Herbert, kun je jezelf in het kort even voorstellen?
Herbert Schouten is de naam en ik ben zestig jaar geleden geboren in Amsterdam. In Amsterdam-West om precies te zijn, dichtbij het Vondelpark. De liefde bracht bij in 1998 naar het hoge noorden en de liefde voor de regio en de mensen heeft mij hier gehouden. Mensen met heerlijke humor, deels onderkoeld en dus vaak scherp, en met een realistische kijk op het leven.
Ik woon sinds 1998 in Schouwerzijl en ben in 2006 nog één keer een huis verderop gaan wonen. Hier geniet ik met mijn partner, werkzaam op de Rijksuniversiteit Groningen, en twee opgroeiende kinderen van 15 en 17 jaar van het prachtige uitzicht wat we op Warfhuizen en de wijde omgeving hebben.
In Amsterdam heb je een commerciële opleiding genoten en ook de eerste werkervaring werd hierin opgedaan?
Ik ben opgegroeid als marketeer en ging in Amsterdam naar de Hogere Economische School. Op mijn 21e kwam ik in de direct marketing terecht. Dat was in de tijd dat alles op computergebied nog in de kinderschoenen stond en daarom heb ik heel veel brieven geschreven en verstuurd maar ik hield mij ook bezig met flyers en folders en andere reclame-uitingen.
Het hele ICT-gebeuren was al wel in opkomst en ik heb daarbinnen een werkswitch gemaakt. In 1986 deed de PC zijn intrede en vier jaar later kwam de laptop opzetten. Ik heb in 1994 een werkswitch gemaakt en reisde in die tijd heel Europa door en hield mij voornamelijk bezig met het hele databasegebeuren en de verkoop van computersystemen.
En dat vaak 24/7 wat maakte dat ik goed verdiende maar op den duur was daar ook de bewustwording dat ik wel heel veel met omzetstijgingen en te behalen targets bezig was maar wat mij betreft veel te weinig mensgericht. En dat ging mij steeds meer tegenstaan.
In 2001 was de tijd rijp om zelfstandig verder te gaan?
In dat jaar startte ik met het geven van zelfontwikkelde cursussen op het gebied van marketing en relatiebeheer. Maar ook met het geven van workshops gericht op het ontwikkelen van managementvaardigheden en leiderschapsontwikkeling.
Ik kon kortom les geven vanuit mijn eigen werk en de daarin opgedane ervaringen én valkuilen. Dit deed ik voor kleine regionale bedrijven maar ook voor grote Europese spelers. Eerst voornamelijk in het zuiden en westen van het land maar ik kreeg gelukkig ook steeds meer opdrachten in het noorden.
En in 2004 was daar CERES Coaching?
Ik schreef mij in 2001 met Schouten Consultancy in bij de Kamer van Koophandel maar vond dat die naam niet helemaal de lading dekte met de zaken waar ik mij mee bezighield. En dus veranderde ik de naam van mijn onderneming in 2004 naar CERES Coaching.
Ceres staat in het Latijn voor de patroon van de vruchtbaarheid en met mijn leiderschapstrainingen richt ik mij ook heel sterk op vruchtbare en langdurige samenwerkingen, gericht op mensen en gemeenschappen. Vruchtbaarheid staat voor mij ook voor kracht en ik geloof sterk in de kracht van de mens in allerlei samenwerkingsverbanden.
Wat is er zo mooi aan het coachingsvak?
Elk mens heeft ongelooflijk veel kracht in zich, zelfs wanneer hij of zij in de put zit. Want ook dat kost kracht en zeker om er uit te komen. Als coach is vertrouwen hebben in de mensen die ik begeleid, zowel individueel als in groepsverband, cruciaal. Mocht dat vertrouwen er om wat voor reden over en weer niet zijn dan neem ik of een opdracht niet aan of ik geef hem terug, ook al is het beoogde doel niet gehaald. Ik moet volledig achter de dingen staan waar ik mee bezig ben.
Daarbij stimuleer ik de deelnemers op om te zeggen wat ze dwarszit, ook tegen diegenen waar ze die weerstand tegen hebben. Om dat te bereiken moet ik een veilige sfeer creëren en waarbij het noodzakelijk is dat ik mijzelf ook kwetsbaar op moet stellen. Dat is een vereiste voor een coach. Juist daarmee kunnen oplossingen ontstaan waardoor een omslagpunt bereikt kan worden en een aanpak kan veranderen of verbeteren.
Ik ga tegenwoordig het liefst voor bedrijven waar ik welzijnsperspectief zie en waarbij een goede samenwerking onderling en met andere partijen een kernwaarde is. Tegenwoordig ben ik veel actief binnen het onderwijs en met name binnen de medezeggenschap.
Ook het vrijwilligerswerk wordt niet geschuwd?
De helft van mijn beschikbare werkzame tijd gaat inderdaad op aan vrijwilligerswerk. De positieve ontwikkeling in mijn praktijk in de loop der jaren heeft ervoor gezorgd, dat ik naar dit punt toe heb kunnen groeien. Minder gericht op omzetstijging inderdaad en meer mensgericht. Want daar wil ik mij graag voor inzetten.
Want ik vind het heel belangrijk dat we met elkaar samen kunnen leven met oog voor elkaar en zeker ook voor het gebied waarin we leven. Ik zet mij hiervoor in middels een stuk of acht initiatieven en projecten. Dat bij elkaar zorgt voor een meer dan goed gevulde (vrijwilligers)werkweek, haha.
