Jan, kun je jezelf in het kort even voorstellen?
Tja, wat is interessant om over mijzelf te vertellen? Dat ik een 54-jarige jongeman ben misschien, geboren en getogen in de stad Groningen. Ik woon sinds 2008 in Ulrum. Dat had toen te maken met het woningaanbod en vaak eindigde mijn koerierswerk in de regio Ee en Dokkum. Mijn burgerlijke staat is single en dat geeft mij de kans om vele werkuren te maken.
Dat is ook hard nodig. Sinds december 2020 huur ik deze loods aan de Haarlanden in Ulrum maar eigenlijk is deze opslagruimte nu al weer te klein. Voor die tijd heb ik acht maanden met mijn blikjeshandel in de oude Spar in Ulrum gezeten. Dan is dit al een hele vooruitgang.
Je hebt financieel gezien beroerde jaren achter de rug?
Dag kun je gerust zo stellen. Ik ben in 2014 failliet verklaard door oplichting en wanbetaling. Vervolgens hebben enige instanties mij ontzettend laten vallen. Helaas kwam ik ook niet in aanmerking voor de schuldsanering. En dan heb je vervolgens twee opties. Of je gaat keihard aan het werk om alle schulden af te lossen of je laat de moed zakken en eindigt in de goot.
Ik koos voor het eerste al had ik geen flauw idee waar ik aan begon. Maar wat een beroerde maanden waren dat waarbij je te maken krijgt met deurwaarders en uiteindelijk de curator.
Werkweken van meer dan honderd uur waren daardoor eerder regel dan uitzondering?
Ik liet het koerierswerk voor wat het was en stortte mij op meerdere krantenwijken waarbij ik onder andere de NRC en de Ommelander Courant bezorgde. Hier was ik zes dagen in de week zo’n 15 a 16 uur per dag mee bezig. Zes dagen in de week stond ik al rond 01.30 uur in Groningen om de kranten op te halen. Deze had ik dan rond 08.30 uur bezorgd.
Op de maandagen en de donderdagen startte ik dan weer om 13.00 uur om vervolgens tot 20.00 uur de OC en de NRC rond te brengen. De overige dagen was ik van 14.30 tot 19.00 uur bezig. De zondagen gebruikte ik om bij te tanken want ik voelde mij na dergelijke werkweken enorm afgepeigerd.
Het kranten bezorgen staat inmiddels op een lager pitje?
Niet helemaal want ik ben nog steeds alle nachten in touw. Alleen beperk ik mij nu tot het rondbrengen van het Dagblad van het Noorden. Hier ben ik zes nachten per week mee bezig en wel van 03.00 tot 06.30 uur. Dit doe ik sinds 1,5 jaar. Ik hoop dat de blikjesmarkt op dezelfde manier doorgroeit, dan stoot ik op termijn deze tak van de onderneming af.
Binnenkort ook weer met de snackwagen op pad?
In 2018 heb ik mijn eerste snackwagen aangeschaft. Dat kwam mede doordat de krantenbusiness minder werd en daarbij wist ik in ’t Zandt een snackwagen tegen een mooi prijsje op de kop te tikken. Vorig jaar kwam hier een tweede wagen bij. Deze Coop-wagen heb ik overgenomen van Gerrit Verstraete uit Uithuizermeeden. Binnenkort wil ik de wagen die ik in 2018 gekocht heb verkopen. Door het hele coronagebeuren lag tot voor kort het snackgebeuren op zijn gat.
Voor die tijd verkocht ik op vrijdag en zaterdag snacks en blikjes drinken in Ulrum en op de zondagen deed ik hetzelfde achter het kazerneterrein richting Lauwersoog. Ik heb mijn horecapapieren zo rond 2000 gehaald en hielp in die tijd lekker mee in een horecazaak in Groningen dus ik had ook wel enige ervaring en de vereiste papieren. Het is de bedoeling dat ik alleen nog maar met de snackwagen op pad ga tijdens evenementen. Maar dat laat waarschijnlijk nog wel even op zich wachten.
Jan’s Blikjesmarkt Ulrum bleek een schot in de roos?
Wat heet, ik heb het momenteel razenddruk met Bezorgservice Jan Schuiling. Ik sta dan ook wel bekend als Jan de blikjesman uit Ulrum. Toen ik in 2018 met de verkoop van snacks begon had ik natuurlijk ook blikjes drinken nodig om te verkopen. Daar zijn de contacten ontstaan. Sinds die tijd is de verkoop van traytjes bier en frisdranken verveelvoudigd. Nu alles weer een beetje begint los te komen is het helemaal een gekkenhuis.
Ik ben begonnen met een assortiment van zo’n tien soorten frisdrank en bier maar verkoop tegenwoordig zo’n 50 a 60 soorten. Daarnaast verkoop ik ook wel WC-papier, koffie, waspoeder en chips. Wanneer deze via de partijhandel in grote hoeveelheden worden aangeboden dan is dit voor mij heel interessant. Waarbij ik het voordeel heb dat ik de bestellingen bij de klanten aan de deur af kan leveren.
Vak komen de trays per trailer aan en daardoor kan ik een scherpe verkoopprijs hanteren. De meeste soorten verkoop ik voor €10,- per tray van 24 blikjes. Ik had niet verwacht dat het zo’n succes zou worden. Gemiddeld ben ik dagelijks ongeveer twaalf uur met deze handel bezig. Ik heb nu een loods van 300 m2 en kan gebruik maken van een heftruck en twee bedrijfswagens. En ik heb iemand in dienst die mij op de vrijdag en zaterdag meehelpt.
