Dit jaar was alles anders tijdens het trainingskamp van Middelstum 4 op Schier. En toch ook weer ouderwets vertrouwd. Gingen we vorig jaar met het combinatieteam Middelstum 3,5, inclusief de nodige debutanten en met meer dan twintig deelnemers die kant op, dit keer lukte het net om een elftal op de been te krijgen. Maar als altijd gaat het niet om de kwantiteit maar om de kwaliteit der artiesten.
Toch was veel anders voor mijn eigen persoontje want ik behoor immers niet meer tot de bijzondere spelersselectie van Middelstum 4. En hetzelfde geldt voor Frans. Toch waren we blij met de invitatie die we kregen. Dit jaar behoorde ik ook niet tot de kwartiermakers maar tot de groep van volgers die de half vier boot namen. Tot onze verrassing waren de eerste vier participanten niet in de Tox of het Beuthus te vinden maar gewoon thuis voor de buis.
Want met het aanschouwen van de Olympische Spelen, wordt reeds een eerste groot tijdverdrijf aangestipt. Veel schaatsen en shorttrack dus in combinatie met het nodige Eredivisievoetbal. Zelf had ik het aanvankelijk bijzonder druk met het in mij opnemen van de prachtige toko waarin we dit jaar zaten. It Aude Kolonyhus voelde ouderwets vertrouwd aan maar met een preekstoel, biechtkamer, collectezakken aan de muur en van die prachtig gekleurde glas-in-loodramen waren zoveel meer dimensies toegevoegd dat ik er welhaast zielezeer van kreeg.
‘Bleekneuzen’, kreeg ik als reactie terug toen ik wat sfeerfoto’s de digitale ether inslingerde. Want dat was het Kolonyhus natuurlijk vroeger, een opvangplek voor die kinderen die wel wat aansterking konden gebruiken op energiegebied. Ook voor ons was het aanvankelijk bijtanken geblazen, al kan ik nu reeds verklappen dat er weinig stapplezier aan te pas kwam dit jaar.
Deze editie helaas geen Mense die noodgedwongen verstek moest laten gaan maar er met een profielfoto op die twaalfde lege stoel in Restaurant Duinzicht toch een beetje bij was. Gelukkig wel weer een debutant. Geboren en getogen in Amsterdam, gestudeerd en gewoond in Eindhoven en Maastricht maar door de liefde naar het hoge noorden gesleept, beleefde Lucas dit jaar niet alleen zijn debuut op dit trainingskamp maar deed hij ook voor het eerst Schiermonnikoog aan, daarmee zijn TV-TAS voltooiend.
Na Duinzicht was daar weer het oude vertrouwde Café It Aude Beuthus waar we tot onze verrassing niet veel later de 45+-selectie van onze aartsrivalen vv KRC binnen zagen druppelen. Het was dit weekend sowieso een weerzien met vele oude bekenden want ook Tiktok Tammo, Bertje Visscher, DJ Hans en een Frank Lammers look-a-like werden gespot.
En in de Tox beleefden we nog een primeur. Daar was het zo rustig dat barkeeper Aart er een halflekke voetbal tegenaan gooide om de dansvloer vol te krijgen. Met twee stoelen als doeltjes lukte dat redelijk en niet veel later zat (B)Aart reeds in de groepsapp. Althans, dat dachten wij maar op zaterdagochtend gaf Kim aan het heel gezellig met ons te vinden alvorens ze zich gedecideerd uit de app verwijderde.
Toen hadden wij er al een hele lange nachtrust opzitten want de meesten gingen vroeg gestrekt terwijl anderen zich vergaapten in de hottub. Tim en Frans hadden een heus bedstee tot hun beschikking terwijl ik mij moest behelpen in het kinderbedje. Ach, ere wie ere toekomt natuurlijk.
Zowel de zaterdag- als de zondagmorgen werden vervolgens ingepland voor prachtige lange wandelingen op het eiland. Man, wat hadden we er mooi weer bij al was het zondagochtend toch vrij frisjes. Maar die twee keer zeven kilometer in wisselende habitats pakken ze ons nooit meer af.
En terwijl de één bijkwam van een kater, een ander voor een lange strandwandeling koos waren er die zaterdagmiddag op het trainingsveld van De Monnik acht fanatiekelingen aan het trainen. Hopelijk werd daar de basis gelegd voor de eerste competitie-overwinning want helaas staat Middelstum 4 met 0 uit 6 stijf onderaan de ranglijst.
Zelf deed ik de loopschoentjes aan en genoot van de Kobbeduinen en een retraitemoment op Vredenhof. Jeugdsentiment ten top natuurlijk want in klas zes van de lagere school was daar de serie ‘Het geheim van Vredenhof’ met erevoorzitter Jan Berend Bazuin van De Monnik die destijds als schurk een hoofdrol opeiste.
Zijn markant gezicht prijkt nog steeds op een mooie foto die naast de bar in de Monnik-kantine hangt. Van daaruit aanschouwden we met zijn allen de kraker De Monnik 1 versus vv Winsum 4, eindstand 2-6. Daarna was het de hoogste tijd voor eerst de Bronzen Bergsma en later uiteraard de Winnende Wout in onze eigen toko. De gouden medaille van de Koele maar ook Kokende Kok aanschouwden we later thuis tijdens het bankzaken doen.
Maar in de tussentijd was daar eerst nog een succesvol optreden in De Tox waar Aart alsnog zijn weg vond in de groepsapp en dat heeft hij geweten want de appjes aan bestellingen vlogen hem om de oren. Op tijd zochten de meesten van ons de thuiskeet weer op waardoor we onze FC niet zagen verliezen in De Tox.
Allen wreven we ons vervolgens vol verbazing in de ogen toen Abeltje even na twaalven aangaf zijn slaapzak op te gaan zoeken. Niemand had schijnbaar nog de energie om terug te keren naar het uitgaansgeweld in het dorp en rond enen lagen de meeste oud-strijders in hun mandje om zich gereed te maken voor een lange nachtrust. Een echte retraite inderdaad en uitgerust verschenen we een voor een aan ons laatste ochtendmaal om vervolgens allemaal aan een lange strandwandeling, inclusief zandstraling, te beginnen.
En toen was het alweer de hoogste tijd om de toko veegschoon achter te laten. Met de bus van 12.50 uur werd koers gezet naar de boot waar we ons mengden met de boys oet Kannes die het ook tijdig voor gezien hielden. En met de aartsconservatieve opvatting dat het gezin nog steeds tot de hoeksteen der samenleving behoort, werden de papa’s Bé en Tim op Lauwersoog met spandoeken vol met ‘Welkom thuis’-leuzen opgewacht door hun kinderkroost.
Veel gerust, veel gewandeld, veel sport(ief) plezier, veel zon, heerlijke zakken Gwoon-chips voor slechts 89 cent per zak, knakworsten, dozen eieren en wat dies meer zij. Kortom, alle ingrediënten voor een succesvol trainingskamp waren aanwezig. Op naar de eerste overwinning! Martijn, hartelijk dank voor wederom een vlekkeloze organisatie en wat mij betreft gaan we volgend jaar op herhaling en wederom op retraite….