Net terug van een lang weekendje Centre Parcs in het Brabantse Kempervennen, gelegen vlakbij Eindhoven, besluit ik op deze druilerige maandagmiddag toch nog even achter mijn PC-tje plaats te gaan nemen. Hoewel de eerste afspraak pas voor woensdagmorgen staat ingepland, dient er deze week nog wel een en ander aan het papier te worden toevertrouwd. En daar is deze middag uitermate geschikt voor. Als het goed is, ben ik immers volledig uitgerust na zo’n weekendje weg. Dat moet toch ten gunste komen van de inspiratie?
In het Brabantse heb ik zoveel indrukken opgedaan, daar kan ik gerust een hele column aan wijden. Maar die bewaar ik voor de donderdag. Het is nu zaak dat ik dit allegaartje voor woensdag in orde krijg. Dat is ook al weer een uitdaging op zich. Want waar je een weekend weggaat, mis je ook van alles natuurlijk. De jaarvergadering van De Schaats bijvoorbeeld. Die had ik graag mee willen pikken want de laatste editie vond drie jaar geleden plaats, in november 2019.
Daarna was daar dus die vermaledijde corona. En in de tussentijd sloot ook nog eens Zalencentrum Vita Nova haar deuren. Waardoor deze jaarvergadering bij mijn weten voor het eerst in de kantine van de voetbalvereniging werd gehouden. Deze doorgaans druk bezochte vergadering, met tal van bijzondere attracties, kende een kleine vijftig aanwezigen, zo las ik op Middelstum-info. Iets minder dan normaal, men moet dus waarschijnlijk nog even aan de nieuwe omstandigheden en locatie wennen. Wel werd secretaris Anne Huitsing benoemd tot erelid van deze roemruchtige vereniging, dat is toch een bijzondere mijlpaal! Langs deze weg nogmaals van harte gefeliciteerd!
Ik kijk nog even terug in mijn agenda. Want waar heb ik het allemaal wel niet met u over gehad? Niet over de komst van Hans Nijland naar Middelstum bijvoorbeeld. Het is alweer bijna een maand geleden dat deze oud-voorzitter van FC Groningen optrad in de Middelstumer voetbalkantine voor sponsoren, vrijwilligers en Club van 50-leden. Vele verhalen had ik al eens eerder gehoord maar hij kan uit zo’n rijk oeuvre putten en hij weet aldoor nieuwe accenten te benoemen waardoor zijn befaamde speeches nooit saai worden. Dat vond het leeuwendeel van de vele aanhoorders ook en velen van hen kochten zich na afloop het boek ‘Hans Nijland’, inclusief persoonlijke krabbel.
Een week later deed ik een andere kantine aan en wel die van het ijsbaangebouwtje. Of heet dat gebouwtje nu gewoon het ijsbouwgebouwtje? Dat zal wel inderdaad. Doet niets, onze TD van Middelstum vier, vierde die zaterdag dat hij maar liefst 45 jaar in het echt (ja echt!) verbonden is met zijn Tineke. En dat lieten wij als elftal niet zo maar aan ons voorbij gaan natuurlijk. De drie punten moesten we helaas in Ten Boer achterlaten maar de oudste Schollema had ‘De Kelderklasseblues’ geschreven en hij begeleidde zichzelf ook nog eens op zijn gitaar. Voor ons als aardse stervelingen was slechts het meezingen van het refrein toebedeeld maar daar kweten we ons uitstekend aan. Het werd uiteindelijk wederom een mooie avond want mijlpalen moeten natuurlijk gevierd worden.
Ook weer zo’n avond die moeiteloos voorbijvloog dus. Dat gold ook voor het klaverjassen- en sjoelen een week later waarbij we opgeschrikt werden door het feit dat Keessie van der Naald voor het eerst in zijn leven een kaartavond wist te winnen. Daarbij zijn tafelgenoten en medekaarters verbaasd en verdwaasd achterlatend. Maar dat is natuurlijk het mooie aan dit spelletje, waar echt alles in zit. Iedereen kan winnen, als de kaarten maar goed vallen. Wat dat betreft is het net het voetballen zelf, daar kun je ook urenlang over schrijven natuurlijk. Over het Nederlands elftal bijvoorbeeld. Maar dat heb ik vorige week al uitgebreid gedaan waarbij die lange Noppert centraal stond.
Gelukkig heeft Nederland zich gisteren als groepshoofd voor de achtste finales geplaatst. Dat biedt vele wedstrijdsecretarissen voor zaterdag a.s. natuurlijk de nodige hoofdbrekens want die wedstrijd begint al om 16.00 uur en dan is menig partij bij de amateurs normaliter nog in volle gang. Daar zal vast wel het een en ander met de aanvangstijdstippen van de wedstrijden geschoven worden.
Zal vanaf dit weekend het oranjevuur eindelijk echt beginnen op te laaien? Want na een overwinning tegen Iran begint het toernooi eigenlijk pas echt in de kwartfinales. Want zijn we het niet aan onze stand verplicht om die te bereiken? Ik hoop het wel in elk geval. Want dat biedt altijd stof tot schrijven….