Je maakt wekelijks nog steeds de nodige reiskilometers toch?
Ik denk dat ik zo’n 3.500 km per week achter het stuur zit. Van Lauwersoog tot aan Delfzijl en van daaruit verder richting Oost-Groningen. In Friesland rijd ik tot aan Lemmer en omgeving en daarbij zit ik ook regelmatig in de kop van Drenthe tot Assen aan toe.
Al met al heb ik ongeveer 400 klanten die ik mag bevoorraden. Tijdens rustige dagen pik zo’n 25 a 30 adressen mee. Tegenwoordig met deze temperaturen en drukte stijgt dit tot 50 tot 60 bezorgadressen per dag. Zeker op vrijdagen en zaterdagen staat de telefoon roodgloeiend.
Inmiddels kun je financieel gezien weer lekker vooruitkijken?
Ik ben nu eindelijk voor mijzelf aan het werk. Eind 2020 had ik al mijn schuldeisers afbetaald. In zes jaar tijd is het mij gelukt om met werkweken van honderd tot soms wel honderdtwintig uur een schuld van €100.000,- weg te werken. Regelmatig werd er tegen mij gezegd toen ik aan dit traject begon: ‘Dat red je nooit!’ Maar dergelijke opmerkingen stimuleerden mij alleen maar om nog harder te werken.
Inmiddels ben ik dus schuldenvrij en kan ik plannen maken voor de toekomst. Of het mij lukt weet ik niet maar ik streef erna om misschien volgend jaar al wel hier in Ulrum een loods te bouwen met een oppervlakte van 500-1.000 m2.
Wat zijn de hoogte- en dieptepunten uit je werkcarrière tot dusver?
Het dieptepunt laat zich makkelijk raden. Dat is mijn faillissement geweest. Dat wens en gun ik niemand. Zeker wanneer er ook nog eens weinig begrip voor de situatie bestaat en dat terwijl ik ook met het koerierswerk zo’n 100 uur per week bezig was. Ik moest helemaal opnieuw beginnen maar heb mij er met alle energie die ik in mij had, op gestort. In het begin gebruikte ik zelfs een elektrische fiets om de kranten rond te brengen, mijn wagen was immers in beslag genomen.
Ik ben als een ‘blind peerd’ begonnen en er zijn ook genoeg momenten geweest dat ik het niet meer zag zitten. Zo’n traject vreet enorm aan je. Ook ben ik een paar keer met stress- en vermoeidheidsklachten opgenomen in het ziekenhuis. Voor hetzelfde geld kom je nooit meer van je schulden af maar met de juiste mensen om mij heen, inclusief een goede boekhouder, is het mij toch gelukt.
Hoe anders is het nu. Ik ben schuldenvrij en heb de ambitie om de grootste blikjesbezorger van Noord-Nederland te worden. Velen zijn met deze handel begonnen maar slecht weinigen hebben het succesvol uit kunnen bouwen. Dat vereist dan ook lange verkoopdagen en dat kan lang niet iedereen opbrengen.
Heb je nog leuke werkanekdotes?
Met veel van mijn klanten heb ik in de loop der jaren een band opgebouwd. Daarbij deel je vervolgens ook lief en leed. En dan kan het ook voorkomen dat iemand die je kent, komt te overlijden. Of de diagnose ongeneeslijk ziek heeft gekregen. Gelukkig worden er ook leuke dingen met je gedeeld.
Eigenlijk vind ik het werken in de snackwagen het allerleukst. Maar door de onverwachte drukte in de blikjesverkoop is dit een beetje naar de achtergrond verschoven. Dat had ik van te voren nooit verwacht.
Nog tijd voor hobby’s?
Eigenlijk niet. Maar ik mag graag bootje varen en auto rijden. Dat laatste is een groot voordeel als je dagelijks zo’n zeshonderd kilometer achter het stuur zit. Zo ben ik zaterdag nog om 15.00 uur richting Lemmer gereden waar ik pas om 22.00 uur weer vertrok richting huis. En dat terwijl ik ’s morgens al om half twee was begonnen. Die dag heb ik dus bijna het klokje rond gewerkt. Waarna ik zondag nog een bestelling van 110 trays heb bezorgd bij een klant.
Waar mogen ze je ’s nachts voor wakker maken?
Dat is eigenlijk een overbodige vraag want ik sta bijna alle nachten om 02.00 uur op. Vaak ga ik pas om 21.00 of 22.00 uur naar bed. Veel te laat natuurlijk maar het is niet anders. Echter, voor een bord zelfgemaakte boerenkool met een lekkere worst erbij mag je proberen om mij wakker te krijgen.
Waar staat Jan Schuiling over 10 jaar?
Dan ben ik inmiddels 64 jaar. Ik hoop tegen die tijd nog steeds gezond en wel aan het werk te zijn en dan vanuit mijn nieuwe loods hier op industrieterrein, dat zou het allermooiste zijn. Al was het alleen al om al die mensen die tegen mij gezegd hebben: ‘Je redt het niet!’ het tegendeel te kunnen bewijzen.
Wil je verder nog iets kwijt?
Prima als je een linkverwijzing naar mijn website opneemt: www.bezorgservicejanschuiling.nl. Binnenkort krijg ik een nieuwe website inclusief een kassasysteem die rekening houdt met de actuele voorraden. Dat scheelt mij de nodige administratieve handelingen. Ik heb inderdaad tegenwoordig een eigen kantoor maar deze is gelukkig demontabel. Hopelijk kan ik hem over niet al te lange tijd hernieuwd opbouwen in een nieuwe loods!