen werd ik toch wel weer enigszins verontrust. Het duurde namelijk niet lang of de eerste cameraploeg diende zich al weer aan. In dit geval ging een filmcrew van de NCRV de hele dag met ons mee voor een documentaire die in december wordt uitgezonden. Op deze manier willen ze vastleggen hoe de Groninger bevolking omgaat met de gevolgen van de gaswinning.
De toon was weer gezet dus. En het is momenteel toch al een komen en gaan van cameraploegen en journalisten bij ons in de straat. Vorige week werd ik nog bijna omvergereden door mijn Duitse vrienden van de ZDF die bezig waren met een reportage vanuit deze Warzone. Ook de BBC en de New York Times hebben zich reeds gemeld bij buuffie, die denk ik ooit nog wel eens een bekende Nederlander gaat worden….
Afijn, de bus vulde zich al aardig met allerlei bestuursleden en sympathisanten van de GBB. Er waren ook meer leden van de schrijvende pers aanwezig inclusief een journalist van het Dagblad van het Noorden die gewapend met pen en papier een mooie sfeerrapportage zou gaan verzorgen voor de editie van maandag. Zij ging met haar auto achter onze bus aan. Tijdens de busreis kon ik achterhalen wat nu precies de bedoeling was van deze dag: Het verder onder de aandacht brengen van de doelstellingen van de GBB onder de Groninger bevolking en het werven van nieuwe leden. En de belangrijkste doelstellingen zijn het veilig wonen in ons mooie gebied en een vergoeding van alle schade.
En hoe meer leden, hoe meer vreugd derhalve. Plus een breder draagvlak en daadkrachtiger stem vanuit de bevolking tegen de NAM en de politiek. Samen Sterk dus, een boodschap die ook uitgedragen werd door burgemeester Marijke van Beek van de gemeente Eemsmond, die ons allerhartelijkst verwelkomde in Uithuizen. Zij kreeg van voorzitter Corine Jansen van de GBB een prachtige poster overhandigd. Deze werd 30 jaar geleden gemaakt door Kees Thijn en kreeg als titel mee ‘’t Vuilt hier nait vaaileg’. De poster is overigens te downloaden vanaf de site van de GBB. De 79-jarige Thijn wist bij tijd en wijle niet wat hem overkwam. Meereizend in de bus kreeg hij eindelijk de erkenning voor zijn werk en hier en daar mocht hij zelfs handtekeningen uitdelen.
Na Uithuizermeeden volgde Delfzijl. Het was er akelig rustig in het winkelcentrum van deze havenstad. Niet getreurd, buuffie werd al weer ‘gestalkt’ door de pers van Havenstad FM die haar direct live de ether inslingerden. Weer de nodige media aandacht dus.
Na Delfzijl volgde Appingedam. Wat mij betreft het hoogtepunt van deze reis. Niet alleen door het 1.000e lid die hier begroet mocht worden maar ook werden ons lunchpakketten overhandigd door een meelevend GBB lid die dit geheel belangeloos voor ons verzorgde. Acquisitie voeren maakt hongerig dus dit ging er uiteraard in als Groninger koek!
Gaandeweg de dag krijg je toch een redelijk beeld van wat de mensen verwachten van het GBB en wat hun bezighoud. Het is best wel moeilijk om de juiste toon te vinden. De goede gesprekken hadden toch wel de boventoon maar af en toe was er ook best wel een kritisch geluid te horen. Sommige mensen vinden de GBB te lief en anderen vinden juist dat de GBB met het aanbieden van de poster al te ver gaat. En daar moet je je weg in zien te vinden. Harde acties voeren is daarin niet de weg die de GBB voor ogen staat….
Zelf was voor mij Loppersum het eindpunt, daardoor miste ik één van de hoogtepunten in Stedum. Daar werd de bus opgewacht door niemand minder dan Adriaan Clant. Hoogstpersoonlijk herrezen uit zijn graf om de GBB een hart onder de riem te steken en tips mee te geven richting de politiek.
Misschien dat ik inspiratie opgedaan heb door de strijdlust van de GBB of misschien was er toch sprake van een vleugje GHB in de bus. Na een succesvolle Sunsationnacht en de nodige buskilometers wist ik ook in de voetbalderby tegen ZEC 2 nog de nodige passie uit te stralen. Wat mij betreft mag de GBB vaker een dorpenronde organiseren dus. Gelukkig hebben ze het niet voor niets gedaan want de rit leverde ongeveer 50 nieuwe leden en de nodige publiciteit op.
En dat ieder op zijn eigen manier met de aardbevingsproblematiek omgaat merkte ik gisteren via de post. Een folder met tips hoe om te gaan met aardbevingsrisico’s. Tot stand gekomen in overleg met de betrokken gemeenten en hulpverleningsorganisaties uit de regio Groningen. Hier kwamen ook de nodige reacties op los, niet allemaal even positief. Zo was één van de aandachtspunten in de folder om te zorgen dat de kasten zijn vastgemaakt aan de wand, zodat ze niet om kunnen vallen tijdens een beving. Waarop een twitterbericht volgde met daarin de cynische boodschap dat tijdens een aardbeving geconstateerd was dat de tip uitstekend werkte: De kasten stonden nog tegen de wanden maar helaas lag de voorgevel eruit…..
U merkt het geachte lezer, de aardbevingen raken ons allemaal en ieder zoekt daarin zijn eigen overlevingsweg. Wordt derhalve ongetwijfeld vervolgd!