‘Richting de Vismarkt lopen twee jongens in een onesie. Ze lijken nog niet uitgefeest; de nacht lijkt nog ergens in hun kleren te hangen. Hun ogen zijn rood, hun passen iets te groot en stemgeluid net iets te hard. Even denk ik terug aan mijn eigen stapavonden, die ook nooit een einde leken te kennen. Nachten waarin de stad oneindig was en de ochtend een vervelende onderbreking. Nu is de ochtend juist het hoogtepunt.’ Gastcolumniste Suzan Hooijer heeft een mooie zondagochtendritueel ontwikkeld…..
Suzan Hooijer