Het is de dinsdag voor Kerst wanneer ik aan dit epistel begin. De input haal ik uit de wekelijkse columns die ik ook dit jaar moeiteloos kon vullen. Want wat een jaar is dit geweest zeg. Daar kom ik achter wanneer ik hem overdenk. Met als hoogtepunt natuurlijk het afstuderen van de vrouw inclusief haar diploma-uitreiking en een gezellig etentje plus een promotie op het werk.
Haar studie en werk leverden sowieso bonusdagen op. Een bezoek aan Nijmegen bijvoorbeeld. Terwijl Miranda op een tentamen zat te zwoegen, kreeg ik van een oude baas uitleg over hoe het er in deze stad tijdens WOII qua bombardementen aan toe ging. En dat met het uitzicht op de grote Waalrivier. Een waardevolle dag. En dat geldt ook aan het werkgerelateerde bezoek aan Frederiksoord, de bakermat van onze verzorgingsstaat.
Tijd om me te vervelen, was er sowieso niet. Een uitstapje naar Center Parcs met het hele gezin, een trainingskamp op Schier, de musical Doe Maar in Leusden, het vriendenweekend nabij Hoogeveen. En dan waren daar nog de mooie evenementen natuurlijk. Sunsation met Henk Wijngaard en Marco Schuitmaker, Koningsdag met onder andere Tiktok Tammo, een verrassende Bevrijdingdag met alles erop en eraan. Kleintje Woodstock, het Bedrijvenvoetbal natuurlijk met een aansluitend bezoek aan de feesttent, twee mooie events ter hoogte van Doord en zo kunnen we nog wel even doorgaan.
En wat te denken van onze vakanties, 2025 was hierin geen standaardjaar, dat is zeker. Ik wilde graag nog een keertje terug naar de Belgische Ardennen en dat gebeurde in het voorjaar toen ook de lente zich weer aandiende. Dubbel genieten derhalve. Noorwegen stond al lange tijd op de bücketlist en wat een onvergetelijke ervaring werd het bezoek aan dit prachtig land.
Met de klimtocht naar de top van de Preikestolen als letterlijk en figuurlijk hoogtepunt van het jaar. Wat een adembenemend uitzicht leverde dit op zeg, op al het natuurgeweld in het algemeen en de fjorden in het bijzonder. En als kers op de taart was daar in december het bezoek aan Curaçao. We verlieten voor het eerst Europa om Zuid-Amerika aan te doen met een vleugje Nederlands om ons heen natuurlijk. Maar wel met on-Nederlandse en daardoor zeer aangename temperaturen te midden van mooie stranden en fraaie palmbomen.
Het was ook een verrassend jaar. Ik hoor mij nog in een opwelling zeggen dat ik na vijftien jaar het hardlopen weer wat op wilde pakken en dat heb ik geweten zeg. Vanaf eind juli ging het eigenlijk verrassend goed en renmakker Gert sloot aan om snode plannen te smeden.
De datum van de eerste Halve Marathon van de Eemshaven naar Uithuizermeeden werd met rood omcirkeld en onderweg waren daar nog wel wat hobbels te overwinnen. Maar alles viel op zijn plaats op de koude maar ook zonnige zaterdag 22 november met een prachtige loop én tijd tot gevolg.
Een en ander had wel tot gevolg dat mijn voetbalcarrière zich op een lager pitje voortbewoog. De wekelijkse trainingen schieten er tegenwoordig bij in door de wekelijkse hardlooptrainingen maar het was wel genieten van zowel de winst in de voorjaars- als najaarcompetitie met de mannen van 45+.
Natuurlijk hadden al deze mooie hoogtepunten niet plaatsgevonden wanneer het met de onderneming niet goed zou zijn gegaan. Maar ook in zakelijk opzicht was 2025 een heel goed jaar. Eigenlijk denk ik ook hier de top van de Preikestolen te hebben bereikt en dus moet ik er nog maar eventjes van blijven genieten.
Gelukkig was er ondanks alle drukte ook nog tijd voor de mooie fietstochtjes in de vroege ochtendstond en de verdere ontdekking van al die mooie dorpjes en plekjes tijdens de traditionele zomertour inclusief de uitwerking ervan. De nieuwe website die vorige week gelanceerd werd mag in deze mooie werkopsomming niet ontbreken, ik kijk er nog steeds alle dagen met veel plezier naar.
Natuurlijk waren daar ook de verdrietige momenten. Veel te vroeg moesten we afscheid nemen van straatgenoot Karin en buurtgenoot Bauke. Veel te jong natuurlijk en in deze tijd van het jaar voelt het gemis nog groter. Dan waren daar nog de verontrustende berichten qua gezondheid, dichtbij en verder van huis. Het gaf en geeft elke keer maar weer aan hoe kwetsbaar en broos het leven is.
Ik nader het einde van deze bijzondere opsomming en vermoed dat ik her en der nog wel wat vergeten ben. Maar in vogelvlucht moet dit toch wel de lading dekken. Ik ben zeer benieuwd wat 2026 te bieden heeft. Hopelijk veel goeds maar zonder wrijving geen glans natuurlijk. Ik wens jullie als lezers alle goeds toe en ben ook dit jaar weer dankbaar voor jullie vele views en positieve opmerkingen!