Het verbinden zit in je bloed?
Het leven met elkaar, het verbonden zijn in het welzijn in een natuurlijke omgeving inclusief oog hebben voor de wereld, dat zijn voor mij de kernwaarden van mijn bestaan. Verbinden is kracht uitstralen inclusief het streven naar welzijn voor eenieder.
Dat vind ik niet alleen een opdracht voor mijzelf maar een opdracht voor ons allemaal . En de grote mate van gemeenschapszin in de dorpen in deze omgeving, de inzet voor allerlei verenigingen en tijdens evenementen, dat vind ik een enorm sterk punt van onze regio!
Sinds vorig jaar ben je voorzitter van de Ondernemers Vereniging Hogeland West, hoe bevalt dat?
Ik was al enige jaren lid van de OVHW en werd al vrij snel secretaris. Toenmalig voorzitter Jan Ekster gaf aan dat hij wilde stoppen en daarna werd Giena van der Veen zijn opvolger. Door het volgen van een nieuwe opleiding, kreeg ze steeds minder tijd en kwam ik in beeld. Of ik echt een goede voorzitter ben, laat ik in het midden. Maar technisch vergaderingen leiden, dat lukt mij doorgaans prima.
Ik ben als voorzitter in de gelukkige omstandigheid dat ik in een bestuur zit met negen leden waar ik uitermate trots op ben. Mensen met een grote diversiteit aan vaardigheden en ieder zijn eigen kracht. Dus ja, het bevalt mij prima en ik ervaar het ook als boeiend en leerzaam.
Hoeveel leden heeft het OVHW momenteel en daar kunnen vast nog wel enige bij?
We hebben inmiddels meer dan zeventig leden maar er kunnen zeker nieuwe leden bij hoor. Samen met de Handelsvereniging Zoutkamp bestrijken wij het ondernemersgebied tussen Eenrum en Lauwersoog en de meeste leden van OVHW komen uiteraard uit de voormalige Marnedorpen gelegen tussen Ulrum en Eenrum.
Een enthousiaste en betrokken club mensen waarvoor we meerdere keren per jaar evenementen en bijeenkomsten organiseren. Je wisselt ervaringen uit en leert van elkaar. Dus mocht je dit lezen en geïnteresseerd zijn, aarzel niet en kom een keer langs. Op onze website www.ovhw.nl staat nog veel meer informatie over ons en waar en wanneer er activiteiten zijn. Je bent van harte welkom!
Als ik je vraag naar je (vrijwilligers)werk hoogte- en dieptepunten tot dusver, wat is dan het antwoord?
Een hoogtepunt in het vrijwilligerswerk vind ik dat het de gemeenteschap – de inwoners van de dorpen, dorpsbelangen en de verschillende verenigingen – met een tomeloze inzet steeds beter lukt om zich aan te sluiten bij het reilen en zeilen van de gemeente Het Hogeland. Mede dankzij de prettige samenwerking met het College van Burgemeester en Wethouders en het ambtenarenkorps. Een groot compliment voor allen derhalve.
Een dieptepunt is het feit dat alle Nij Begun en NPG-gelden door allerlei verschillende tussenlagen onvoldoende bij die mensen terechtkomt waarvoor de gelden uiteindelijk bedoeld zijn. Het geld komt niet genoeg bij de burger dus en dat vind ik een kwalijke zaak.
Een zakelijk dieptepunt was het plotseling overlijden van mijn voormalige businesspartner binnen CERES-finance op 63-jarige leeftijd. Ik trok vanaf het begin van de onderneming met hem op en zijn heengaan was een enorme schok.
Heb je nog leuke of bijzondere werkanekdotes?
Tijdens één van de edities van de Promotiedagen in Martiniplaza, heb ik ontzettend moeten lachen toen ik na afloop van de beurs tijdens een gezamenlijk nazit van Bertil Sietsema en Rob van der Werf een conifeer aangeboden kreeg als dank voor bewezen diensten voor mijn rol als kartrekker. Die conifeer staat bij het platform intussen symbool voor de goede samenwerking met elkaar.
Nog tijd voor hobby’s?
Dat is toch wel mijn vrijwilligerswerk voor de Stichting Geert Reinders. Dit komt mede door het uitgangspunt van de stichting wat tevens het uitgangspunt van hemzelf was. ‘De belangrijkste interventie voor het besteden van middelen (mensen en kapitaal) bij het invullen van noden en behoeften van mensen is de gemeenschapszin.’
Alles wat we doen, gebeurt vanuit de intentie van deze uitspraak en is bestemd voor de ontwikkeling, ondersteuning of bijstand van de gemeenschap om deze zo goed mogelijk te kunnen laten functioneren. Voor mij is dit heel waardevol om aan mee te kunnen werken en deelgenoot van te mogen zijn.
Waar sta je als coach en adviseur over vijf a tien jaar?
Over tien jaar ben ik waarschijnlijk al een redelijk ervaren pensionado maar ik hoop qua gemeenschapszin nog net zo bezig te zijn als nu, met volop aandacht voor leuke dingen in de samenleving!
Wil je verder nog iets kwijt?
Om mijn 25-jarig jubileum als coachende ondernemer kracht bij te zetten, heet mijn onderneming per 1-1-2026 Adviespraktijk Schouten. Een ieder die voor zichzelf het gevoel heeft dat het anders moet of beter kan,zowel zakelijk als particulier, is van harte welkom om contact met mij op te nemen. Ik sta mensen graag bij als het gaat om inzicht, uitzicht en overzicht!